ترکیه اسب سیاه جام جهانی 2026 است؟

به گزارش ایلنا، وینچنزو مونتلا، سرمربی ترکیه، در حال ساختن یکی از قوی‌ترین تیم‌های این کشور در تاریخ معاصر است. اسکوادی جوان با دو ستاره واقعی – آردا گولر و کنان ییلدیز – که چندین بازیکن آن حتی زمانی که ستاره‌های این کشور برای آخرین بار در سال ۲۰۰۲ به جام جهانی صعود کردند و به مقام سوم رسیدند، هنوز به دنیا نیامده بودند.

در تورنمنت‌های گذشته، ترکیه اغلب به عنوان «اسب سیاه» شناخته می‌شد؛ برچسبی که ثابت شد بیشتر یک طلسم و نفرین بوده تا یک موهبت. این بار اما مونتلا تیمی را ساخته است که در رده‌ای پایین‌تر از غول‌هایی چون اسپانیا، فرانسه و آرژانتین قرار می‌گیرد.

ترکیه در حالی وارد گروه D در کنار استرالیا، پاراگوئه و ایالات متحده (یکی از میزبانان مشترک مسابقات) می‌شود که شانس بالایی برای صعود خود قائل است. این یک تیم جوان است اما تجربه حضور در بالاترین سطح به وفور در آن دیده می‌شود و در حالی که گولر و ییلدیز هر دو ۲۱ ساله هستند، با پختگی فراتر از سن خود بازی می‌کنند. هاکان چالهان‌اوغلو نیز به عنوان مرد بااصالت و باسبقه تیم، راه‌های ارتباطی را در میانه میدان ایجاد خواهد کرد.

گولر چند هفته پیش با یک مصدومیت شدید شوک بزرگی به ترکیه وارد کرد، اما او به طور کامل بهبود یافته و برای بازی افتتاحیه آن‌ها مقابل استرالیا آماده خواهد بود. هافبک رئال مادرید سنگینی نگاه یک ملت را روی شانه‌های جوان خود حس می‌کند، اما از این چالش لذت می‌برد. گولر ماه گذشته گفت:

«اگر فشاری وجود دارد، من برای پذیرش آن اینجا هستم.»

قدرت اصلی ترکیه در خط هافبک و حمله است. انتظار می‌رود این تیم با مالکیت توپ بر رقبای خود در گروه D مسلط شود و ریتم بازی را دیکته کند.

هیچ تیمی تاکنون با یک سرمربی خارجی قهرمان جام جهانی نشده است، اما مونتلا که در نزدیکی ناپل ایتالیا به دنیا آمده، خود را به طور کامل در بافت اجتماعی-فرهنگی فوتبال ترکیه غرق کرده است. او گفت:

«فرهنگی که مرا پرورش داد و فرهنگی که در ترکیه با آن مواجه شدم، به شکل باورنکردنی شبیه به هم هستند. من می‌توانم مثل یک ترک فکر کنم. مثل یک ترک غذا می‌خورم. مثل یک ترک رفتار می‌کنم. به همین دلیل است که احساس می‌کنم یک ترک هستم.»

فوتبال ترکیه به داشتن فضای دراماتیک و پر سر و صدا معروف است. بنابراین، این یک غافلگیری خوشایند بوده که اردوی تیم به طرز عجیبی آرام بوده است. هیچ حاشیه، درگیری بزرگ یا دسته‌بندی‌های متخاصمی که در گذشته تیم ملی را به لجن می‌کشید، وجود ندارد. رسانه‌ها به شکل غافلگیرکننده‌ای حمایت کرده‌اند و هواداران نیز همین‌طور بوده‌اند. این فضا فرسنگ‌ها با فشار شدید و گاهی مسموم و تندی که سرمربی و تیم معمولاً پیش از یک تورنمنت بزرگ با آن روبرومی‌شوند، فاصله دارد.

مونتلا یک سیستم ۱-۳-۲-۴ از نظر تاکتیکی شناور و با شدت بالا را طراحی کرده است که اغلب آن را تغییر می‌دهد تا بهترین بازی را از بازیکنان کلیدی خود – به خصوص گولر – بگیرد. اما ترکیه حول محور گولر ساخته نشده است؛ چرا که ییلدیز نیز به نوبه خود یک ستاره تمام‌عیار است، در حالی که نفوذ چالهان‌اوغلو، اورکون کوکچو و مدافعان کناری به مونتلا انعطاف‌پذیری می‌دهد و تضمین می‌کند که مربی بیش از حد به هافبک رئال مادرید وابسته نیست.

چالهان‌اوغلو رهبر ارکستر این تیم ترکیه‌ای است. هافبک اینترمیلان به یک رجیستا و بازیساز عقب‌زمین در بالاترین سطح تغییر شکل داده است. کوکچو نیز که در فرم ایده‌آلی قرار دارد، در حفظ توپ و انجام کارهای دفاعی و همچنین کمک به حرکت‌های هجومی مهارت بالایی دارد.

دغدغه اصلی ترکیه در خط دفاعی است. اینجاست که تیم غیرقابل‌پیش‌بینی‌ترین حالت خود را دارد و گاهی اوقات فاقد انضباط و سازماندهی است. دقیقاً به همین دلیل است که استرالیا می‌تواند مشکل ایجاد کند. عبدالکریم بارداکچی و مریح دمیرال احتمالاً زوج دفاع میانی تیم خواهند بود. هر دو مدافعانی فیزیکی و تنومند هستند که در نبردهای هوایی قوی و در تکل‌ها سرسخت عمل می‌کنند. آن‌ها گاهی اوقات فاقد همپوشانی و هماهنگی لازم هستند، هرگز در سطح باشگاهی با هم بازی نکرده‌اند و در برخی مواقع مرتکب لغزش شده‌اند.

تهدید استرالیا و ابهام در خط حمله

تهدید ساکاروز (تیم ملی استرالیا) در ضدحملات و ضربات ایستگاهی یک دغدغه واقعی است. ترکیه در گذشته مقابل تیم‌های تدافعی و کاملاً سازمان‌یافته که تهدیدهای هوایی ایجاد می‌کنند، با مشکل مواجه شده است. ترکیه احتمالاً مالکیت توپ را در اختیار خواهد داشت، مونتلا هنوز مرد اصلی خود را در پیشانی خط حمله پیدا نکرده و همچنان در حال آزمایش گزینه‌های مهاجم نوک خود است. این موضوع باز کردن دفاع‌های سرسخت را دشوار کرده است.

ساختار دفاعی سنتی استرالیا بر حفظ یک شکل فشرده متکی است، اما آن‌ها مقابل ترکیه محک خواهند خورد و می‌توانند در مواجهه با ییلدیز که به عنوان یک شماره ۹ کاذب متحرک و در جناحین عمل می‌کند، با مشکل روبرو شوند. ییلدیز اغلب توسط فردی کادی‌اوغلو همراهی می‌شود؛ بازیکنی که پس از یک فصل فوق‌العاده در برایتون – جایی که دوست دارد به جلو نفوذ کند – پا به مسابقات می‌گذارد و این زوج تهدیدی جدی در جناح راست ایجاد می‌کنند. مونتلا همچنین می‌تواند به باریش آلپر ییلماز انفجاری در بازی مقابل استرالیا بازی دهد؛ بازیکنی که به عنوان یک پرس‌کننده خستگی‌ناپذیر، بی‌وقفه در کانال‌های هجومی می‌دود.

ایالات متحده سبک فوتبال زیباتری را به نمایش می‌گذارد و از مزیت بازی در خاک خود بهره خواهد برد. اما سبک آن‌ها به گونه‌ای است که ترکیه باید در مواجهه با آن راحت‌تر عمل کند. نقطه قوت آمریکا می‌تواند مایه نابودی آن‌ها شود، زیرا ترکیه در نبرد برای مالکیت توپ، کیفیت و گزینه‌های بیشتری در اختیار دارد.

نقاط ضعفی وجود دارد که هم استرالیا و هم آمریکا به دنبال بهره‌برداری از آن‌ها خواهند بود. تعهد ترکیه به شناوری در فاز هجومی، آن‌ها را در صورت شکسته شدن پرس، از نظر ساختاری آسیب‌پذیر می‌کند. اگر اسماعیل یوکسک در پست هافبک دفاعی تنها بماند، بازیکنان باهوش در انتقال توپ می‌توانند مستقیماً به قلب دفاع میانی ترکیه بزنند که از نظر تاریخی مستعد اشتباهات موقعیت‌یابی بوده است.

مونتلا یک جفت دست امن در دروازه به نام اوغورجان چاکر دارد که پس از یک فصل موفقیت‌آمیز و کسب عنوان قهرمانی لیگ با گالاتاسرای به تیم آمده است. او در فرم خوبی قرار دارد و پیش از این چندین مهار حیاتی در بازی‌های انتخابی انجام داده است.

ترکیه با سازماندهی دفاعی، به ویژه در برخورد با ضربات ایستگاهی و ضدحملات دست‌وپنجه نرم کرده است. در روزهای اوج، این خط دفاعی قابل اعتماد است. اما اشتباهات ساده‌ای وجود داشته و آن‌ها غیرقابل‌پیش‌بینی هستند. این موضوع در نهایت می‌تواند پاشنه آشیل تیمی باشد که سرشار از وعده‌های بزرگ و درخشان است.

منبع: گاردین