انتقاد «کارکنان توزیع برق تهران بزرگ» از فشار کاری و حقوق ناکافی/ ما در جنگ شبکه را پایدار نگه داشتیم

به گزارش خبرنگار ایلنا، نیروهای شرکتی و ارکان ثالث صنعت برق کشور سال‌هاست نسبت به‌ عدم اجرای طرح ساماندهی، تفاوت فاحش دریافتی‌ها با نیروهای رسمی و تسلط پیمانکاران بر منابع مالی اعتراض دارند؛ موضوعی که با وجود ساختار خصولتی شرکت‌های توزیع برق، همچنان معطل تصمیم‌گیری هیأت‌مدیره‌ها باقی مانده است. 

مختار واعظی، فعال صنفی کارگران شرکتی توزیع برق تهران بزرگ در گفتگو با ایلنا، از شرایط معیشتی و فشار کاری طاقت‌فرسای پرسنل شرکت توزیع نیروی برق تهران بزرگ انتقاد کرد. 

وی با تأکید بر احساس غالب کارگران مبنی بر برنده بودن پیمانکاران در این عرصه گفت: نیروی کار بار اصلی را به دوش می‌کشد و زیر فشار معیشتی قرار دارد، اما در نهایت سهمی از تصمیمات و منابع نمی‌برد. ما در شرایط جنگ و تابستان، برق تهران بزرگ را پایدار نگه داشته‌ایم و مسئولان باید به‌جای پرداختن به حواشی، معیشت نیروهای  این شبکه را پایدار کنند. 

ساختار خصولتی و تبعیض در تخصیص منابع

واعظی با اشاره به ساختار سهامی خاص و خصولتی شرکت‌های توزیع نیروی برق در سراسر کشور افزود: هیأت‌مدیرۀ شرکت‌ها امکان تصمیم‌گیری و تخصیص منابع متناسب با شرایط اقتصادی را دارند؛ اما مسئولان همه‌چیز را به دستورالعمل‌های دولتی گره می‌زنند. جای سؤال است چرا هنگام رسیدگی به معیشت نیروها این اختیارات دیده نمی‌شود، ولی برای مدیران همواره منابع و اختیار وجود دارد؟ 

«طرح مهتاب»؛ تبلیغات نمایشی به‌جای کار واقعی

این فعال صنفی اجرای «طرح مهتاب» در شرکت توزیع برق تهران بزرگ را بیشتر یک برنامۀ نمایشی و تبلیغاتی خواند تا اقدامی عملیاتی؛ و در این رابطه اظهار داشت: روابط عمومی شرکت با فراخواندن اجباری نیروهای واحد خدمات مشترکین در روزهای دوشنبه و پنجشنبه به ادارات، از آنان جهت برگزاری ویدئوکنفرانس و تهیه عکس و فیلم استفاده می‌کند.

وی در ادامه تاکید کرد: این شوهای تبلیغاتی و حضورهای محدود مدیران در سطح شهر، نتیجه‌ای جز خستگی بیشتر و فرسودگی نیروهای عملیاتی و تحمیل هزینۀ اضافی به شرکت ندارد. 

حواشی مدیریتی و تخریب مدیران همراهِ کارگران

واعظی با اشاره به گذشت شش ماه از تغییرات مدیریتی در توانیر و انتصاب مدیر جدید، از تمرکز بر چیدن تیم و حواشی داخلی به‌جای حل مشکلات پرسنل گله کرد.

وی تصریح کرد: مسئولان باید به‌جای اختلافات داخلی، رسیدگی به پرسنل را در اولویت قرار دهند و مدیران پاسخگو را به دلیل دعواهای مدیریتی کنار نگذارند.