درگذشت راتین؛ اسطورهای که کارتهای زرد و قرمز را به فوتبال جهان هدیه داد
آنتونیو راتین، اسطوره باشگاه بوکاجونیورز و یکی از بزرگترین هافبکهای تاریخ فوتبال آرژانتین، در ۸۹ سالگی درگذشت.
به گزارش ایلنا، باشگاه بوکاجونیورز با انتشار بیانیهای رسمی، خبر درگذشت آنتونیو اوبالدو راتین را تأیید کرد و از او به عنوان «اسطوره و نماد باشگاه» یاد کرد. در بیانیه بوکا آمده است: «با اندوهی فراوان، سوگوار درگذشت آنتونیو راتین هستیم و با خانواده و عزیزان او در این لحظات دشوار همدردی میکنیم؛ خداحافظ "راتا"».
دوران درخشش در بوکا و تیم ملی
راتین تمام دوران حرفهای خود را بین سالهای ۱۹۵۶ تا ۱۹۷۰ در بوکاجونیورز سپری کرد و با انجام ۳۸۲ بازی و به ثمر رساندن ۲۸ گل، کارنامهای درخشان از خود به جای گذاشت. او در این مدت چهار قهرمانی لیگ آرژانتین را کسب کرد و در سال ۱۹۶۳ به فینال جام لیبرتادورس رسید. همچنین، او بین سالهای ۱۹۵۹ تا ۱۹۶۹ پیراهن تیم ملی آرژانتین را بر تن کرد و در دو جام جهانی ۱۹۶۲ و ۱۹۶۶ حضور یافت.
اخراجی که دنیای فوتبال را تغییر داد
بسیاری از هواداران، راتین را به خاطر اخراج جنجالیاش در مرحله یکچهارم نهایی جام جهانی ۱۹۶۶ مقابل انگلستان به یاد میآورند. در آن مسابقه، راتین پس از دریافت کارت قرمز از «رودولف کریتلاین»، داور آلمانی، به دلیل عدم تسلط به زبان اسپانیایی، مدعی شد که متوجه تصمیم داور نشده و از خروج از زمین سر باز زد.
او در جریان خروج از زمین دست به حرکتی نمادین زد؛ ابتدا پرچم کرنر را مچاله کرد و سپس در اعتراض به تصمیم داور، دقایقی روی فرش قرمز مخصوص ورود ملکه الیزابت دوم به ورزشگاه نشست. راتین سالها بعد در یادآوری آن خاطره گفت: «وقتی به گوشه زمین رسیدم، پرچم انگلیس را مچاله کردم و به آنها توهین کردم. سپس به سمت فرش قرمزی رفتم که ملکه از آن وارد میشد و حدود پنج دقیقه روی آن نشستم؛ فرش قرمز بسیار زیبایی بود!»
در پی این جنجال و برای جلوگیری از مشکلات ارتباطی میان داوران و بازیکنان از کشورهای مختلف، فیفا در جام جهانی ۱۹۷۰ سیستم استفاده از کارتهای زرد و قرمز را معرفی کرد.
در پایان، راتین پس از آویختن کفشهایش برای مدت کوتاهی هدایت فنی بوکاجونیورز را بر عهده گرفت و پس از آن وارد دنیای سیاست شد. او تا آخرین روزهای عمر به عنوان یکی از چهرههای محبوب و وفادار تاریخ باشگاه بوکاجونیورز باقی ماند.
