دفاع موزاییکی ایران؛ چگونه هرمز به تلهای پرهزینه تبدیل میشود؟
مینهای دریایی، زیردریاییهای سبک، موشکهای ساحلپایه و پدافند هوایی لایهمند، اضلاع معماری دفاعی ایران در اطراف تنگه هرمز را شکل میدهند؛ سامانهای که به جای تمرکز بر یک ضربه تعیینکننده، بر تداوم فشار و پیچیدهسازی صحنه عملیات تکیه دارد.
به گزارش ایلنا به نقل از وبسایت الدفاع العربی، ایران طی یک طراحی دفاعی چندلایه، سامانهای شامل مینهای دریایی، زیردریاییها، موشکهای ضدکشتی، شناورهای تهاجمی، و پدافند هوایی در تنگه استراتژیک هرمز و آبهای اطراف آن ایجاد کرده است. این سیستم با هدف پیچیده کردن هرگونه عملیات احتمالی نیروی دریایی آمریکا در این منطقه حساس تدوین شده است.
ساختار این طراحی دفاعی ایران بر این اصل استوار است که به جای جستوجوی یک پیروزی قطعی در نبردهای دریایی یا هوایی، فرسایش توان نظامی، لجستیک و تحمل سیاسی دشمن را در طول زمان افزایش دهد. این رویکرد باعث میشود نیروهای آمریکایی در مواجهه با تهدیدهای پراکنده و پرفشار، از نظر زمانی، منابع موشکی ضدهوایی و ظرفیت سیاسی تحت فشار قرار گیرند.
در این استراتژی، هدف اصلی این نیست که آیا ایران میتواند به طور مطمئن یک ناو هواپیمابر را غرق کند یا هواپیماهای پنهانکار را برای همیشه متوقف سازد، بلکه این است که تنگه هرمز را به محیطی ناامن و پر خطر تبدیل کند، بهطوری که بسته شدن مسیر، فشار مستمر به گروههای ضربتی آمریکایی و استنزاف ذخایر پدافندی واشنگتن ادامه یابد.
طراحی عملیاتی و تقسیم نقشها
در این ساختار دفاعی، نیروی دریایی ارتش ایران مسئولیت پوشش گستردهتر در دریای عمان را بر عهده دارد، در حالی که نیروی دریایی سپاه پاسداران مأموریت اصلی حفاظت و دفاع در خلیجفارس و تنگه هرمز را اجرا میکند.
همزمان رویکردی به نام «فسیفساء» اتخاذ شده که به معنای پراکندگی عملیات و استقلال واحدهای محلی در مواجهه با حملات الکترونیکی یا ضربات فرماندهی است، تا حتی در شرایط جنگی و فشار شدید، یگانها بتوانند بهطور مستقل به دفاع و پاتک ادامه دهند.
محورهای کلیدی دفاعی در برنامه تهران
مینهای دریایی گسترده
ایران حجم زیادی از مینهای دریایی را در گلوگاهها و نقاط حساس تنگه هرمز کار گذاشته است، بهگونهای که حتی وجود احتمالی مینها هم میتواند تردد کشتیها را متوقف کرده و جریان تجارت انرژی جهانی را مختل کند.
زیردریاییها و شناورهای سبک تهاجمی
زیردریاییهای سبک و کوچک در منطقه خلیج فارس برای عملیات غافلگیرانه، استقرار مین و ایجاد مزاحمت برای کشتیها برنامهریزی شدهاند، نه حفظ کنترل کامل بر آبراهها.
موشکهای ضدکشتی و ساحلپایه
ایران از موشکهای ضدکشتی برد متوسط و طولانی بهره میبرد که میتوانند بدون حضور مستقیم در دریا، تهدیدی جدی برای ناوهای بزرگ باشند و واکنش پدافندی دشمن را به چالش بکشند.
پدافند هوایی چند لایه
در کنار تهدیدات دریایی، سیستم دفاع هوایی ایران با سامانههایی چون S-300، سامانههای صیاد و باور-۳۷۳ بهصورت لایهای در برابر حملات هوایی و موشکی دشمن هدفگیری شدهاند.
تمرین و رزمایشهای اخیر
در هفتههای اخیر، نیروهای سپاه رزمایشهای خود را با محوریت «کنترل هوشمند تنگه هرمز» برگزار کردهاند که طی آن بخشهایی از این گذرگاه حساس برای دقایقی بسته شده است و تاکتیکهای دفاعی متنوع به اجرا درآمدهاند.
