بزرگترین تهدید آینده بشریت در دل یخ های چند هزار ساله قطب شمال
بزرگترین تهدید آینده بشریت ممکن است نه از آزمایشگاههای مدرن، بلکه از دل یخهای تاریک و منجمد چندهزارساله قطب شمال سر برآورد. دانشمندان بهتازگی موفق به بیدار کردن ویروسی شدهاند که ساختار ژنتیکی آن شبیه به هیچ موجود زندهای روی زمین نیست.
تغییرات اقلیمی سرانجام جعبه پاندورای قطب را باز کرد. زیستشناسی مدرن با کشف یک ویروس باستانی غولپیکر در لایههای منجمد اعماق زمین، با این واقعیت تکاندهنده روبرو شده که کابوسهای کهن هنوز زندهاند و توانایی شکار دارند.
جهشهای ژنتیکی جدید
زمانی که صحبت از ویروسها و بیماریهای همهگیر میشود، ذهن ما به سمت جهشهای ژنتیکی جدید میرود؛ اما هولناکترین رازهای زیستی جهان در زیر لایههای خاک منجمد سیبری و قطب شمال، در خوابی زمستانی به سر میبرند.
تیمی از ویروسشناسان برجسته موفق شدند یک ویروس غولپیکر باستانی را از عمق دهها متری یخهای ذوبشده استخراج کنند و در کمال شگفتی ببینند که این موجود میکروسکوپی پس از گذشت نزدیک به پنجاههزار سال، هنوز زنده، فعال و قادر به آلودهکردن سلولها ست. این کشف معمایی نهتنها تئوریهای مرز میان حیات و مرگ را جابهجا کرده، بلکه ترس شدیدی را در میان دانشمندان ایجاد کرده است؛ چرا که ذوبشدن این یخچالها میتواند پاتوژنهایی را آزاد کند که سیستم ایمنی انسان مدرن هیچ دفاعی در برابر آنها ندارد. در این گزارش ویژه، به بررسی ویژگیهای این ویروس زامبی و جنجالهای جهانی پیرامون آن میپردازیم.
بیدارشدن غولهای میکروسکوپی از خواب پنجاههزار ساله
به گزارش سایت newscientist لایههای منجمد اعماق زمین در مناطق قطبی مانند یک فریزر طبیعی و غولآسا عمل میکنند که در غیاب اکسیژن، نور و اسید، ارگانیسمهای باستانی را در کاملترین حالت ممکن حفظ میکنند. دانشمندان مرکز ملی تحقیقات علمی فرانسه با بررسی نمونههای برداشتهشده از یک دریاچه منجمد قطبی، متوجه حضور ویروسهای اورسایز یا همان غولپیکر شدند که اندازه آنها ده برابر ویروسهای معمولی است. لایهبرداریهای دقیق و تصویربرداریهای میکروسکوپی نشان دادند این ویروسها برخلاف ساختارهای رایج، دارای ژنومهای فوقالعاده پیچیدهای هستند که بخش زیادی از کدهای ژنتیکی آنها برای علم امروز کاملاً ناشناخته و بیگانه است.
شکارچی باستانی در لولهآزمایش
بزرگترین دغدغه تیم تحقیقاتی این بود که آیا این ساختارهای کشفشده تنها فسیلهای مرده هستند یا همچنان پتانسیل فعالیت دارند. دانشمندان در یک محیط کاملاً قرنطینه و کنترلشده آزمایشگاهی، این ویروس باستانی را در مجاورت تکسلولیها قرار دادند. نتیجه کار خیرهکننده و درعینحال وحشتناک بود؛ ویروس زامبی به سرعت به هوش آمد، به سلول میزبان
حمله کرد و فرآیند تکثیر خود را آغاز نمود. این آزمایش ثابت کرد که گذر زمان و یخزدگی چند ده هزار ساله نتوانسته است توانایی بیماریزایی این ارگانیسم کهن را از بین ببرد و او هنوز یک شکارچی ماهر در سطح میکروسکوپی است.
منشا فضایی کدهای ژنتیکی ناشناخته
یکی از جذابترین جنبههای این خبر که توجه رسانههای بزرگ دنیا را جلب کرده، ساختار ژنتیکی عجیب این ویروس است. بیش از نود درصد ژنهای این ویروس غولپیکر در هیچکدام از بانکهای اطلاعاتی زیستی زمین ثبت نشدهاند و شبیه به هیچ درخت تکاملی شناختهشدهای نیستند. این موضوع فرضیههای هیجانانگیز و معماگونهای را در میان اخترزیستشناسان دامن زده است؛ برخی گمان میکنند این نوع ویروسها ممکن است میلیونها سال پیش از طریق برخورد شهابسنگها به زمین باستانی منتقل شده و در اعماق قطب جا خوش کرده باشند و به همین دلیل کدهای تکاملی آنها با حیات زمینی غریبه است.
