اعتراف اسطوره فرانسه به نبوغ مایکل اولیسه

به گزارش ایلنا، ژولین اسکوده (شارت، ۱۹۷۹) ۱۳ بار پیراهن تیم ملی فرانسه را بر تن کرد و ۶ فصل موفق را در سویا پشت سر گذاشت. اکنون او به عنوان یک تحلیلگر تلویزیونی، ارزیابی خود را از دیدار نیمه‌نهایی میان کشورش و کشوری که او را در دنیای فوتبال پذیرفت، ارائه می‌دهد.

دیدار نیمه‌نهایی را چطور می‌بینید؟ این فوتبال است، یک مسابقه نیمه‌نهایی، و هر اتفاقی ممکن است رخ دهد. مشخص است که فرانسه شروع بهتری نسبت به اسپانیا در این تورنمنت داشت و عملکرد ثابتی ارائه داد. اسپانیا نیز رفته‌رفته پیشرفت کرده، اعتماد به نفس به دست آورده و مراحل را یکی پس از دیگری پشت سر گذاشته است.

آیا فرانسه به اوج خود رسیده و اسپانیا هنوز نه؟ ما همیشه اسپانیا را تیمی با سبک بازی روان، سریع و تکنیکی تصور می‌کردیم، اما چیزی که اکنون می‌بینیم و حس من این است، این است که آن‌ها تیمی مؤثرتر و عمل‌گراتر شده‌اند؛ تیمی که مالکیت توپ را در اختیار دارد و فرصت‌های حریف را محدود می‌کند. این حس دقیقاً نقطه مقابل تصوری است که ما از فرانسه داریم. آن‌ها شاید بازیکنان خوب، بازی عمودی و قدرت بالایی داشته باشند، اما گاهی اوقات با وجود تسلطشان، عملکرد دفاعی قابل قبولی نداشته‌اند. اکنون فرانسه تمام جنبه‌های بازی را کنترل می‌کند. آن‌ها منسجم، سریع، مؤثر و تهاجمی هستند.

و فرانسه یکی از بهترین خطوط حمله تاریخ خود را در اختیار دارد؟ دقیقاً. در فرانسه، مقایسه‌هایی با تیم سال ۱۹۹۸ انجام می‌شد. در گذشته شما یک زیدان یا یک هانری داشتید، اما اکنون وینگرها، مهاجمان و هافبک‌های هجومی زیادی وجود دارند که همگی در اوج آمادگی خود و در لیگ‌های بزرگ بازی می‌کنند.

مایکل اولیسه آخرین بازیکنی است که اضافه شده... او از ناکجاآباد آمد. فرانسه او را زیر نظر داشت، اما او بازیکنی با پروفایلی است که هنوز ما را شگفت‌زده می‌کند؛ زیرا او در انگلستان متولد شد، همان‌جا رشد کرد و خارج از آکادمی‌های جوانان فرانسه بود. او تنها در دو سال به تیم ملی رسید و به شکلی بسیار ویژه با تیم سازگار شد.

او در پست‌های داخلی هم بازی می‌کند؟ بله، او معمولاً یک وینگر راست است و در تمام طول دوران حرفه‌ای خود همین کار را انجام داده است، اما اکنون به نقش هافبک هجومی منتقل شده و در این پست بسیار راحت است. او بهترین بازی را از امباپه، دمبله و بقیه می‌گیرد. آن‌ها متوجه شده‌اند که چگونه فضاها را اشغال کنند. اسپانیا در این زمینه درس‌های زیادی داده است و گواردیولا در راس این مسیر قرار دارد. در فوتبال اسپانیا، یک روانی و هوش موقعیتی وجود دارد که به تیم اجازه می‌دهد خوب بازی کند.

آیا خط حمله فرانسه اکنون همان چیزی است که برزیل همیشه در اختیار داشت؟ علیرغم مسابقه اول که در آن موقعیت‌های زیادی را از دست دادند، فرانسه تقریباً با هر شوت به گل می‌رسد و این حریفان را می‌ترساند. وقتی امباپه و دمبله با تمام سرعت هجوم می‌آورند، بازیکنانی که می‌توانند با هر دو پا بازی کنند، شوت‌های قدرتمندی دارند، از سرعت و توانایی بالایی برخوردارند، شما با خود می‌گویید... خواهش می‌کنم رحم کنید! در فرانسه صحبت‌های زیادی درباره شکاف احتمالی میان خط حمله و دفاع مطرح بود و اینکه تیم ممکن است به دو قسمت تقسیم شود. اما تلاش‌های دمبله و همچنین اولیسه که خستگی‌ناپذیر می‌دود، در بازپس‌گیری مالکیت توپ، به کارهای دفاعی نیز کمک می‌کند.

آیا امباپه همان رهبری بود که فرانسه انتظارش را می‌کشید؟ بله. ما قرار نیست درباره پایان فصلی که او با رئال مادرید داشت و آماده‌سازی‌اش برای جام جهانی صحبت کنیم... اما این آخرین جام جهانی سرمربی تیم ملی اوست، او کاپیتان است و به وضوح یک رهبر در داخل و خارج از زمین به شمار می‌رود. رفتار او، تعهدش و آمار و ارقامش همگی این را ثابت می‌کنند... در فرانسه او مؤثر، گلزن، رهبر و متعهد بوده است.

و در مورد ابراهیما کوناته چطور؟ خب... سالیبا پس از سال‌های فوق‌العاده در آرسنال، در فرم بسیار خوبی به این تورنمنت رسیده و برای مدت طولانی، ارتباط خوبی با اوپامکانو داشته است. همیشه یک گزینه سوم وجود دارد که کوناته است، کسی که فصلی کاملاً متفاوت با دیگران را در لیورپول پشت سر گذاشت. او دو یا سه سال فوق‌العاده داشت، اما این سال آخر برایش دشوار بوده است.

آیا در فرانسه لامین یامال را کمی افت‌کرده می‌بینند؟ ترس بزرگ در فرانسه این است که لامین ناگهان در بازی نیمه‌نهایی به اوج بلوغ برسد. او بازیکنی است که نمی‌توانید دست‌کم بگیریدش؛ زیرا او یک جنگنده است، می‌خواهد برنده شود و بهترین باشد، این ویژگی به او برتری می‌دهد. آسیب دیدن، بهبودی کامل نداشتن در شروع جام جهانی و رسیدن به این مرحله با چنین شرایطی باید سخت بوده باشد. اما او یک بازیکن تغییردهنده بازی است، یک وینگر فوق‌العاده که می‌تواند به هر سمتی برود. او هنوز در گلزنی ناکام بوده، اما آن‌ها در نیمه‌نهایی هستند، مقابل فرانسه بازی می‌کنند و این‌ها همان مسابقاتی هستند که بازیکنی مثل او عاشق بازی کردن در آن‌هاست.

روزنامه اکیپ تیتر زد «وضعیت قرمز»... آن‌ها بیشتر از چه چیزی می‌ترسند؟ از همه چیز. بازیکن به بازیکن، اسپانیا ترکیب بسیار کاملی در اختیار دارد. آن‌ها مسابقه پشت مسابقه را بدون شکست پشت سر گذاشته‌اند و این صرفاً یک احساس در فوتبال نیست، بلکه بسیار فراتر از آن است. در فرانسه، نتیجه بازی تقریباً بیشتر از سبک بازی اهمیت دارد. در اسپانیا موضوع کاملاً برعکس است؛ سبک بازی هم مهم است. وقتی جام جهانی شروع شد، من اسپانیا را بر اساس نتایج و آمار در رتبه اول قرار دادم و آن‌ها هنوز هم آنجا هستند؛ آن‌ها به ندرت گلی دریافت کرده‌اند، در عقب زمین بسیار قوی هستند و خط دفاعی خوب و یک دروازه‌بان باکیفیت دارند. اگر فرانسه بخواهد عنوان قهرمانی را به دست آورد، آن‌ها مانع بسیار سختی خواهند بود.

منبع: AS