چیزی شبیه معجزه: دو کارگر نپالی پس از ۹ روز زنده پیدا شدند +عکس

به گزارش ایلنا و به نقل از گاردین، خروج زنده دو کارگر از تونل آب‌گرفته نیروگاه برق‌آبی نپال پس از ۹ روز، امیدها را برای نجات ده‌ها نیروی کار گرفتار در این فاجعه زنده کرد.

«سانجی شاه» و «کبیر ماهاراجان» روز جمعه از تونل نیروگاه برق‌آبی تریشولی ۳A در نپال زنده بیرون کشیده شدند؛ بیش از یک هفته پس از آنکه فروریختن یخچال طبیعی در این مناطق کوهستانی و صعب‌العبور، سیلی عظیم از گل، آب و آوار به راه انداخت و ساختمان‌ها، جاده‌ها و پل‌های منطقه مرزی نپال و چین را با خود برد.

جزئیات نجات و شرایط خطرناک عملیات

تیم‌های امدادی برای دسترسی به نیروها مجبور به استفاده از مواد منفجره برای خرد کردن سنگ‌های بزرگ شدند. آنان پس از ۵۰ متر پیش‌روی در تونلی که تمام فضای آن را آب فراگرفته بود و حفر مسیر اضطراری، صدای ضعیف این دو کارگر را شنیدند و آنان را خارج کردند.

آرنولد دیکس، مهندس، زمین‌شناس و متخصص برجسته بین‌المللی تونل‌سازی از استرالیا که مدیریت این عملیات را بر عهده دارد، این موفقیت را «پیروزی بشریت» و نشانه‌ای از امکان زنده ماندن سایر کارگران گرفتار خواند.

عملیات حفاری به سمت بخش بالایی این نیروگاه ۱۱ طبقه‌ای برای نجات حدود ۴۰ کارگر دیگر همچنان ادامه دارد. دیکس این عملیات را یکی از بزرگ‌ترین و خطرناک‌ترین تلاش‌های نجات قرن بیست‌ویکم توصیف کرد و نسبت به خطر هجوم ناگهانی آب و غرق شدن کارگران و امدادگران هشدار داد.

سیلاب مرگبار منطقه مرزی نپال و تبت تاکنون دست‌کم هزار و ۲۹۴ کشته بر جای گذاشته و بیش از پنج هزار نفر مفقود شده‌اند. صدها کارگر پروژه‌های عمرانی در حاشیه رودخانه‌های «بهوت کوشی» و «تریشولی» در میان مفقودشدگان قرار دارند. تا این لحظه نیروهای امدادی بیش از ۲۷۰ نفر را از پروژه‌های مختلف برق‌آبی نجات داده‌اند.

ابعاد بین‌المللی فاجعه و کمک‌های خارجی

این حادثه ابعاد بین‌المللی گسترده‌ای پیدا کرده است. در سوی دیگر مرز، دولت چین مرگ ۳۱ نفر و مفقودی ۵۳۱ نفر را تأیید کرده که ۲۶۱ نفر از مفقودشدگان، اتباع خارجی و نیروهای کار پروژه‌ها هستند. همچنین در نپال ۵۸۳ نفر از مفقودشدگان را اتباع خارجی تشکیل می‌دهند.

برای تسریع در عملیات جست‌وجو و نجات، ۳۸ متخصص استرالیایی همراه با تجهیزات پیشرفته پهپادی و تیم‌های شناسایی قربانیان وارد کاتماندو شده‌اند تا به روند امدادرسانی کمک کنند.

نجات شاه و ماهاراجان پس از ۹ روز بی‌خبری، اثبات کرد که حیات نیروی کار حتی در دل سنگین‌ترین بحران‌ها امکان‌پذیر است. این اتفاق نشان می‌دهد صیانت از جان، ایمنی و حق حیات کارگران فرودست در پرخطرترین کارگاه‌ها باید همواره در مرکز توجه مسئولان و تیم‌های امدادی قرار گیرد.