سندرم تخمدان پلیکیستیک چه نشانههای پوستی ایجاد میکند؟
پوست اغلب میتواند پنجرهای به آنچه درون بدن شما اتفاق میافتد، باشد و اختلالات هورمونی در زنان مبتلا به «سندرم تخمدان پلیکیستیک» نیز نشانههای پوستی ایجاد میکند.
نشانههای پوستی در سندرم تخمدان پلیکیستیک ممکن است به صورت آکنه، ریزش مو، رشد بیش از حد موهای صورت یا بدن، لکههای تیره روی پوست یا ترکیبی از این موارد باشد.
این نشانههای پوستی میتوانند از بارزترین ویژگیهای این سندرم باشند و بنابراین گاهی اوقات دلیل مراجعه به پزشک نیز همین مشکلات هستند. با این حال، ویژگیهای سندرم تخمدان پلیکیستیک همچنین شامل بینظمیهای قاعدگی، کیستهای متعدد تخمدانی (کیستهایی که ناشی از رشد کردن چندین فولیکول و آزاد نشدن تخمکهای آنها است)، چاقی و مقاومت به انسولین (پاسخ ندادن بافتهای بدن به انسولین) میشوند.
علت سندرم تخمدان پلیکیستیک کاملاً مشخص نیست، اما شواهد علمی به عدم تعادل هورمونی، به ویژه تستوسترون اضافی (که به عنوان هایپرآندروژنیسم نیز شناخته میشود) و مقاومت به انسولین به عنوان عوامل زمینهساز اشاره دارند
سندرم تخمدان پلیکیستیک شایعترین علت ناباروری در زنان است. عدم تعادل هورمونی در سندرم تخمدان پلیکیستیک روند تخمکگذاری را مختل میکند و بدون تخمکگذاری بارداری امکانپذیر نیست. سندرم تخمدان پلیکیستیک به صورت یک طیف وجود دارد، به این معنی که زنان مبتلا به سندرم تخمدان پلیکیستیک علائم و نشانههای یکسانی ندارند و به دلیل تنوع در ویژگیهای این سندرم، تشخیص آن میتواند دشوار باشد.
چگونه بفهمم که سندرم تخمدان پلیکیستیک دارم؟
هیچ آزمایش خاصی وجود ندارد که بتوان از آن برای تشخیص سندرم تخمدان پلیکیستیک استفاده کرد، بنابراین یک بررسی دقیق و کامل، از جمله آزمایشهای آزمایشگاهی و تصویربرداری، مورد نیاز است. تستهای آزمایشگاهی معمولاً شامل اندازهگیری سطح هورمونهای مختلف، مانند آندروژنها، هستند. آزمایشهای تصویربرداری ممکن است شامل سونوگرافی تخمدانها باشد. مراجعه به یک تیم پزشکی باتجربه، شامل پزشکان مراقبتهای اولیه، متخصصان زنان، متخصصان غدد درونریز و متخصصان پوست، میتواند تشخیص را قطعی کند.
تظاهرات پوستی سندرم تخمدان پلیکیستیک چیست؟
آکنه مرتبط با سندرم تخمدان پلیکیستیک اغلب در قسمت پایین صورت، از جمله خط فک، چانه و بالای گردن، بروز میکند. اگرچه یک قانون قطعی و سرراست نیست، اما این نواحی به عنوان یک الگوی هورمونی برای آکنه در نظر گرفته میشوند.
زنان مبتلا به سندرم تخمدان پلیکیستیک ممکن است متوجه شوند که ضایعات آکنهای آنها عمیقتر و بزرگتر هستند و کندتر برطرف میشوند. آکنه در سندرم تخمدان پلیکیستیک معمولاً در زمان قاعدگی بدتر میشود. متخصصان پوست اغلب استفاده از قرصهای ضدبارداری خوراکی یا دارویی به نام اسپیرونولاکتون را برای درمان این نوع آکنه توصیه میکنند. این درمانها، در صورت استفاده در بیماران مناسب که هیچ منع مصرفی برای آنها ندارند، میتوانند در از بین بردن آکنه بسیار مفید باشند.
هیرسوتیسم یا رشد بیش از حد مو در نواحی از پوست که معمولاً مو وجود ندارد یا حداقل است، یکی دیگر از علائم پوستی سندرم تخمدان پلیکیستیک است. نواحی شایع هیرسوتیسم شامل چانه، گردن، شکم، سینه یا پشت است. با این حال، در پوست سر، طاسی یا نازک شدن مو دیده میشود. هر دوی این مشکلات مو ناشی از تستوسترون بیش از حد هستند.
گاهی اوقات، بیماری پوستی دیگری به نام آکانتوز نیگریکانس ظاهر میشود که نواحی تیره و مخملی پوست هستند و معمولاً در چینهای پوستی مانند اطراف گردن و زیر بغل دیده میشوند. این نوع بیماری پوستی همچنین با مقاومت به انسولین مرتبط است و ممکن است به دلیل تحریک سلولهای پوست بوسیله انسولین باشد که باعث رشد بیش از حد آنها میشود.
گزینههای درمانی و رویکرد متناسب
اگرچه هیچ درمانی برای سندرم تخمدان پلیکیستیک وجود ندارد، اما گزینههای درمانی زیادی برای مدیریت علائم گوناگون این سندرم وجود دارد. انواع درمانهای مورد استفاده به اولویتها و علائم زن مبتلا بستگی دارد. به عنوان مثال، داشتن وزن طبیعی میتواند منجر به بهبود علائم شود، بنابراین اصلاح سبک زندگی در تغذیه و ورزش ممکن است کمک کند. هیرسوتیسم را میتوان با لیزر موهای زائد یا الکترولیز درمان کرد. برخی از بیماران ممکن است قرصهای ضدبارداری را برای بهبود نظم قاعدگی امتحان کنند. متفورمین، یک داروی رایج برای دیابت، میتواند برای بهبود پاسخ بدن به انسولین استفاده شود.
برنامهریزی درمانی برای هر فرد متناسب با شرایط او تنظیم میشود و به این بستگی دارد که آیا بارداری یک هدف کوتاهمدت است یا خیر. اگر زنی قصد بارداری دارد، باید از مصرف برخی داروها، از جمله اسپیرونولاکتون و رتینوئیدها برای آکنه، خودداری کند.
