جهان در سال ۱۴۰۴/ پرونده دوم: سیاست داخلی آمریکا
ساداتیان:جنگ با ایران و تحمیل فشار ترامپ بر اقتصاد آمریکا/مهاجرستیزی برای تقویت پایگاه محافظهکاران/ کاخ سفید در برابر رسوایی اپستین
کارشناس مسائل بینالملل گفت: مخالفان داخلی رئیسجمهوری آمریکا در کنگره بر این عقیده هستند که درخواست بودجه چند صد میلیارد دلاری توسط پنتاگون و دولت او، آن هم برای جنگی که آینده آن مبهم است، هیچگونه توجیه عقلانی و منطقی ندارد.
سید جلال ساداتیان، کارشناس مسائل بینالملل در تشریح مهمترین تحولات در حوزه سیاست داخلی ایالات متحده در سال گذشته در گفتوگو با خبرنگار ایلنا اظهار کرد: ساختار سیاسی ایالات متحده یک سیستم ریاستی است و بخش عمده قدرت در دست رئیس جمهور متمرکز است که البته مکانیزم ها و یا سازوکارهای کنترل بر اصطلاح قدرت در آمریکا وجود دارد اما به هر صورت رئیس جمهور در آمریکا قدرت اصلی را در دست دارد. نکته دیگر این است که کدام فرد در واشنگتن قدرت را در دست دارد؟ در این خصوص باید توجه داشت که روحیات ترامپ اساساً بر پایه تصمیمگیری لحظهای استوار است و اصولاً سوابق و پیامد یک اقدام را نمیسنجد و او در کل سود لحظهای از یک اقدام را موردنظر قرار میدهد.
وی ادامه داد: ترامپ زمانی که برای دومین بار روی کار آمد، سعی کرد تا شعار «اول آمریکا» را پیش ببرد و در این مسیر پایگاه اجتماعی مستحکمی را برای خود دست و پا کرد اما همین شعار بسیاری از شرکای کلیدی ایالات متحده را به حاشیه رانده است؛ چراکه او صراحتا اعلام کرد که صرفاً منافع آمریکا را دنبال خواهد کرد که همین شعار موجب خروج واشنگتن از پیمان آب و هوای پاریس شد؛ در صورتی که مابقی اعضای این پیمان هرکدام مسئولیت خود را قبول و اجرا کردند. همچنین ترامپ آمریکا را از سازمان بهداشت جهانی خارج کرد و حتی تقابل با ناتو و کشورهای اروپایی را در دستور کار گذاشت. بخشی از این تقابل نشأت گرفته از شعارهایی بود که او برای کاهش مخارج ایالات متحده مطرح کرده بود و به نوعی سهم مشارکت اروپاییها در ناتو را افزایش داد تا به زعم خود هزینه های آمریکا را کم کند و به درآمدهای این کشور اضافه کند. در این مسیر ترامپ مشخصا ایلان ماسک را برای افزایش بهرهوری دولت و کاهش مخارج در کنار خود قرار داد که البته از پایگاه اجتماعی او هم برای کسب رأی بهره برد و حتی وعده داد که علاوه بر کاهش قیمتها و تورم، قرار است به این سمت برود که هیچ جنگی توسط واشنگتن به راه نیفتد.
این تحلیلگر مسائل سیاسی تصریح کرد: ترامپ برای اینکه بتواند سرمایهگذاری خارجی را در خاک ایالات متحده افزایش دهد، در سفر به عربستان سعودی، قطر و امارات تلاش کرد تا میلیاردها دلار سرمایه از طریق آنها وارد ایالات متحده کند که از حوزه پتروشیمی تا سایر محورها را در بر میگرفت اما در این میان او شدت عمل بیشتری در حوزه سیاست خارجی برای تقویت محبوبیت داخلی به خرج داد؛ مثلاً بحث ضمیمه کردن کانادا به آمریکا، تسلط به کانال پاناما و گرینلند یا حمله به کوبا و تاختن بر تفکرات چپ از جمله اقدامات وی با هدف داخلی اما در محور سیاست خارجی بود. در این میان او برای افزایش محبوبیت داخلی خود نبرد با مهاجران و حتی اخراج آنها را در برنامه خود قرار داد و تا به امروز هم سناریوی مهاجرستیزی را در ادامه مسأله کشیدن دیوار در مرزهای جنوبی آمریکا، پیش برده تا از این طریق حس ملیگرایی را در پایگاه اجتماعی خود همچنان بالا نگه دارد. تمام این تحولات در حالی رخ میدهد که ترامپ اساساً در حال سوء استفاده از اکثریت شکننده جمهوریخواهان در کنگره آمریکا است و به نوعی هر اقدامی که علیه ایران، ونزوئلا، کوبا و سایر کشورها انجام میدهد را به این مسأله مربوط میکند و مدعی پشتیبانی کنگره از خود میشود.
وی افزود: یکی دیگر از تحولات بسیار مهمی که در ساحت سیاست داخلی ایالات متحده در سال گذشته، سر و صدای زیادی به راه انداخت، مسأله افشای اسناد مربوط به جفری اپستین بود که نام ترامپ هم در فهرست افشا شده این مدارک وجود دارد. این اسناد نشان میدهد که بخش عمدهای از سیاستمداران ارشد آمریکایی و حتی ترامپ به انضمام شخصیتهای سیاسی و غیر سیاسی کشورهای دیگر، در جزیره اپستین حضور داشتند و اسناد از اقدامات غیراخلاقی آنها وجود دارد که در نهایت نام رییسجمهور ایالات متحده هم در میان آنها ذکر شده که همین مسأله به زعم عدهای به عنوان اهرم فشار اسرائیل بر ترامپ و آمریکا در عرصه سیاست خارجی و حتی حمله به ایران مورد استفاده قرار گرفته است. در این میان البته مخالفتهایی در کابینه ترامپ در مورد حمله به ایران وجود داشته و دارد که به نظر میآید جی.دی ونس، معاون رئیسجمهوری آمریکا یکی از همین مخالفان بوده است. حتی درون سیستم اطلاعاتی و امنیتی آمریکا هم مخالفانی در خصوص حمله واشنگتن به ایران حضور دارند.
ساداتیان در پایان خاطرنشان کرد: ترامپ بهرغم مخالفتهایی که با حمله به ایران با آن مواجه شد، در نهایت این اقدام را با خطای محاسباتی خود و تیمش در دستور کار قرار داد و آن را اجرایی کرد. او بر این عقیده بود که ظرف چند روز ایران را در این جنگ مغلوب ایالات متحده میکند، اما تاکنون نه تنها اهداف مطرح شده از سمت واشنگتن محقق نشده، بلکه اساساً مخالفان داخلی او در کنگره بر این عقیده هستند که درخواست بودجه چند صد میلیارد دلاری توسط پنتاگون و دولت ترامپ، آن هم برای جنگی که آینده آن مبهم بوده، اساساً هیچگونه توجیه عقلانی و منطقی ندارد. همین مسأله به انضمام طولانی شدن جنگ فعلی و وضعیت کنونی در تنگه هرمز موجب شدت گرفتن مخالفت با وی به موازات افزایش قیمتها در آمریکا از جمله نرخ بنزین شده است و باید دید که او چگونه میخواهد از این بحران خارج شود.
