فریاد یکصدای ۱۳۳ میلیون مکزیکی
خاویر آگیره با متحد کردن تمام کشور پشت سر تیم ملی مکزیک، آماری خیرهکننده خلق کرده که حتی تیمی مثل فرانسه قدرتمند نیز توانایی ایستادگی در برابر آن را ندارد.
به گزارش ایلنا، میگویند شاهنامه آخرش خوش است و بار سوم، نوبت معجزه؛ این گزاره دقیقاً در مورد او صدق میکند. خاویر آگیره شخصیتی صادق دارد که از رقصیدن لذت میبرد، به خوبی میداند چگونه ایدههای خود را در دنیای پیچیده فوتبال منتقل کند و میتواند در حالی که لیوان آب خنک در دست دارد، با آرامش یک بازیکن را به خاطر خراب کردن مدل موهایش سرزنش کند.
بالاتر از همه اینها، او موفق شده است کاری کند که ۱۳۳ میلیون مکزیکی برای سه هفته متوالی، پیراهنهای تیم ملی خود را بر تن کنند؛ همان پیراهنی که آدیداس طراحی کرده و اکنون به نماد یک انقلاب جدید و غیرمنتظره تبدیل شده است. آنها در سومین حضور آگیره به عنوان سرمربی این کشور آمریکای شمالی در جام جهانی، کاملاً به جا و درست فریاد میزنند: «زنده باد آگیره!»

سرمربی مکزیک چه چیزی به دست آورده است؟ اول از همه، او تمام مکزیک را حول محور تیمی متحد کرده است که با تردیدهایی متولد شد؛ تردیدهایی که ثابت شد ناشی از یک ذهنیت اشتباه و بیگانه با واقعیتهای فوتبال بوده است. آگیره سبکی را در تیم تزریق کرده که چیزی جز مایه گذاشتن و جان دادن در تکتک ثانیههای بازی نیست.
ورزشگاه آزتکا اگر زمانی اصالتش را از دست داده بود، اکنون بار دیگر به معبد فوتبال تبدیل شده است. تیم فعلی مکزیک از روز اول سنگینی بار مسئولیت را احساس نکرده و سرمربی آنها حتی کمتر از بازیکنان این فشار را حس کرده است. چهل سال پیش، او به عنوان بازیکن در چمن این ورزشگاه دویده بود، اما اکنون شادی و خوشبختی را در آنجا، هم برای خودش و هم برای هموطنانش پیدا کرده است. او در طول مسیر جام جهانی امسال، به مهارت تمام به همه بازیکنانش از جمله ممو اوچوا فضا و زمان داده است، اما بزرگترین دستاورد او، پرورش و نشان دادن تواناییهای یک جوان ۱۷ ساله به دنیاست. گیلبرتو مورا در حال تبدیل شدن به یکی از پدیدههای درخشان این تورنمنت است؛ بازیکنی که پیش از جام جهانی خواهان زیادی داشت، اما اکنون همه دنیا به دنبال او هستند. آزمون واقعی و عیار اصلی تیم با حضور انگلستان در ورزشگاه آزتکا مشخص خواهد شد.

رویارویی مورا با ارتش کین و بلینگام
این مسابقه همان لحظه سرنوشتسازی خواهد بود که مشخص میکند آیا سرود حماسی مکزیکی که آگیره خلق کرده، میتواند به طنینانداز شدن خود در برابر تیمی که مدعی اصلی به شمار میرود و دو بازیکن بسیار برتر از بقیه در اختیار دارد، ادامه دهد یا خیر. یکی از آنها همیشه در اوج است و کسی نیست جز هری کین؛ و دیگری که دوباره به روزهای اوجش بازگشته، جود بلینگام است که مشکلاتش را پشت سر گذاشته و حالا شبیه به همان بازیکن فصل اولش در رئال مادرید شده است. اینها دلایل محکمی برای انگلیسیهاست تا باور داشته باشند میتوانند به مرحله یکچهارم نهایی برسند، اما در سمت مقابل، آگیره و شاگردان وفادارش مانند گیلبرتو مورا صفآرایی کردهاند.

هراس سهشیرها از نقشههای پنهان معجزهگر مکزیک در معبد آزتکا
طبق گفته برخی از اکوادوریهایی که تیم ملی خود را تا ورزشگاه آزتکا همراهی میکردند، انگلستان به شدت از استراتژی و نقشههای پنهان مکزیکیها هراس دارد. اما بالاتر از همه چیز، آنها باید نگران پتانسیل وحشتناکی باشند که تیم ملی مکزیک از خود نشان داده است؛ تیمی با کارنامه درخشان و کسب نه امتیاز کامل (در مرحله گروهی) که حتی تیم قدرتمند فرانسه نیز نتوانسته است به چنین رکوردی دست پیدا کند.