چرا نام شما در ترجمه رسمی ایتالیایی باید مطابق پاسپورت باشد؟
در ترجمه رسمی مدارک برای ایتالیا، نام و نام خانوادگی همیشه از روی یک سند مشخص نوشته می شود، نه از روی هر مدرکی که دم دست باشد. همین انتخاب ساده است که تعیین می کند یک قرارداد یا درخواست بانکی در ایتالیا بدون دردسر قبول شود یا به خاطر یک اختلاف کوچک در نام معطل بماند.
چرا پاسپورت مرجع نام در ترجمه رسمی است، نه کارت ملی
پاسپورت تنها مدرکی است که کنار نام فارسی، معادل انگلیسی یا لاتین نام و نام خانوادگی هم روی آن نوشته شده. کارت ملی و شناسنامه این معادل را ندارند؛ اگر کسی نام لاتین را از روی این دو حدس بزند، آن نگارش هیچ پشتوانه ی رسمی ندارد. چون سند قرار است در ایتالیا استفاده شود، تنها جایی که از قبل نگارش لاتین را رسمی کرده، پاسپورت است.
به همین دلیل، دارالترجمه ایتالیایی، مثل دارالترجمه شکسپیر، پیش از شروع کار، نسخه ی پاسپورت را از شما می خواهد. این کار فقط یک قانون خشک اداری نیست؛ نامی که در ترجمه نوشته می شود باید دقیقا همان چیزی باشد که در پاسپورت آمده، چون همین سند بعدا برای مقایسه در سفارت، اداره مهاجرت یا بانک ایتالیایی استفاده می شود.
وقتی نام در قرارداد یا حساب بانکی ایتالیایی با پاسپورت هم خوانی ندارد
اگر نام توی سند ترجمه شده با نام روی پاسپورت یکی نباشد، طرف ایتالیایی معمولا نمی تواند مطمئن شود که دو سند مال یک نفر است. نتیجه بسته به نوع سند فرق می کند: بانک ممکن است باز کردن حساب را تا حل شدن مشکل نگه دارد، اداره ی ثبت شرکت ها ممکن است مدرک را قبول نکند، یا طرف قرارداد صبر کند تا سند اصلاح شده برسد.
دارالترجمه شکسپیر پیش از تحویل نهایی، نام نوشته شده در تمام صفحه های سند را با پاسپورت مقایسه می کند. همین مقایسه است که معمولا خطاهای تایپی را قبل از رسیدن سند به دست طرف ایتالیایی پیدا می کند.
نگارش لاتین نام فارسی، چه زمانی با تلفظ واقعی فرق می کند
بعضی حروف فارسی معادل دقیق در الفبای لاتین ندارند. مثلا حرف «خ» گاهی kh نوشته می شود و گاهی x؛ «ق» و «غ» هم با اینکه تلفظشان نزدیک است، گاهی هر دو q نوشته می شوند و گاهی هرکدام جور دیگری. چون قانون واحدی برای این معادل سازی وجود ندارد، نسخه ای که در پاسپورت نوشته شده ملاک است، نه نسخه ای که به گوش نزدیک تر به تلفظ فارسی می رسد.
همین تفاوت باعث می شود اگر یک سند بر اساس پاسپورت و سند دیگر بر اساس حدس آوایی نوشته شده باشد، دو نگارش متفاوت از یک نام روی کاغذ بیاید. مترجم رسمی حق ندارد نگارش را بر اساس سلیقه ی خودش عوض کند، حتی اگر فکر کند نسخه ی دیگر تلفظ درست تری دارد.
چرا ترجمه انگلیسی مدارک، برای تایید در سفارت ایتالیا کافی نیست
خیلی ها فکر می کنند اگر مدرکشان را به انگلیسی ترجمه کنند، برای کارهای ایتالیا هم کافی است. اما سفارت ایتالیا برای تایید مدارک (لگالایز)، فقط ترجمه ی ایتالیایی را قبول می کند؛ ترجمه ی انگلیسی، حتی اگر کاملا درست و دقیق باشد، در این مرحله رد می شود.
این یعنی حتی اگر نام شما در سند انگلیسی دقیقا مثل پاسپورت نوشته شده باشد، باز هم مشکل حل نمی شود، چون کل سند به زبان اشتباه آماده شده. برای همین از همان ابتدا باید سند مستقیم به زبان ایتالیایی سفارش داده شود، نه اینکه بعدا از روی نسخه ی انگلیسی دوباره ترجمه شود.
سه بررسی که مترجم رسمی پیش از تایید نام انجام می دهد
پیش از مهر و تحویل نهایی، مترجم رسمی سه مرحله را روی نام شما پشت سر هم چک می کند:
۱. مقایسه ی نام و نام خانوادگی نوشته شده در سند با همان نگارش دقیق در پاسپورت
۲. چک کردن این که نام در همه ی صفحه های سند یک شکل نوشته شده باشد
۳. یک بررسی نهایی روی نسخه ی چاپ شده، قبل از مهر و امضا، برای پیدا کردن هر خطای تایپی احتمالی
اگر نام شما در پاسپورت قدیم و جدید یکسان نیست، چه باید کرد
گاهی نگارش لاتین نام بین پاسپورت قدیمی و جدید فرق دارد؛ این معمولا به خاطر تغییر روش نگارش در سال های مختلف صدور پاسپورت اتفاق می افتد. در این حالت، مرجع همیشه پاسپورتی است که الان معتبر است، نه نسخه ی قدیمی.
اگر سند قبلی، مثلا یک قرارداد یا مدرک بانکی، با نگارش پاسپورت قدیم نوشته شده، معمولا لازم است یک نامه یا تاییدیه برای رفع این مغایرت هم همراه مدرک جدید ارائه شود تا طرف ایتالیایی بفهمد هر دو نام مال یک نفر است. همین نکته ی کوچک است که در نهایت تعیین می کند سند شما در ایتالیا بدون معطلی قبول شود یا نه.
