رونمایی از چهره متفاوت ستاره بارسا در متروپولیتانو
یامال با عینک ریمونتادا به جنگ اتلتیکو میرود
استایل خاص و عینک متفاوت لامین یامال در آستانه نبرد سرنوشتساز با اتلتیکو مادرید، به سوژه داغ رسانهها تبدیل شده است.
به گزارش ایلنا، استفاده از صندل با جوراب و عینک، بخشی از پوششی بود که یامال برای حضور در نشست خبری پیش از جدال سرنوشتساز بارسلونا مقابل اتلتیکو مادرید برگزید؛ دیداری که آبیاناریها پس از شکست ۰-۲ در نوکمپ، برای بازگشتی حیاتی به آن چشم دوختهاند.
انتخاب این استایل توسط شماره ۱۰ بارسا، با توجه به مهارت اثباتشدهاش در هدایت افکار عمومی، برای کنفرانس مطبوعاتی در کنار هانسی فلیک ابداً تصادفی نبود. ورود آنها به ورزشگاه حریف، در واقع بیانیهای صریح از اهداف و نمایشی معنادار محسوب میشد.
همچنین روایتی که او به عنوان یک تکیهگاه عاطفی برای هواداران بارسا خلق کرده تا به بقا در لیگ قهرمانان باور داشته باشند، بدون برنامهریزی نیست. هر جزئیاتی علتی دارد؛ جریانی که از یکشنبه گذشته نطفه بست، یعنی زمانی که ستاره شماره ۱۰ بارسلونا با استفاده هوشمندانه از فضای مجازی، تصویر پروفایل خود را به عکسی از لبرون جیمز در حال در آغوش گرفتن جام قهرمانی انبیای ۲۰۱۶ تغییر داد.
در وضعیتی کاملاً مشابه با شرایط فعلی بارسا، یعنی در یک قدمی حذف، تیم کلیولند کاوالیرز با لبرون جیمز موفق شد باخت ۱-۳ در فینال مقابل سوپر وریرز را جبران کند؛ دستاوردی بیسابقه که آن را به نمادی فرهنگی در ورزش مدرن بدل کرد. این موضوع نهتنها بابت خودِ موفقیت، بلکه به دلیل چگونگی رقم زدن آن ماندگار شد.
این ملیپوش اسپانیایی خاطرنشان کرد: «لبرون یک الگو است که به من الهام میدهد. به این فکر میکنم که او چگونه این کار را انجام داد و امیدوارم من هم همان کار را انجام دهم.»
این سخنان پس از آن مطرح شد که ساعاتی قبل، کاربران شبکه ایکس از او «تمنا» کرده بودند با عینک آفتابی و هدفون در نشست خبری متروپولیتانو حاضر شود و او نیز این خواسته را به سبک خاص خود اجابت کرد.
هیچچیز اتفاقی پیش نمیرود. «کینگ» در آن فینالها تصویری وایرال خلق کرد که لامین کوشید آن را بازسازی کند: نشستن در تنهایی با عینک تیره و هدفون، در حال استراحت و به دور از جنجال با تیشرتی از «آندرتیکر». پیامی غیرمستقیم که میگوید: «هیچ چیز تمام نشده است، به من اطمینان کنید.»
همانند قهرمان چهار دوره انبیای، این نابغه نوظهور اهل روکافوندا نیز پیشقدم شد و با پذیرش نقش رهبری در ۱۸ سالگی عنوان کرد: «ما رهبران زیادی در تیم داریم. خودم را یکی از آنها میدانم، اما تنها نیستم.» لبرون نیز پیش از تحمیل بازی ششم در زمین حریف گفته بود: «با قدرت بازی کنید، متمرکز بمانید، از من پیروی کنید و بقیهاش را من انجام میدهم.»
در عصر فرهنگ بصری، این جزئیات کوچک اهمیت زیادی دارند؛ آنها اتمسفر پیش از بازی و این باور را تقویت میکنند که مسابقه در ابعاد ذهنی نیز جریان دارد. اگر لبرون توانست آن معجزه را رقم بزند، چرا بارسا نتواند مانند نیمهنهایی کوپا دلری سه بار دروازه اتلتیکو را باز کند؟ لامین در تلاش است تا هواداران را به این باور برساند.
در اینجا تفسیری عمیقتر شکل میگیرد که فراتر از یک ظاهر ساده است. برای هواداران بارسا که زخمهای شکستهای اروپایی اخیر را بر تن دارند، این حرکت چالشی در برابر ناامیدی و راهی برای تغییر روایت ناکامیهای گذشته است.
عینک لامین حامل معنایی است که روانشناسی ارتباطات غیرکلامی آن را تبیین میکند. آنجی ریگئیرو، مجری «آنتنا ۳ دپورته» که روانشناس و کوچ نیز هست، تایید میکند که این موضوع از منظر ارتباطات غیرکلامی کاملاً معنادار است.
او اظهار داشت: «در ارتباطات غیرکلامی، فردی که عینک میزند میخواهد حس طبیعی بودن را منتقل کند. این کار اصالت و در دسترس بودن را تقویت کرده و او را انسانیتر نشان میدهد.» به زبانی دیگر، این پیامی است که میگوید: «این من هستم و اینجا حضور دارم.»
اما ابعاد دیگری نیز وجود دارد. در موقعیتهای پراحساسی مانند وضعیت فعلی بارسا، «عینک میتواند به عنوان یک سپر احساسی عمل کند، نوعی محافظت»، همانطور که ریگئیرو اشاره میکند؛ راهی برای کاستن از فشارها یا جدا کردن خود از هیاهوی پیرامونی.
فردی که معمولاً از عینک استفاده نمیکند و ناگهان در موقعیتی حساس آن را به چشم میزند، این حرکت را به خرد و تأمل پیوند میدهد و حس کنترل عاطفی بیشتری را القا میکند. عینکها به نمایش اطمینان و آرامش کمک کرده و ابزاری هستند برای گفتن این جمله که «تا پایان امید هست، ما تسلیم نمیشویم و بازگشتی در راه است.»
این شیوهای برای انتقال امنیت و اعتمادبهنفس است و یامال به این بازی ذهنی علاقه دارد؛ موضوعی که در نبردی که نیمی از آن در ذهن جریان دارد، بردی بزرگ محسوب میشود.
