ترومای کرونا با جنگ تکرار شد
تکلیف نامعلوم لیگ حتی بعد از جام جهانی!
تعلیق لیگ بیستوپنجم فقط یک توقف ساده نیست بلکه نشانهای از بحران عمیق در مدیریت تقویم فوتبال ایران است جایی که جنگ و فشردگی مسابقات بینالمللی حالا سرنوشت یک فصل کامل را در هالهای از ابهام قرار داده است.
به گزارش ایلنا، لیگ برتر فوتبال ایران در شرایطی به ایست اجباری رسیده که نه زمان بازگشت مشخص است و نه حتی شکل ادامه رقابتها. جنگ ۴۰ روزه تمام معادلات از پیش تعیینشده را برهم زده و تصمیم مدیران سازمان لیگ برای تعلیق مسابقات نشان میدهد که اولویت اصلی دیگر باشگاهها نیستند بلکه همه چیز در خدمت آمادهسازی تیم ملی تعریف شده است.
این تصمیم در ظاهر منطقی به نظر میرسد اما در لایههای زیرین خود چالشهای متعددی را به همراه دارد. باشگاهها که ماهها برای فصل جاری هزینه کردهاند حالا با بلاتکلیفی مواجه شدهاند. تیمهایی که در کورس قهرمانی یا بقا هستند بیش از دیگران از این وضعیت متضرر میشوند چرا که وقفه طولانی میتواند تمام معادلات فنی را تغییر دهد و حتی تیمهای آماده را از فرم ایدهآل خارج کند.
از سوی دیگر نگاهی به تقویم فشرده پیشرو نشان میدهد که حتی در صورت از سرگیری مسابقات در تیرماه نیز سازمان لیگ با یک مأموریت تقریباً غیرممکن مواجه است. برگزاری بیش از ۵۰ مسابقه در بازهای کوتاه نه تنها کیفیت فنی لیگ را تحت تأثیر قرار میدهد بلکه خطر افزایش مصدومیت بازیکنان را هم به شکل جدی بالا میبرد. تجربه سالهای گذشته ثابت کرده که فشردگی بیش از حد، فوتبال را به سمت بازیهای کمکیفیت و محتاطانه سوق میدهد.
در این میان جام حذفی به عنوان یکی از قدیمیترین رقابتهای فوتبال ایران در آستانه حذف کامل قرار گرفته است. نشانهها حاکی از آن است که مسئولان سازمان لیگ ترجیح میدهند برای مدیریت بحران، این تورنمنت را قربانی کنند تا بتوانند لیگ برتر را به هر شکل ممکن به پایان برسانند. تصمیمی که میتواند واکنشهای زیادی را به همراه داشته باشد و بار دیگر بحث بیثباتی در برنامهریزی فوتبال ایران را پررنگ کند.
نکته قابل توجه دیگر اختلاف نظر میان باشگاهها و مدیران است. برخی تیمها به صراحت با تعلیق مسابقات مخالف هستند و معتقدند میشد با تغییر در محل برگزاری یا فشردهسازی محدود، لیگ را ادامه داد. این شکاف نشان میدهد که تصمیمگیری در فوتبال ایران همچنان بدون اجماع و با رویکردی متمرکز انجام میشود.
در سطح کلان آنچه امروز در فوتبال ایران دیده میشود صرفاً یک توقف مقطعی نیست بلکه نشانهای از نبود یک الگوی مشخص برای مدیریت بحران است. لیگ برتر بار دیگر تحت تأثیر یک عامل بیرونی از مسیر طبیعی خود خارج شده و حالا بازگشت به شرایط عادی نیازمند تصمیمهایی دقیقتر و هماهنگی بیشتر میان ارکان مختلف فوتبال است.
اگرچه ممکن است لیگ بیستوپنجم در نهایت به پایان برسد اما آنچه از این فصل در ذهنها باقی میماند نه رقابتهای فنی بلکه بینظمی در برنامهریزی و چالشهای مدیریتی خواهد بود. فصلی که میتوانست یک رقابت عادی باشد حالا به آزمونی جدی برای ساختار فوتبال ایران تبدیل شده است.
