ارتش توخل با درخشش گوردون آماده جام جهانی شد

به گزارش ایلنا، شروع مسابقه در اورلاندو به دلیل طوفان شدید و باران سیل‌آسا که موجب آبگرفتگی زمین شده بود، با یک ساعت تاخیر همراه شد، اما این اتفاق تاثیری در انگیزه و فشار اولیه تیم ملی انگلیس ایجاد نکرد. سه‌شیرها در ۱۰ دقیقه ابتدایی بازی روی حرکت خوب و تماشایی گوردون از جناح چپ و ضربه رایس که پس از برخورد به مدافعان تغییر جهت داد، به گل نخست دست یافتند. پیش از این نیز شوت جود بلینگهام با فاصله‌ای بسیار کم از کنار دروازه به بیرون رفته بود.

در اواسط نیمه اول که با برتری مطلق انگلیس دنبال می‌شد، ضربه سر هوشمندانه هری کین توسط دروازه‌بان حریف مهار شد و مدتی بعد، نونی مادوئکه یک فرصت طلایی را برای دو برابر کردن اختلاف از دست داد. وینگر آرسنال پس از پشت سر گذاشتن راحت دروازه‌بان، در حالی که دروازه خالی مقابلش بود ضربه‌اش را به تیرک دروازه کوبید. در وقت‌های تلف شده نیمه اول، داور پس از بازبینی صحنه توسط کمک‌داور ویدئویی (VAR)، سرنگون شدن گوردون را تمارض تشخیص داد تا پنالتی اعلام شده برای شاگردان توماس توخل رد شود.

جریان بازی در نیمه دوم نیز با همان روند یک‌طرفه ادامه پیدا کرد. مادوئکه کمی پس از شروع مجدد مسابقه، شوت کات‌دار و خطرناکی را به بیرون فرستاد و سرانجام گوردون در دقیقه ۶۶ از روی نقطه پنالتی که به دلیل خطای هند بازیکن کاستاریکا به دست آمده بود، گل دوم را به ثمر رساند. پس از اینکه مورگان راجرز تعویضی یک موقعیت تک‌به‌تکِ عالی را هدر داد، اولی واتکینز، هم‌تیمی او در استون ویلا، در اواخر بازی از چند قدمی دروازه با ضربه سر گل سوم را زد تا یک پیروزی قاطعانه رقم بخورد.

نمرات بازیکنان انگلیس

دروازه‌بان و خط دفاعی

جوردن پیکفورد (۶/۱۰): عملاً به عنوان یک سوییپر-کیپر بازی کرد و بارها از محوطه جریمه خود خارج شد. او پس از یک پاس اشتباه و لو رفتن توپ، باید تنبیه می‌شد.

ریس جیمز (۶/۱۰): خط حمله بی‌دندان کاستاریکا دردسر چندانی برای او ایجاد نکرد؛ چند پاس زیبا را به نمایش گذاشت.

ازری کونسا (۷/۱۰): در یک نبرد کاملاً فیزیکی و خشن درگیر شد، اما به جز این، روز بسیار راحت و بی دردسری را پشت سر گذاشت.

جان استونز (۶/۱۰): بیشتر اوقات به عنوان حلقه‌ اتصال میان خط دفاع و حمله عمل می‌کرد؛ وظیفه‌ای که در انجام آن مهارت بسیار بالایی دارد.

نیکو اویلی (۶/۱۰): همکاری‌ خوبی با گوردون در جناح چپ داشت و در معدود لحظاتی که نیاز به دفاع کردن بود، بسیار محکم ظاهر شد.

خط هافبک

الیوت اندرسون (۸/۱۰): با نرمی و خونسردی همیشگی خود پاس داد و در یک نمایش موفق دیگر از انگلیس، از انجام کارهای دفاعی و درگیرانه شانه خالی نکرد.

دکلان رایس (۸/۱۰): یک ضربه نهایی خونسردانه در اوایل بازی با پای غیرتخصصی که انگلیس را پیش انداخت. او ترکیبی از بازی‌های بسیار زیبا را همراه با گوردون به نمایش گذاشت.

جود بلینگهام (۷/۱۰): به دلیل تمایل زیاد انگلیس به بازی از جناحین، تا حدودی در جریان بازی نادیده گرفته شد، اما برای پاسی که به مادوئکه داد و هدر رفت، شایسته ثبت یک پاس گل بود. او پیش از اعلام خطای پنالتی، تکنیک و حرکات پا به توپ زیبایی را نشان داد.

خط حمله

نونی مادوئکه (۷/۱۰): قبراق و پرانرژی به نظر می‌رسید و شدیداً پرس کرد، اما در کمال ناباوری در شرایطی که با دروازه خالی روبرو بود، به جای پای راست با پای چپ به توپ ضربه زد و نتوانست گلزنی کند.

هری کین (۶/۱۰): به جز یک ضربه سر چکشی که به زیبایی مهار شد، بیشتر در جریان بازی محو بود، هرچند برای مشارکت در بازی به عقب می‌آمد و پاس‌های فوق‌العاده‌ای ارسال می‌کرد.

آنتونی گوردون (۸/۱۰): در جناح چپ بسیار پرجنب‌وجوش بود و پس از جا گذاشتن مدافع مستقیم خود، یک پاس گل داد. او یک پنالتی گرفت که ابتدا رد شد اما در ادامه پشت ضربه پنالتی بعدی ایستاد و آن را به گل تبدیل کرد.

بازیکنان تعویضی و سرمربی

ابرهی ازه (۷/۱۰): پاس عمقی زیبای او برای راجرز باید با یک پاس گل پاداش داده می‌شد.

دجد اسپنس (۶/۱۰): به عنوان جانشین جیمز عملکرد مطمئنی ارائه داد.

بوکایو ساکا (۶/۱۰): به اندازه هم‌تیمی باشگاهی‌اش، مادوئکه، خطرناک نشان نداد اما یک بار تا آستانه گلزنی پیش رفت.

مورگان راجرز (۶/۱۰): در موقعیت تک‌به‌تک واقعاً باید گلزنی می‌کرد. او باهوش نشان داد و ضربه او منجر به گل واتکینز شد.

مارک گوئهی (۶/۱۰): در خط دفاعی مستقر شد و حضور خونسردانه‌ای داشت.

دین هندرسون (۶/۱۰): برای مدتی درون دروازه قرار گرفت اما کار خاصی برای انجام دادن نداشت و بازی‌سازی را به خوبی انجام داد.

اولی واتکینز (۷/۱۰): در لحظات پایانی بازی، از یک قدمی با ضربه سر گلزنی کرد.

مارکوس رشفورد (۶/۱۰): پس از ورود به زمین تیزهوش و آماده نشان داد. او حالا پس از نمایش درخشان گوردون می‌داند که کار سختی در پیش دارد.

جارل کوانسا (۶/۱۰): بازیکن دیگری که برای ترمیم خط دفاعی وارد شد اما در کارهای تدافعی چالش خاصی نداشت.

دن برن (۶/۱۰): در کارهای هجومی و بالای زمین تلاش خود را به کار گرفت.

کوبی مینو (۶/۱۰): با دقت پاس داد و جریان بازی انگلیس را حفظ کرد.

توماس توخل (۸/۱۰): این دقیقاً همان نمایشی بود که او می‌خواست در آخرین بازی تدارکاتی انگلیس ببیند: آرام، تحت کنترل و سراسر تهدید در طول مسابقه علیه یک حریف فیزیکی و سخت‌گیر. بازیکنان تعویضی او نیز تفاوت‌ها را رقم زدند.

منبع: گل