فراتر از یک ستاره در دژ سیاتل
فرمول ۵ بندی پوچتینو برای عبور از صخره شیاطین سرخ
در حالی که تمام توجهات روی بازگشت بالوگان و مهرههای کلیدی خط حمله ایالات متحده متمرکز شده است، شاگردان پوچتینو برای عبور از سد بلژیک و صعود به یکچهارم نهایی، نیازمند یک اتحاد همهجانبه و کار تیمی بینقص هستند.
به گزارش ایلنا، مائوریسیو پوچتینو، سرمربی تیم ملی آمریکا، در کنفرانس مطبوعاتی پیش از بازی اعتراف کرد که پس از تصمیم ناگهانی فیفا مبنی بر لغو محرومیت یکجلسهای فولارین بالوگان برای دیدار روز دوشنبه مقابل بلژیک، هنوز کاملاً متوجه بازتابها و پیامدهای این اتفاق نشده است. او با اشاره به اینکه روزی پر هیاهو و شلوغ را پشت سر گذاشته، توضیح داد که بین جلسه تمرینی تیمش و پاسخگویی به درخواستهای مختلف در روز قبل از بازی مرحله یکهشتم نهایی جام جهانی، حتی زمان کافی برای غذا خوردن هم نداشته است.
پوچتینو در این باره گفت: «سفر، دوش گرفتن و خیلی سریع غذا خوردن؛ من فقط نصف یک بوریتو خوردم و قهوهام را هم داخل ماشین نوشیدم.»
با این حال، سرمربی یانکیها دیدگاه خاص خود را درباره این تصمیم که تدارکات تیمش را برای بازی حذفی آینده به طور کامل تغییر داد، ابراز کرد. او این اتفاق را یک تصمیم درست و بردی بزرگ برای دنیای فوتبال دانست؛ اصلاح یک اشتباه پس از آنکه ایالات متحده پیش از این با بازی ۳۰ دقیقهای با یک بازیکن کمتر مقابل بوسنی و هرزگوین تنبیه شده بود. از نظر او، در این ماجرا منطق و عقلانیت پیروز شد، چرا که مقامات در اتاق مدیریت، تصمیمات داوران اتاق ویدئویی را لغو کردند تا اطمینان حاصل شود که یک بازیکن شانس بازی کردن را از دست نمیدهد.
او ادامه داد: «برای من این موضوع چیزی برای بحث کردن نیست، بلکه باید به خاطر این تصمیم تبریک گفت. این اتفاق نهتنها برای ما به خاطر داشتن یک بازیکن دیگر فوقالعاده است، بلکه برای کل فوتبال عالی است. من میگویم این تصمیم فضا را برای جبران اندکی از تصمیمات بد باز میکند.»
پوچتینو همچنین اضافه کرد: «فکر میکنم عادلانه است که ما را بیشتر از این تنبیه نکنند، چون به نظرم همان مقدار هم کافی بود. حالا ما روی مسابقه تمرکز میکنیم. تمام چیزهایی که میتوانیم دربارهشان صحبت کنیم مسائلی هستند که فکر نمیکنم به فوتبال کمکی کنند. ما باید متمرکز باشیم و تلاش کنیم تا فردا یک تیم بسیار خوب مثل بلژیک را به چالش بکشیم. این یک بازی واقعاً سخت خواهد بود و شرایط برای ما عادلانه است.»
همانطور که پوچتینو میگوید، یک بازی بزرگ در پیش است. بالوگان میتواند در آن به میدان برود، اما بازیکنان زیاد دیگری نیز در زمین حضور خواهند داشت که توانایی و اشتیاق دیکته کردن جریان بازی را دارند. با در نظر گرفتن این موضوع، رسانه گل به بررسی ۵ کلید اصلی تیم ملی آمریکا در مسابقه مقابل بلژیک میپردازد.
بازگشت غیرمنتظره بالوگان و معادلات به هم ریخته شیاطین سرخ
این خبر بلافاصله دنیای ورزش را تکان داد؛ بالوگان برای رویارویی با بلژیک در دسترس خواهد بود. این یک تصمیم تغییردهنده بازی است که به طرز چشمگیری نحوه بازی و احتمالا استراتژیهای این مسابقه را دگرگون میکند.
بالوگان بازیکن بسیار متفاوتی نسبت به کسانی است که قرار بود جانشین او شوند. او در این تابستان ثابت کرده که در مقابل دروازه با اعتماد به نفس، سریع و قاطع عمل میکند. او همچنین یک مهره دردسرساز برای خطوط دفاعی است، چه در فاز هجومی و چه به عنوان شروعکننده پرس تیمی ایالات متحده.
کریستین پولیشیچ درباره او گفت: «بالو همیشه در دسترس است. من احساس میکنم وقتی توپ در اختیار من یا دیگران است، او مدام در حال فرار به عمق است. او بسیار قوی و سریع است و کارهای خوب زیادی انجام میدهد.»
این بخش تاکتیکی ماجراست؛ اما بازی یک بعد روانی هم دارد. تیم ملی آمریکا با بازگشت بالوگان سوار بر یک موج احساسی مثبت خواهد شد و تماشاگران سیاتل مطمئناً با اعلام نام او ورزشگاه را به مرز انفجار میرسانند. در طرف مقابل، بلژیکیها برنامههای پیش از بازی خود را به دلیل این تصمیم دیرهنگام به هم ریخته میبینند. آنها چگونه از نظر تاکتیکی و احساسی با این موضوع برخورد میکنند؟ به عنوان یک بیعدالتی و توطئه فیفا علیه خودشان، یا صرفاً به عنوان بازیکن دیگری که باید مهارش کنند؟
تا پیش از این، غیبت بالوگان داستان بزرگ این مسابقه بود؛ اما اکنون داستان اصلی حضور اوست و اینکه این حضور پس از یک هفته پذیرش غیبتش، چه معنایی برای یانکیها دارد.
پوچتینو در این باره گفت: «اگر خوب رفتار کنید، شاید پاداش بگیرید. فکر میکنم داشتن این طرز فکر فوقالعاده است. من بسیار خوشحالم که او اینگونه رفتار کرد و این تصمیم گرفته شد، زیرا گاهی اوقات وقتی بعد از بازی ناراحت هستید و میدانید که ماجرا ناعادلانه بوده، درصد کمی از وجود شما احساس گناه در این نوع موقعیتها دارد. فکر میکنم او خیلی خوب عمل کرد و شرایط را مدیریت کرد. من از این بابت بسیار خوشحالم.»
حضور پولیشیچ و زمان درخشش فوقستاره در صحنه بزرگ
کریستین پولیشیچ در زمان حضور در زمین عموماً عملکرد بسیار خوبی داشته است. او قبل از خروج به دلیل مصدومیت، یک پاس گل مقابل پاراگوئه داد، در بازگشتش برابر ترکیه قدرتمند ظاهر شد و سپس میتوانست یک یا دو گل مقابل بوسنی و هرزگوین به ثمر برساند. حتی پیش از تورنمنت هم پولیشی پرانرژی بود و در دیدار مقابل سنگال یک گل زد و یک پاس گل ارسال کرد.
او هنوز هیچ گلی در این جام جهانی به ثمر نرسانده است. اگر زمانی برای این کار وجود داشته باشد، همین حالا است؛ چرا که بازیهای بزرگ از ستارههای بزرگ تیم میخواهند که قدم در کانون توجه بگذارند.
البته منصفانه بگوییم، پولیشیچ تنها ستاره آمریکا نیست. یکی از دستاوردهای بزرگ این تابستان این است که پولیشیچ مجبور نیست «تنها مرد تیم» باشد. او میتواند نقش خود را بازی کند و به اطرافیانش تکیه کند تا آنها هم کارشان را انجام دهند. نیازی به اصرار یا وحشت نیست، زیرا تیم ملی آمریکا آنقدر استعداد دارد که بار زیادی را روی دوش یک بازیکن قرار ندهد.
با این همه، پولیشیچ بازیکن فوقالعادهای است که پتانسیل داشتن یک لحظه بزرگ در جام جهانی را دارد. لحظه بزرگ او در سال ۲۰۲۲ تحتالشعاع قرار گرفت، چرا که گل او به ایران با مصدومیتی همراه شد که او را برای بقیه بازی از زمین خارج کرد.
او در سال ۲۰۲۴ به گل گفت: «گاهی اوقات شرایط اینگونه پیش میرود. من آن را با هیچ چیز در دنیا عوض نمیکردم. روشی که اتفاق افتاد، همانطور بود که باید میشد. متاسفانه مجبور شدم آن گل را در حالی که درون دروازه افتاده بودم جشن بگیرم. امیدوارم لحظات بزرگ زیادی داشته باشم. اینطور نیست که احساس کنم "اوه، من به آن یک لحظه یا آن جشن نمادین نیاز دارم". من اینطور فکر نمیکنم. من میخواهم به زمین بروم و در این تورنمنتها برنده شوم. در نهایت، مردم درباره آن صحبت خواهند کرد و این همان چیزی است که به یاد میآورند.»
پولیشی امیدوار است روز دوشنبه روزی به یادماندنی باشد و اگر او کسی باشد که این اتفاق را رقم میزند، لحظهای بینظیر برای بازیکنی خواهد بود که در تمام طول حرفهاش برای چنین روزی تلاش کرده است.
جنگ تمامعیار در بالهای کناری
تیم ملی آمریکا تا اینجای جام جهانی موفقیتهای زیادی در جناحین به دست آورده است. با این حال، وقتی به ترکیب بلژیک نگاه میکنید، چالش بزرگی را در مناطق کناری میبینید که باید یانکیها را به فکر فرو ببرد: جرمی دوکو.
او یکی از خطرناکترین و تکنیکیترین وینگرهای حال حاضر دنیای فوتبال است. او در ماه مارس به طور مداوم خط دفاعی آمریکا را آزار داد، هرچند آن مسابقه شاهد نبرد او با تیموتی وهآ بود که به عنوان یک مدافع کناری با ویژگیهای تدافعی شناخته نمیشود. دوکو با توانایی بازی در هر دو سمت چپ و راست بسیار خطرناک است، پس آمریکا برای مهار او چه خواهد کرد؟
پاسخ، حداقل تا حدودی، حمله کردن است. بازیکنان کناری آمریکا نیز مهرههای قابلاتکایی هستند و یکی از راههای پیروزی در نبرد کنارهها این است که بلژیک را بیشتر از آنچه که آنها آمریکا را ناآرام میکنند، تحت فشار بگذارند.
سرجینیو دِست در این باره گفت: «انتظار دارم بازی هم در مرکز و هم در کنارهها در جریان باشد. ما به عنوان یک تیم بازی میکنیم، بنابراین با مدافعان کناریمان به کارهای دفاعی کمک میکنیم. ما کار را برای وینگرهای آنها سخت خواهیم کرد تا پشت دفاع ما نفوذ نکنند و برای خودمان هم باید ببینیم چقدر فضا به ما میدهند تا کارهایمان را انجام دهیم. گفتنش سخت است، اما امیدوارم بازی بزرگی از سوی هر دو تیم باشد.»
برنده این نبرد در کنارهها، گام بزرگی به سوی پیروزی در این مسابقه برخواهد داشت.
کریس ریچاردز هنگام مواجهه با سوالی درباره دوکو و کوین دیبروینه گفت: «آنها قطعاً در کلاس جهانی هستند. آنها چالشهای زیادی ایجاد میکنند و این یکی از آن بازیهایی است که ما باید برای بیش از ۹۰ دقیقه کاملاً هوشیار باشیم. آنها یکی از تیمهای برتر اروپا هستند و بنابراین اشتباهات در مقابلشان بزرگنمایی میشوند. فقط باید مطمئن شویم که یک بازی پاک و بینقص برای بیش از ۹۰ دقیقه انجام میدهیم.»
انتقام شکست سنگین مارس در دالاس
از دِست پرسیده شد که از تقابل جام جهانی ۲۰۱۴ بین آمریکا و بلژیک چه چیزی به یاد دارد؟ او پاسخ داد چیز زیادی به خاطر نمیآورد و خیلی سریع اشاره کرد که این اتفاق مربوط به نیمی از عمر پیشین او بوده و یک تاریخ قدیمی است.
دست گفت: «این بازی سالها پیش اتفاق افتاده است و در حال حاضر فکر میکنم انتقامگیری از بازی ماه مارس گذشته نسبت به بازی سال 2014 برای ما بهتر باشد. »
نگاهی به بازی ماه مارس نشان میدهد که در آن مسابقه، ایالات متحده ابتدا با گل مککنی ۱-۰ جلو افتاد، اما بلژیک درست قبل از پایان نیمه اول با یک شوت از راه دور کار را به تساوی کشاند. سپس شیرازه تیم از هم پاشید و منجر به شکست ۵-۲ آمریکا شد. آن شکست نیاز به بررسی شرایط دارد؛ آمریکا در آن بازی سه عضو خط دفاعی اصلی خود را در خط میانی به کار گرفته بود و سه بازیکنی که دقایق زیادی بازی کردند، اصلاً به لیست جام جهانی راه نیافتند.
از آن زمان تغییرات زیادی رخ داده است. پوچتینو معتقد است این تغییرات به اندازهای بوده که تیم ملی آمریکا بتواند به زمین برود و بزرگترین بازی تاریخ این تیم را با پیروزی پشت سر بگذارد.
او گفت: «دیدگاه من نسبت به بلژیک احترام کامل است. آنها بازیکنان فوقالعادهای با تجربه بالا دارند. من فکر میکنم این یک تیم باورنکردنی و یکی از مدعیان این جام جهانی است. من در ماه مارس اینطور فکر میکردم، قبل از شروع جام جهانی هم همین فکر را داشتم و هنوز هم بر این باورم. فردا برای ما یک چالش شگفتانگیز خواهد بود که با یکی از بزرگترین تیمهای جهان روبرو شویم. تمرکز ما این است که نسبت به ماه مارس پیشرفت کنیم و فکر میکنم پیشرفت کردهایم.»
میراث یک تیم به یک نتیجه وابسته نیست
تقریباً تمام کنفرانس مطبوعاتی پوچتینو حول محور تصمیم فیفا گذشت و بخش کمی از آن به لحظهای اختصاص یافت که تیم ملی آمریکا اکنون به آن چشم دوخته است. این موضوع ارزش این لحظه را کم نمیکند و از فشاری که با خود به همراه دارد، نمیکاهد.
واقعیت این است که این یک رویداد بزرگ خواهد بود. این بازی بزرگتر هم خواهد بود چرا که مسابقه در سیاتل برگزار میشود؛ شهری که ثابت کرده پرشورترین و پرصداترین خانه فوتبال آمریکا است. تماشاگران پرشور خواهند بود و هیچ کمبودی در زرق و برق برای یک بازی مرحله یکهشتم نهایی که میتواند این ورزش را به سطح جدیدی در ایالات متحده برساند، وجود نخواهد داشت.
بحثهای مربوط به بالوگان ممکن است تمرکز را کمی از این واقعیت دور کند و دلیلی برای جشن گرفتن قبل از بازی باشد، اما مسابقه طاقتفرسا خواهد بود و لحظهای تعیینکننده در میراث این تیم به شمار میرود.
پوچتینو در پایان گفت: «اگر ما این شانس را داشته باشیم که جام را بالای سر ببریم، زمانی که جام را ترک میکنیم آن را به خاطر نخواهیم آورد. ما همیشه در قلب خود سفری را که با هم تجربه میکنیم، آن خاطره را به یاد خواهیم داشت. به همین دلیل است که میراث به یک نتیجه، یعنی بردن یا نبردن فردا بستگی ندارد.»
بنابراین سفر ادامه دارد و این بزرگترین گام در آن است؛ گامی که به تمام قلب و استعداد تیم ملی آمریکا نیاز دارد. این بازی همچنین نیازمند ذهنهای آرام، هدایت درست مسابقه و شاید یک یا دو لحظه شانس یا کیفیت بالا خواهد بود. بدون شک، این یک لحظه بزرگ برای هر دو تیم آمریکا و بلژیک است و مدیریت این لحظه و تمام آنچه با خود به همراه دارد، برای تلاش هر تیم جهت کسب فرصتهای بیشتر برای نوشتن یک میراث ماندگار در این تابستان حیاتی خواهد بود.
منبع: گل
