بازنشستگی پر دردسر/ حقوق‌مان نصفه است!

به گزارش خبرنگار ایلنا، کارگران ساختمانی ایران مطالبات متعددی دارند. حمید علایی (فعال کارگری و کارگر بازنشسته ساختمانی) با اشاره به مشکلات کارگران ساختمانی گفت: بسیاری از کارگران ساختمانی مانند خود بنده دچار بی‌نظمی و خلاء بیمه‌ای گسترده هستیم. برای مثال من و بخش قابل توجهی از همکاران ۴۰ سال کار ساختمانی کردیم اما تنها ۱۵ سال حق بیمه داشتیم و در نتیجه با مستمری کمتر از حداقل‌بگیر بازنشسته شدیم. برای رسیدن به سابقه ۱۵ سال نیز برخی از همکاران ما به قدری کسری سابقه دارند که گاه دو تا سه سال حق بیمه را خودشان از جیب واریز می‌کنند. 

وی افزود: قبلاً سهم حق بیمه کارگر ساختمانی مانند سایر کارگران ۷ درصد بود و اکنون طی یکسال اخیر به حدود دو برابر (۱۳.۵ درصد) افزایش یافته است. سهم باقیمانده‌ی بیمه کارگران ساختمانی را دولت نمی‌دهد، بلکه از عوارضی که کارفرمایان ساختمانی به شهرداری می‌پردازند تامین می‌شود. مبالغ حق بیمه کارگران از کارفرما به صورت یکجا گرفته می‌شود. در مواردی تامین اجتماعی مبالغ را از شهرداری می‌گیرد اما به دلیل کسری خود صرف امور جاری مانند حقوق و مستمری می‌کند و پرداخت بیمه کارگران ساختمانی عقب می‌افتد. 

علایی تاکید کرد: عوارض تخلفات ماده ۹۹ و ماده ۱۰۰ که در شهرداری از کارفرما اخذ می‌شود نیز به تامین اجتماعی پرداخت نمی‌شود. این ایده از سوی فعالان صنفی مطرح شده که سهم تامین اجتماعی از عوارض ساختمان مستقیم به صندوق تامین اجتماعی واریز شود تا این تاخیرها به وجود نیاید. 

این فعال کارگری تصریح کرد:  بخش زیادی از کارگران ساختمانی به واسطه اهمال سازمان تامین اجتماعی از لیست‌های بیمه‌ای حذف می‌شوند. خود شهرداری هم البته در ایجاد تاخیرها از جنبه دیگری سهیم است. بخش قابل ملاحظه‌ای از کارگران ساختمانی از طریق پیمانکاری‌های شهرداری فعال هستند که به دلیل تسویه حساب دیرهنگام شهرداری‌ها با این پیمانکاری‌ها، آن‌ها هم بیمه کارگران ساختمانی را بسیار دیر رد می‌کنند و همین موضوع باعث خلاء بیمه‌ای می‌شود. 

این کارگر ساختمانی بازنشسته خاطرنشان کرد: شهرداری‌ها در بخش فضای سبز هم نیروی کار بازنشسته را به‌طور گسترده‌ای به‌کار می‌گیرند. برخی از پاکبان‌ها نیز بازنشسته هستند. شهرداری در پاسخ به این اشکال معمولاً مقصر را پیمانکاران معرفی و از مسئولیت شانه خالی می‌کند. این درحالی است که کارگر بازنشسته نباید کار بکند. شهرداری هم در این حوزه به راحتی می‌تواند نظارت و جلوگیری کند. این خطر وجود دارد که کارگر بازنشسته‌ای که شاغل است، با مشکل قطع مستمری مواجه شود. 

وی در ادامه  گفت: اینکه حقوق بازنشستگی کارگران ساختمانی کم است و بسیاری با حداقل حقوق و گاه کمتر از آن بازنشسته شده‌اند، باعث می‌شود که بخشی از آن‌ها در سنین بالا نیز به سر کار بروند. کارگر بازنشسته‌ای که در سن ۶۰ سالگی بالای داربست می‌رود، بسیار بیشتر از کارگران جوان در معرض خطر سقوط و حادثه کار قرار دارد. کارگر آرماتوربندی که در سن بازنشستگی است، معمولا بیشتر حادثه می‌بیند. 

این کارگر پیشکسوت ساختمانی اضافه کرد: این درحالی است که در اغلب کشورهای جهان کارگر ساختمانی به دلیل سختی کار با ۱۷ سال تا ۲۰ سال سابقه بازنشسته می‌شود و طبق استانداردهای جهانی باید از ورود کارگر بالای ۴۵ سال به کارگاه‌های پرخطر و داربست‌ها جلوگیری شود. اما بخشی از تلفات حوادث کار بخش ساختمان در کشور ما به کارگران ساختمانی سالخورده و بازنشسته‌ای تعلق دارد که جز کار کردن در این سنین راهی برای امرار معاش ندارند. 

علایی در پایان بیان کرد: متاسفانه به دلیل بی‌توجهی دولت و ضعف تشکل‌های کارگری، متاسفانه انجمن‌های صنفی کارگران ساختمانی کشور نیز کارایی چندانی ندارند تا از  حقوق کارگران ساختمانی و بازنشستگان این حوزه حمایت قوی و موثر به عمل آورند. مسئولان نیز به زندگی کارگران ساختمانی توجهی ندارند. ما به وضوح می‌بینیم که مسئولان به این توجه نمی‌کنند که سقفی که بالای سر خودشان در محل کار و منزل دارند، حاصل کار کارگر ساختمانی است و اگر ما کارگران ساختمانی نباشیم، دیگر سقف و دیواری هم نیست!