ماموریت؛ اقناع نسل آلفا!

هرساله در ماه رمضان تلویزیون به جایگاه سنتی خودش برمی‌گردد و تنها مرجع روزه‌داران می‌شود. سفره‌های سحر و افطار در پای آن پهن می‌شود و این افتخار را دارد که آخرین لحظه‌های روز روزه‌داران در کنارش به انتظار شنیدن اذان سپری می‌شود. پر کردن آنتن تلویزیون این شب‌های طولانی زمستانی، کار دشواری است.

تلویزیون در زمان طولانی بعد از افطار برای روزه‌دارانی که خسته و بی‌رمق‌اند باید اینقدر جذاب و مفرح باشد که بیننده را پای خود بنشاند و راضی بلند کند. هر سال بیشترین آمار مخاطب را همین شب‌ها دارد. یکی از افتخارات و آرزوهای هر تهیه‌کننده و کارگردانی است که ایام سال نو و این شب‌ها سریالی روی آنتن داشته باشد. رمضان است و رونق سریال‌های مناسبتی‌اش.

رمضان امسال نیز شبکه‌های مختلف با سریال‌های گوناگون به میدان رقابت آمده‌اند. در میان آن‌ها اما حضور شبکه نهال با سریال «هتل بسیار بسیار عجیب»، اتفاق بسیار بسیار عجیبی است! با این سریال عملاً شبکه نهال نیز پا به میدان رقابت با شبکه‌های باسابقه و قدر گذاشته است. سریالی که درست برای مخاطبان کودک و نوجوان شبکه نهال ساخته شده است و از این رو سریالی خاص به شمار می‌آید.

مخاطبانی که متاسفانه در سالیان اخیر چندان به آن‌ها توجه نشده و دیده نشده‌اند. اگر چه در دهه‌های ۱۳۶۰ و ۱۳۷۰، سریال و سینمای کودک در کشورمان رونق فراوان داشت اما به مرور رو به افول نهاد و از گردونه مرکزی گونه‌های نمایشی به حاشیه رفت.

حال تلاش برای احیای این گونه را می‌توان با ساخت «هتل بسیار بسیار عجیب» دید. احیایی که طبعاً سخت است چون نسل جدید کودک و نوجوان که طبق دسته‌بندی برخی روان‌شناسان و جامعه‌شناسان از نسل زد (نسل شبکه‌های اجتماعی) به نسل آلفا (نسل هوش مصنوعی) رسیده‌اند به این راحتی تحت تاثیر قرار نمی‌گیرند و اقناع نمی‌شوند.

«هتل بسیار بسیار عجیب» با حضور چهار قهرمان کودک و نوجوان از یک سو که هر کدام ویژگی‌های منحصر به فردی دارند، استفاده چشمگیر از دکور خوش رنگ و لعاب و ترفندهای متنوع هوش مصنوعی از سویی دیگر توانسته تا این جای کار، اثر متفاوتی خلق کند. ریتم مناسب و موسیقی پرهیجان چاشنی خوبی برای نسلی است که حوصله ندارند و دیالوگ‌ها نیز کوتاه ولی سریع و صریح است.

حضور بازیگران کودک و نوجوان در کنار بازیگران کارکشته‌ای مثل ثریا قاسمی و سیاوش مفیدی اتفاق جالبی است به خصوص که آن‌ها نقش‌های متفاوت مشاهیر را بازی می‌کنند. وجود تالار مشاهیر در هتل و مجسمه‌هایی از مشاهیری مانند پروین اعتصامی و غیاث‌الدین جمشید کاشانی و بوعلی سینا ایده گیرایی است که تلاش سازندگان برای اتصال حال به گذشته را نشان می‌دهد.

حضور رباتی به نام ۷-۲۴ در هتل که اشاره به هفت روز هفته و ۲۴ ساعت شبانه‌روز دارد، برای دهه شصتی‌ها یادآور ربات ایکس ۶۲۵ سریال چاق و لاغر است که البته این ربات جدید، پیچیده‌تر و نماد ملموسی از ربات‌های چند وجهی است. مساله مهم در ساخت سریالی با محور کودکان و نوجوانان و مخاطبانش این است که آن‌ها به شدت هوشمند هستند و به سرعت در مقابل شعارزدگی و فشار برای فرو کردن پیام‌های اخلاقی در مغزشان واکنش نشان می‌دهند. این نسل مقابل تلویزیون خیره نمی‌ماند تا برنامه یا سریال با انبوهی از پیام‌های نظام ارزشی به او «باید و نباید» و «بکن و نکن» دیکته کند. با چنین مخاطبی، طبیعتا تیم سازنده و به خصوص گروه‌های پژوهشی و نویسندگی می‌بایست سراغ نفوذ کلام از طریق لایه‌های زیرین باشند.

«هتل بسیار بسیار عجیب» تاکنون توانسته تا حد زیادی چنین فضایی را به درستی بسازد و منطق مناسبی برای لوکیشن هتل سر هم کند. منطقاً سازندگان سریال نباید انتظار داشته باشند اثرشان در مسابقه با رقیبان سرسخت شبکه‌های سراسری و اصلی به رتبه اول برسد اما اگر بتوانند مخاطب کودک و نوجوان را که در اکثر خانه‌های تک فرزند ایرانی، همه کاره‌اند، قانع کنند تا کنترل تلویزیون را به دست گرفته و شبکه نهال و این سریال را ببینند، برده‌اند. حال باید دید «هتل بسیار بسیار عجیب» با فضای فانتزی خود از پس این ماموریت سخت برخواهد آمد؟

فصل نخست سریال اپیزودیکِ «هتل بسیار بسیار عجیب»، محصول سازمان سینمایی سوره، به کارگردانی سامان غنائمی و تهیه‌کنندگی حامد یامین‌پور در باشگاه فیلم سوره تولید و در مرکز کودک و نوجوان سیما و با همکاری سازمان فرهنگی- هنری شهرداری تهران تهیه شده است.