ژوزه مورینیو: مردی در نبرد با زمان
مربی پرتغالی در ۶۳ سالگی همچنان فوتبال را با همان عطش، وسواس و ذهنیت جنگجویانه همیشگی دنبال میکند.
به گزارش ایلنا به نقل از مارکا، ژوزه مورینیو در ۶۳ سالگی خود را برای بازگشت به فضایی آماده میکند که روزگاری در آن احساس خوشبختی داشت. فوتبال تغییر کرده، دنیا نیز دیگر شبیه گذشته نیست و خود او هم بهناچار با گذر زمان دستخوش تغییر شده، اما یک ویژگی همچنان در شخصیت «آقای خاص» دستنخورده باقی مانده است؛ شدت و جدیتی که با آن هر روز فوتبال را زندگی میکند.
مورینیو همچنان روزش را زودتر از همه آغاز میکند؛ همیشه نخستین فردی که وارد کمپ تمرینی میشود. برای او این تنها یک رفتار مبتنی بر انضباط نیست، بلکه روشی برای سنجیدن حال و هوای تیم از نخستین لحظات روز محسوب میشود. مربی پرتغالی به دقت زیر نظر دارد چه کسی زودتر میرسد، چه بازیکنی دیر وارد میشود، کدام نفر با تمرکز کامل پا به تمرین میگذارد و چه کسی نشانههایی از خستگی یا بیانگیزگی دارد.
افراد نزدیک به مورینیو میگویند او اغلب پیش از دیگران متوجه وضعیت روحی و فنی بازیکنان میشود و حتی میتواند افت یا اوج عملکرد آنها را پیشبینی کند.
صبحهای مورینیو با صبحانهای مختصر، مطالعه روزنامهها، مرور آنالیزها، اصلاحات تاکتیکی و آمادهسازی جزئیات آخرین برنامه تمرینی سپری میشود. سپس نوبت حضور در زمین تمرین است؛ جایی که چهره آشنای او نمایان میشود؛ مربیای وسواسی که نسبت به کوچکترین جزئیات حساس است و اجازه نمیدهد حتی یک حرکت بدون اصلاح و بازبینی باقی بماند.
اما کار برای مورینیو با پایان تمرین متوقف نمیشود. بازبینی ویدئوها، تحلیل جلسات تمرینی، نشستهای فردی و گروهی با بازیکنان و طراحی برنامه روز بعد بخشی از روال همیشگی اوست. در میان اعضای کادر فنیاش یک قانون نانوشته وجود دارد؛ هیچکس تا زمانی که همه چیز برای فردا بهطور کامل آماده نشده، کمپ تمرینی را ترک نمیکند.
نزدیکان این مربی پرتغالی تأکید میکنند سطح دقت و جزئینگری او به سختی قابل توصیف است؛ مربیای که از اطرافیانش توقع زیادی دارد، زیرا خودش نیز همواره در مرز نهایت تلاش و تعهد کار میکند.
شاید همین ذهنیت راز ماندگاری مورینیو پس از سالها حضور در بالاترین سطح فوتبال باشد. او با وجود کسب افتخارات فراوان هنوز مانند کسی رفتار میکند که باید چیزی را ثابت کند.
مورینیو تنها به تیم اصلی محدود نمیشود و همواره ارتباط نزدیکی با بازیکنان جوان باشگاهها داشته است. در مجموعه «سیکسال» بنفیکا بارها دیده شده که بازی تیمهای پایه را از نزدیک دنبال میکند، در تمرینات ردههای پایین حضور مییابد و با استعدادهای جوان گفتوگو میکند تا به آنها احساس اهمیت و دیده شدن بدهد.
این وسواس و تعهد باعث شده او اغلب تا ساعات پایانی شب در کمپ بماند؛ گاهی برای تماشای مسابقات لیگهای دیگر، گاهی برای تحلیل رقبا و گاهی برای مرور دوباره جزئیاتی که از نگاه بسیاری پنهان میماند. حتی در مقاطع حساس فصل، زمانی که خانوادهاش کنار او نیستند، مورینیو شب را نیز در محل تمرین سپری میکند.
همکارانش اعتراف میکنند که همراه شدن با ریتم کاری او حتی برای افراد جوانتر نیز دشوار است. با این حال، پس از سالها حضور در فوتبال و پشت سر گذاشتن نبردهای بیشمار، همچنان یک حس درباره مورینیو تغییر نکرده است؛ گویی زمان برای همه گذشته، جز او.
