جبار آذین در گفتوگو با ایلنا مطرح کرد؛
وقتی رئالیتیشو از استودیو بیرون میآید/ مسئولان سیما و شبکه خانگی رئالیتیشوی میدانی را در ایران جدیتر بگیرند
جبار آذین گفت: مسئولان و متولیان سیما و شبکه خانگی، با یاری تولیدکنندگان خلاق، رئالیتیشوی میدانی را در ایران جدیتر بگیرند؛ قالبی که با ترکیب عناصر سرگرمی، روایت، واقعیت، موقعیت و انتظار مخاطب، میتواند به یکی از مسیرهای تازه برنامهسازی در ایران تبدیل شود.
جبار آذین، منتقد سینما و تلویزیون در گفتوگو با خبرنگار ایلنا، اظهار کرد: برنامههای سرگرمساز استودیویی، غالباً در محیط بسته، محدود، کنترلشده و کمتحرک تولید میشوند و شکلدهی عناصری چون نور، صدا، زمان، میزانسن و ریتم اجرا در صحنه، به شیوه سنتی، مکانیکی و تکرارشونده انجام میشود، اما چنانچه این نوع تولیدات، مرزهای ایستایی و محدودیتها را درهم شکنند و از فضای بسته خارج شده و وارد دنیای گستردهتری از زندگی و موقعیتهای واقعی شوند، امکان تجربههای تازهتری برای تولیدکنندگان و مخاطبان آنها فراهم میشود.
آذین خاطرنشان کرد: تجربهای که افزون بر ارتقای ظرفیتهای سرگرمسازی، میتواند به کیفیتبخشی برنامه، افزایش تحرک شرکتکنندگان و شکلگیری موقعیتهای تازه روایی کمک کند.
وی افزود: تاکنون و بارها، سرگرمیهای تصویری در تلویزیون و شبکه خانگی، عمدتاً گفتوگومحور بوده و در استودیو تولید شدهاند، اما تولید برنامههای میدانی که نیازمند طراحیهای فراوان، انتخاب لوکیشنها، هدایت خلاق دوربینها، نظارت بر ایمنی، رهبری گروه و تدوینی حرفهای و سنگین است، حرف تازهای برای گفتن دارد. حرفی از جنس تجربه، حرکت و خلق موقعیتهای کمتر آزمودهشده در برنامهسازی ایران.
این منتقد تأکید کرد: برنامه «بازمانده» تجربهای شایسته تأمل در این مسیر بود که توانست از فضای محدود و قالبهای آشنای برنامههای استودیویی فاصله بگیرد و سرگرمی را به بطن موقعیتهای واقعی ببرد. هرچند این برنامه پس از پخش دو قسمت، به دلیل بحثها و حواشی پیشآمده، از ادامه پخش بازماند. اتفاقی که بیش از آنکه ناشی از یک رویکرد عامدانه باشد، به نظر میرسد حاصل یک خطای سهوی در فرآیند تولید بوده و مانع از ادامه تجربهای شد که از منظر فرم و ساختار، ظرفیت های قابل توجهی برای رئالیتیشوی ایرانی داشت.
آذین تأکید کرد: «بازمانده» برخلاف بسیاری از برنامههای استودیویی، با طراحی موقعیتهای گسترده و افق بازتر، علاوه بر توجه به قدرت فیزیکی، شرکتکنندگان را در موقعیتی فعال، پرتحرک و رقابتی قرار میدهد تا اعتمادسازی کنند، تصمیم بگیرند، انتخاب کنند، با فشارها و کشمکشهای رقابت کنار بیایند و پیامد انتخابهایشان را بپذیرند. اینگونه است که شرکتکننده و مخاطب، متأثر از هیجان، تلاش و میل به ماندن، با موقعیت برنامه همراه میشوند.
وی افزود: گرچه ممکن است تولید برنامههای رقابتی میدانی، پرهزینه و دشوار باشد، اما میتواند زمینهساز شکلگیری برنامههایی زندهتر، ملموستر و نزدیکتر به زندگی شود. برنامههایی که هم برای شرکتکنندگان و هم برای مخاطبان، تجربهای متفاوت از سرگرمی تصویری فراهم میکنند.
آذین در پایان اظهار کرد: زمان آن رسیده تا مسئولان و متولیان سیما و شبکه خانگی، با یاری تولیدکنندگان خلاق، رئالیتیشوی میدانی را در ایران جدیتر بگیرند؛ قالبی که با ترکیب عناصر سرگرمی، روایت، واقعیت، موقعیت و انتظار مخاطب، میتواند به یکی از مسیرهای تازه برنامهسازی در ایران تبدیل شود. رئالیتیشوی میدانی، فقط قالبی هنری و تصویری برای سرگرمی نیست، آزمونی پویا برای توان تولید، روایت و مدیریت موقعیت واقعی در امتداد زندگی است و «بازمانده» نیز از همین منظر، تجربهای قابل توجه در برنامهسازی ایران به شمار میآید.
