بارسا با سوپرگل ستاره انگلیسی بر بام اسپانیا ایستاد
نمرات بازیکنان بارسلونا در الکلاسیکو
بلوگرانا در شبی که تنها به یک امتیاز برای نهایی کردن قهرمانی احتیاج داشت، با درخشش مارکوس رشفورد، الکلاسیکو را به جشن باشکوه قهرمانی خود در لالیگا تبدیل کرد.
به گزارش ایلنا، آبیاناریها بخش دشوار کار را در همان نیمه اول تمام کردند و در ۲۰ دقیقه ابتدایی، با دو گل از رقیب خود پیش افتادند. ابتدا مارکوس رشفورد با یک ضربه ایستگاهی تماشایی که دور از دستان تیبو کورتوا به کنج دروازه چسبید، سکوها را به مرز انفجار رساند. دقایقی بعد، فران تورس روی پاس پشت پای استثنایی دنی اولمو صاحب توپ شد و با ضربهای دقیق در محوطه جریمه، اختلاف را به عدد دو رساند. رشفورد حتی این شانس را داشت که پیش از پایان نیمه اول گل سوم را هم به ثمر برساند که با واکنش نوک انگشتان کورتوا ناکام ماند.
رئال مادرید که پس از درگیری در رختکن میان اورلین شوامنی و فده والورده و پشت سر گذاشتن یک فصل بدون جام، غرق در بحران است، هیچگاه شبیه به تیمی نبود که توان بازگشت داشته باشد؛ هرچند جود بلینگام بعد از استراحت بین دو نیمه گلی به ثمر رساند که به دلیل آفسایدِ واضح مردود اعلام شد. در ادامه، بارسا تنها تیمی بود که بوی گل میداد و کورتوا با سیوهای خوب خود مانع گلزنی دوباره فران تورس و جانشین او، روبرت لواندوفسکی در نیمه دوم شد.
این پیروزی مقتدرانه ۲ بر ۰ در الکلاسیکو به این معناست که بارسلونا اختلاف خود را با رقیب دیرینه به عدد جبرانناپذیر ۱۴ امتیاز رساند تا بار دیگر جام قهرمانی را به چنگ آورد.
نمرات بازیکنان بارسلونا
خط دروازه و دفاع
خوان گارسیا (۶/۱۰): او بیشتر یک تماشاگر بود، اما در نیمه دوم با هوشیاری کامل مانع گلزنی وینیسیوس جونیور شد.
اریک گارسیا (۷/۱۰): با وجود بازی در پستی غیرتخصصی، نمایشی تحسینبرانگیز و رو به جلو داشت. شاید او خوششانس بود که بابت برخورد آرنجش به صورت بلینگام در محوطه جریمه جریمه نشد.
پائو کوبارسی (۶/۱۰): در شبی که خط دفاعی بارسا به طور کلی شب آرامی را سپری کرد، به اندازه کافی در عقب زمین مستحکم نشان داد.
جرارد مارتین (۷/۱۰): با توجه به اهمیت بالای این مسابقه، به طرز غافلگیرکنندهای کار زیادی برای انجام دادن نداشت، اما هر زمان که نیاز بود، با صلابت عمل کرد.
ژوائو کانسلو (۶/۱۰): قدرت تهاجمی همیشگی خود را نداشت اما در بازیسازی چشمنواز بارسا از جناح چپ نقش موثری ایفا کرد.
خط میانی
گاوی (۶/۱۰): به نظر میرسید در برخی لحظات مصمم بود بلینگام را از جریان بازی خارج کند. پاسهای ساده و دقیق او، کلید آغاز بسیاری از حملات بارسا بود.
پدری (۶/۱۰): بارها فضای کافی برای بازیسازی در اختیار داشت، هرچند همیشه از این فضا به بهترین شکل استفاده نکرد.
دنی اولمو (۷/۱۰): با یک پاس هوایی فوقالعاده و پشتپا، گل دوم را برای فران تورس ساخت تا کلاس جهانی خود را نشان دهد. او بین خطوط رئال یک تهدید دائمی بود.
خط حمله
مارکوس رشفورد (۸/۱۰): با وجود بازی در پست غیرتخصصی در جناح راست، بازی را بسیار درخشان آغاز کرد. ضربه آزاد او یک اثر هنری به تمام معنا بود.
فران تورس (۸/۱۰): حرکت هوشمندانه او منجر به خطای پشت محوطه و گل رشفورد شد و دقایقی بعد خودش هم با یک ضربه تمامکننده بینقص، پاداش بازی خوبش را گرفت.
فرمین لوپز (۶/۱۰): ارسال دقیق او منجر به گل دوم شد، اما در بقیه زمانها توسط زوج ترنت الکساندر آرنولد و ادواردو کاماوینگا به خوبی مهار شده بود.
تعویضیها و سرمربی
رافینیا (۵/۱۰): بازگشت او از مصدومیت خبر خوبی بود. سرحال به نظر میرسید اما کمی از شرایط آرمانی دور بود و برخی تمارضهای او هم مضحک به نظر میرسید.
فرنکی دی یونگ (۶/۱۰): به اندازه کافی تلاش کرد، اما وظیفه اصلی او تنها مدیریت بازی با پاسهای کوتاه در دقایق پایانی بود.
مارک برنال (۶/۱۰): در میانه میدان قرار گرفت و توپ را به خوبی به گردش درآورد.
روبرت لواندوفسکی (۶/۱۰): ضربه خود را مستقیماً به سمت کورتوا زد، در حالی که شاید باید پاس میداد، اما نمیتوان بابت این روحیه گلزنی از او خرده گرفت.
آلخاندرو بالده (بدون نمره): در دقایق پایانی برای حفظ نتیجه وارد زمین شد.
هانسی فلیک (۹/۱۰): باید بابت حضورش روی نیمکت، آن هم تنها چند ساعت پس از درگذشت پدرش، اعتبار زیادی برای او قائل شد. فتح دومین قهرمانی پیاپی لالیگا در چنین مسابقه بزرگی، این موفقیت را برای استراتژیست آلمانی بسیار پراحساس و ماندگار کرد.
منبع: گل
