پشت پرده تمرکز آمریکا بر جزایر ایرانی؛ واشنگتن برای چه سناریویی آماده میشود؟
تشدید حملات آمریکا به جزایر راهبردی ایران در تنگه هرمز و افزایش بیسابقه آرایش نظامی واشنگتن در منطقه، گمانهزنیها درباره احتمال ورود درگیریها به مرحله عملیات زمینی را افزایش داده است.
به گزارش ایلنا، با تشدید حملات آمریکا به مواضع نظامی ایران در سواحل و جزایر راهبردی خلیجفارس، این پرسش بیش از هر زمان دیگری مطرح شده است که آیا واشنگتن در حال آمادهسازی مقدمات یک مداخله زمینی علیه ایران است یا همچنان به راهبرد فشار از راه دور بسنده خواهد کرد؟
ارتش آمریکا در روزهای اخیر دامنه حملات خود را به جزایر مشرف بر تنگه هرمز گسترش داده و همزمان محاصره دریایی ایران را نیز تشدید کرده است. واشنگتن مدعی است هدف از این حملات، از بین بردن توان موشکی و نظامی ایران برای تهدید کشتیرانی در خلیج فارس و تنگه هرمز است.
در همین راستا، تمرکز حملات بر جزایری همچون تنب بزرگ، قشم، هنگام، بوموسی و دیگر نقاط راهبردی، نشان میدهد آمریکا تلاش دارد شبکه دفاعی و بازدارندگی ایران در حساسترین آبراه انرژی جهان را تضعیف کند؛ شبکهای که سالها یکی از مهمترین ابزارهای قدرت ایران در معادلات منطقهای بوده است.
همزمان، آمریکا حضور نظامی خود در منطقه را نیز بهطور قابل توجهی افزایش داده است. استقرار دهها هزار نظامی، ناوهای هواپیمابر، شناورهای رزمی و ناوهای آبیخاکی، این گمانه را تقویت کرده که واشنگتن خود را برای سناریوهای مختلف، از تشدید درگیری تا عملیاتهای محدود، آماده میکند.
با این حال، این آرایش نیروها لزوما به معنای آمادگی برای یک تهاجم گسترده زمینی نیست. وسعت جغرافیایی ایران، شرایط کوهستانی، توان دفاعی و ظرفیت پاسخ متقابل نیروهای مسلح ایران، هرگونه عملیات زمینی را به مأموریتی پرهزینه و پیچیده تبدیل میکند.
از سوی دیگر، جزیره خارک که شریان اصلی صادرات نفت ایران به شمار میرود، اگرچه یکی از اهداف بالقوه در سناریوهای نظامی محسوب میشود، اما هرگونه حمله یا اشغال آن میتواند علاوه بر واکنش شدید ایران، پیامدهای اقتصادی و زیستمحیطی گستردهای در پی داشته باشد. از این رو، واشنگتن ترجیح میدهد به جای اشغال مستقیم، مسیرهای انتقال نفت و زیرساختهای لجستیکی را تحت فشار قرار دهد.
در مجموع، آنچه امروز در خلیج فارس جریان دارد، بیش از آنکه نشانه آغاز یک جنگ زمینی فراگیر باشد، بیانگر تلاش آمریکا برای افزایش فشار نظامی، دریایی و اقتصادی بر ایران با هدف تغییر موازنه میدانی و تقویت اهرمهای چانهزنی است. با این حال، تداوم حملات و افزایش حضور نظامی آمریکا، خطر گسترش درگیری و ورود بحران به مرحلهای پیچیدهتر را بیش از گذشته افزایش داده است.
