خشم و شوک در ایتالیا
روزی مارادونا را شکست میدادیم، حالا جام جهانی را از دست میدهیم.
حذف دوباره ایتالیا از جام جهانی موجی از انتقاد و ناباوری در رسانههای این کشور به راه انداخته است.
به گزارش ایلنا، در شرایطی که سرزمین چکمه غرق در اندوه و ناامیدی مطلق است، کنار رفتن مجدد تیم ملی این کشور از مسابقات جام جهانی، موجی عظیم از سرخوردگی را در تمام این قلمرو پدید آورده است. دوستداران آتزوری برای هضم این شوک سنگین و تازهای که از سوی تیم محبوبشان به آنها وارد شده، به زمان زیادی نیاز خواهند داشت.
شاید تنها راهیابی به جام جهانی 2030 قادر باشد مرهمی بر جراحاتی باشد که 12 سال است در پیکره فوتبال ایتالیا باز ماندهاند و اکنون دستکم 4 سال دیگر نیز بر این مدت زمان افزوده شده است.
از این رو، حیرت و بهتزدگی شهروندان ایتالیایی اصلا دور از انتظار نیست. آنها با امیدواری و اطمینان خاطر تصور میکردند که پس از رقابتهای جام جهانی 2014 در خاک برزیل، بالاخره موفق خواهند شد تیم ملی خود را مجدداً در معتبرترین آوردگاه فوتبالی کره خاکی تماشا کنند.
با این وجود، تیم کوچک بوسنی و هرزگوین ضربه مهلکی بر پیکره آنها وارد ساخت که بینهایت زجرآور بود. لاجوردیپوشان پس از نبردی 120 دقیقهای و ثبت تساوی 1-1، راهی ضیافت پنالتیها شدند، اما بازیکنان تیم میزبان با خونسردی و آمادگی بالاتر، نتیجه را به سود خود رقم زدند تا پایکوبی جنونآمیزی در شهر زنیتسا برپا شود.
در یک جبهه شادمانی و سرور به پا بود و در جبههای دیگر، اندوهی غیرقابل وصف موج میزد؛ درد عمیقی که برای مدتهای طولانی در وجود ایتالیاییها ریشه خواهد دواند.
مطبوعات داخلی این کشور با ادبیاتی کاملا بیروح به توصیف ناکامی تازه تیمشان پرداختند. روزنامه گاتزتا دلو اسپورت به صورت خلاصه چنین تیتر زد: «ایتالیا، ثبت یک ناکامی تاریخی دیگر. بوسنی و هرزگوین ما را حذف کرد؛ سومین جام جهانی متوالی بدون حضور آتزوری.»
آنها در ادامه گزارش خود به اشکهای جنارو گتوزو و تراژدی رخداده برای باستونی نیز اشاره کردند. با این حال، شرح این پیکار اینگونه شروع شد: «همانند یک کابوس وحشتناک. شاگردان باربارسکو ما را از بین بردند و آخرالزمان فوتبال ما همچنان استمرار دارد. این یک شانس بزرگ بود که هدر رفت. بعد از رویارویی با سوئد و مقدونیه شمالی، این دفعه نیز در برابر رقیبی ضعیفتر که در زمین مسابقه آمادهتر نشان داد، کنار رفتیم. ارواح دوران گذشته برگشتهاند تا روان ما را بیازارند. بدرود جام جهانی؛ اکنون زمان شروع محاکمهها فرا رسیده است.»
نشریه گاتزتا در کنار این موارد، عکس تاملبرانگیزی را در شبکههای اجتماعی به اشتراک گذاشت که حاوی این پیام کوتاه بود: «نقطه پایان» و در تشریح آن نوشت: «آن کابوس وحشتناک مجددا به حقیقت پیوست.»
روزنامه کوریره دلو اسپورت نیز درباره بحران روانی آتزوری و وضعیت ایتالیای فاقد هرگونه توجیه، اینچنین نوشت: «تنها یک عامل مقصر نیست، بلکه تمامی سیستمی که از این تیم حمایت میکند، دچار فروپاشی شده است. علتها را باید در انتخابها، بیتوجهیها یا کارهای ویژه اشخاصی که دارای مسئولیتهای فردی و ورزشی-سیاسی هستند، پیدا کرد. روزگاری بود که ما بر زیکو، سوکراتس، پاسارلا و مارادونا غلبه میکردیم، اما اکنون در مقابل یک بازیکن چهلساله با دوندگی بیامان و جمعی از مبارزان باانگیزه، تسلیم شدهایم.»
روزنامه توتو اسپورت نیز از این رویداد تلخ با عناوین «تراژدی ایتالیایی» و «یک فروپاشی تمامعیار» یاد کرد، در شرایطی که شبکه اسکای اسپورت آن را تحت عنوان «یک جام جهانی دیگر در غیاب ایتالیا» شرح داد. نشریه کوریره دلاسرا نیز عبارات «یک کابوس مطلق» و «روز قیامت جام جهانی» را برای توصیف این وضعیت اسفبار به کار برد.
