مدیریت فشار خون بالا با یک ایمپلنت ساده

 این رویکرد، روشی جایگزین برای بیمارانی فراهم می‌کند که بدنشان به دارو پاسخگو نیست.

دستگاه مذکور «کاروفلکس» (CaroFlex) نام دارد و تجهیزات الکترونیکی ارتجاعی چاپ سه بعدی را با چسبی ژل مانند ترکیب می‌کند تا به طور مستقیم روی بافت زنده بچسبد.

این سیستم در تحقیق روی حیوانات سطح فشار خون را کاهش داد و همزمان تا حد زیادی تحریک و آسیب به بافت که با ایمپلنت‌های فعلی ایجاد می‌شود را کمتر کرد.

محققان اعلام کرده‌اند این فناوری در آینده از روش‌های درمانی جدید برای فشار خون مقاوم به دارو پشتیبانی می‌کند.

بیشتر تجهیزات الکترونیکی زیست قابل ایمپلنت از فلزات و پلاستیک‌های سختی استفاده می‌کنند که برای حرکت طبیعی با رگ‌های خونی دچار مشکل هستند.

رگ‌های بدن انسان به طور مداوم طی گردش خون منبسط و منقبض می‌شوند و بر دستگاه‌های سختی که به سطحشان می‌چسبند، فشار می‌آورند.

این حرکت ممکن است ارتباط ایمپلنت را در گذر زمان ضعیف کند و به بافت اطراف آن آسیب برساند.

محققان دانشگاه پنسیلوانیا با روشی متفاوت این چالش را بررسی کردند. آنها به جای مواد سخت «کاروفلکس» را از هیدروژل‌های رسانا ساختند.

ایمپلنت همچنین از یک لایه چسب هیدروژلی استفاده می‌کند که به آن اجازه می‌دهد به طور مستقیم و بدون بخیه جراحی با دیواره رگ ارتباط برقرار کند.

«تائو ژو» استادیار مهندسی علوم و مکانیک در این دانشگاه می‌گوید: این دستگاه‌ها به طور معمول با بخیه درجای خود باقی می‌مانند. بخیه‌های مذکور ممکن است در گذر زمان به بافتی که به آن می‌چسبند، آسیب برسانند.

کاروفلس «رفلکس گیرنده‌های فشار» (baroreflex) را که در واقع فشار خون را از طریق سیگنال‌های عصبی تنظیم می‌کنند، هدف می‌گیرد. ایمپلنت مذکور در نزدیکی «سینوس کاروتید» (carotid sinus) یا بخشی از شریان کاروتید که حاوی پایانه‌های عصبی حساس به فشار (بارورسپتورها) است، قرار می‌گیرد.

این گیرنده‌ها به طور مداوم تغییرات در جریان خون را رصد می‌کنند و سیگنال‌هایی به مغز می‌فرستند که ضربان قلب و تنش رگ‌های خونی را تنظیم می‌کند ایمپلنت با انتقال پالس‌های الکتریکی با فرکانس پایین گیرنده‌ها را نسبت به شیوه واکنش بدن به فشار خون تحریک می‌کند.