راز عکسهای تار مایکل اولیسه: داستان جعلیِ انتقام از فیفا برملا شد
روایت پربازدیدی که مدعی بود عکاسی اخراجشده از سوی فیفا برای انتقامجویی، تصاویر اینستاگرام مایکل اولیسه را از صفحه تلویزیون ثبت کرده، از اساس کذب از آب درآمد.
به گزارش ایلنا، طی روزهای اخیر صفحه اینستاگرام مایکل اولیسه با تصاویری تار، پیکسلی و با کیفیت پایین، جنجال بزرگی در فضای مجازی به پا کرد. بسیاری از کاربران با دیدن این عکسها، داستانی خیالی بافتند که در آن «فلورانس پرنت»، عکاس فرانسوی، به دلیل عدم دریافت اعتبارنامه از سوی فیفا، تصمیم گرفته بازیها را از خانه تماشا کرده و با ثبت عکس از صفحه تلویزیون، انتقام خود را از نهاد حاکم بر فوتبال بگیرد. روایتی که به سرعت در شبکههای اجتماعی دستبهدست شد، اما در نهایت با تکذیب صریح خودِ پرنت، به پایان رسید.
واقعیت پشتِ لنزِ اولیسه
فلورانس پرنت در واکنش به شایعات گسترده و پیامهای بیشماری که دریافت کرد، ناچار به شفافسازی شد و اعلام کرد: «اطلاعات نادرست زیادی در توییتر و اینستاگرام منتشر شده است. من هرگز نگفتم که ویزا نداشتم؛ فقط تأکید کرده بودم که برای دریافت اعتبارنامه اقدام نکرده بودم. مهمتر از همه اینکه من عکاس اولیسه نیستم؛ عکاس او "لوکاس کورشان" است.»
بررسیها نشان میدهد که «لوکاس کورشان»، عکاس و مدیر خلاق آلمانی که سابقه همکاری با برندهای بزرگی چون آدیداس، نایک، اپل و پرادا را در کارنامه دارد، مسئولیت هویت بصری صفحات اجتماعی اولیسه در طول جام جهانی را بر عهده داشته است. این سبکِ خاص که با تاری و افکتهای دیجیتال همراه است، در واقع الهامگرفته از آثار «هری گروارت»، عکاس افسانهای آژانس مگنوم، است که بیش از نیم قرن پیش پروژههای مشابهی را با عکاسی از پخش مسابقات ورزشی در تلویزیون اجرا کرده بود.
فلورانس پرنت کیست؟
در همین حال، پرنت که بسیاری او را به اشتباه یک عکاس آماتور و خانگی تصور کرده بودند، یک عکاس حرفهای و شناختهشده است که سابقه پوشش المپیک پاریس، مسابقات رولان گاروس و جام ملتهای اروپا را دارد. او ماهها پیش از آغاز جام جهانی ۲۰۲۶ اعلام کرده بود که به دلیل ترجیحِ تماشای مسابقات از زاویهای متفاوت، قصدی برای دریافت کارت خبرنگاری نداشته است. او در این باره گفته بود: «همیشه لازم نیست برای دیدن فوتبال از زاویهای نو، حتماً کنار زمین حضور داشته باشید.»
چرا این داستان جعلی تا این حد بزرگ شد؟
منشأ این سوءتفاهم، همزمانیِ دو اتفاق بود: فعالیت حرفهای کورشان در صفحه اولیسه و پستهای شخصی پرنت که بازیها را از صفحه تلویزیون خود عکاسی میکرد. این دو پروژه به دلیل شباهت بصری (تاری و اثر "موار" ناشی از تداخل حسگر دوربین با پیکسلهای تلویزیون)، در دنیای پرشتابِ اینترنت به هم پیوند خوردند. در نهایت، آنچه به عنوان «داستانِ انتقام از فیفا» در ذهن کاربران شکل گرفت، تنها محصول سرعتِ فضای مجازی در ساختن روایاتِ بدون پشتوانه بود؛ داستانی که با وجود محبوبیت فراوان، از همان ابتدا هیچ ریشه واقعی نداشت.
