وقتی پاسداری از حقیقت به حمایت نیاز دارد

ایلنا- هفدهم مرداد ماه، یادآور نام و خاطره شهید محمود صارمی است؛ خبرنگاری که جان خود را در راه اطلاع‌رسانی از دست داد و نامش برای همیشه با رسالت خبرنگاری گره خورد.

 روز خبرنگار تنها یک مناسبت برای تبریک گفتن نیست، بلکه فرصتی است برای بازخوانی جایگاه حرفه‌ای  که ستون آگاهی جامعه و یکی از ارکان توسعه هر کشور به شمار می‌رود. خبرنگاری، برخلاف آنچه گاهی تصور می‌شود، تنها انتشار خبر نیست؛ خبرنگار چشم بینا، گوش شنوا و زبان گویای جامعه است و وظیفه دارد واقعیت‌ها را با دقت، امانت و مسئولیت‌پذیری به مردم منتقل کند.

در سال‌های اخیر، بیش از هر زمان دیگری اهمیت رسانه و خبرنگار آشکار شده است. تحولات سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و امنیتی نشان داده‌اند که در دنیای امروز، جنگ روایت‌ها گاه از جنگ‌های نظامی نیز اثرگذارتر است.

 در چنین فضایی، رسانه‌های فارسی‌زبان معاند با استفاده از ابزارهای نوین ارتباطی تلاش می‌کنند روایت مطلوب خود را به افکار عمومی تحمیل کنند و با انتشار اخبار نادرست یا تحریف‌شده، اعتماد عمومی را هدف قرار دهند.

مقابله با این جریان، تنها با محدودیت و برخورد امکان‌پذیر نیست؛ بلکه نیازمند حضور رسانه‌های حرفه‌ای، مستقل، مسئول و خبرنگاران صاحب‌قلمی است که بتوانند با سرعت، دقت و صداقت، روایت صحیح را در اختیار مردم قرار دهند.

خبرنگار در چنین شرایطی، نخستین خط دفاع از حقیقت است. او باید در میدان باشد، اطلاعات را راستی‌آزمایی کند، با منابع مختلف گفت‌وگو داشته باشد و در نهایت خبری منتشر کند که مبنای تصمیم‌گیری جامعه قرار گیرد. اما انجام چنین رسالت سنگینی بدون برخورداری از حداقل امنیت شغلی، حمایت معیشتی و آرامش حرفه‌ای، دشوار و حتی ناممکن است.

واقعیت این است که بخش قابل توجهی از خبرنگاران کشور با مشکلات اقتصادی و شغلی دست‌وپنجه نرم می‌کنند. بسیاری از آنان با وجود سال‌ها تجربه، درآمدی متناسب با مسئولیت خود ندارند و از امنیت شغلی کافی نیز برخوردار نیستند.

 در سال‌های گذشته نیز شاهد بودیم که تعدادی از خبرنگاران باسابقه ناچار شدند حرفه خود را ترک کنند یا به دلیل شرایط نامناسب اقتصادی، به مشاغل دیگری روی آورند. این اتفاق تنها یک آسیب فردی نیست، بلکه خسارتی برای کل نظام اطلاع‌رسانی کشور محسوب می‌شود؛ زیرا هر خبرنگار حرفه‌ای که از این عرصه فاصله می‌گیرد، بخشی از سرمایه انسانی رسانه از دست می‌رود.

از سوی دیگر، خبرنگاری که باید تمام وقت خود را صرف تولید خبر، تحلیل، مطالبه‌گری و نظارت بر عملکرد دستگاه‌ها کند، زمانی که دغدغه تأمین هزینه‌های زندگی را داشته باشد، ناگزیر بخشی از توان خود را صرف فعالیت‌های جانبی خواهد کرد.

این موضوع به مرور زمان می‌تواند رسانه را از مأموریت اصلی خود دور کند و کیفیت اطلاع‌رسانی را تحت تأثیر قرار دهد. رسانه زمانی می‌تواند نقش واقعی خود را ایفا کند که خبرنگار با آرامش، استقلال و امنیت خاطر قلم بزند.

در کنار این مسائل، نباید نقش ارزشمند خبرنگاران در بخش‌های مختلف اقتصادی، فرهنگی، اجتماعی، سیاسی و روابط عمومی نادیده گرفته شود. امروز بسیاری از شرکت‌ها، سازمان‌ها و بنگاه‌های بزرگ اقتصادی به این نتیجه رسیده‌اند که بهره‌گیری از نگاه خبرنگارانه و حضور نیروهای رسانه‌ای در مجموعه‌های خود، به بهبود ارتباط با افکار عمومی، افزایش شفافیت و ارتقای سرمایه اجتماعی کمک می‌کند.

 خبرنگار تنها تولیدکننده خبر نیست؛ او می‌تواند داده‌ها را به اطلاعات قابل فهم تبدیل کند، مسائل را از زاویه منافع عمومی ببیند و پلی میان مردم و مدیران باشد.

با این حال، حفظ اصالت حرفه خبرنگاری نیازمند توجه جدی مسئولان است. حمایت از رسانه‌های باسابقه، تقویت امنیت شغلی خبرنگاران، بهبود وضعیت بیمه و معیشت، ایجاد فرصت‌های برابر برای فعالیت حرفه‌ای و جلوگیری از خروج نیروهای متخصص از این عرصه، ضرورتی انکارناپذیر است. جامعه‌ای که خبرنگار خود را قدر بداند، در حقیقت به آگاهی، شفافیت و سرمایه اجتماعی خود احترام گذاشته است.

روز خبرنگار، بیش از آنکه روز تقدیر از یک شغل باشد، روز تجلیل از مسئولیتی بزرگ است؛ مسئولیتی که با حقیقت، اعتماد عمومی و آینده جامعه گره خورده است. امید آن می‌رود که این مناسبت، تنها به پیام‌های تبریک محدود نشود و به فرصتی برای شنیدن دغدغه‌های اصحاب رسانه و بازنگری در جایگاه حرفه‌ای آنان تبدیل شود. بی‌تردید، کشوری که خبرنگارانش با امنیت، استقلال و آرامش قلم بزنند، در مسیر توسعه، شفافیت و اعتماد عمومی گام‌های استوارتر و ماندگارتری برخواهد داشت

روز خبرنگار، روز پاسداشت حقیقت‌جویانی که قلمشان را به آینه‌ی روشن‌گری بدل کرده‌اند مبارک. 

مرتضی بلوکی- کارشناس رسانه