توقف خانگی اسپانیای بیروح مقابل مصر!
تیم ملی اسپانیا در ورزشگاه مملو از تماشاگر کورنیا، با تساوی بدون گل مقابل مصر متوقف شد تا شور و اشتیاقی که پس از پیروزی مقابل صربستان ایجاد شده بود، فروکش کند.
به گزارش ایلنا، تصمیم لوئیس دلافوئنته برای ایجاد تحول ریشهای در ترکیب اصلی، به قیمت از دست رفتن هماهنگی، فشار و خلاقیت لاروخا تمام شد و تیمی غیرقابل شناسایی را روانه میدان کرد.
انقلاب در ترکیب؛ تصمیمی بحثبرانگیز
دلافوئنته در این مسابقه تقریباً تمام تیم پیروز مقابل صربستان را نوسازی کرد. تنها لامین یامال در ترکیب ثابت باقی مانده بود که به نظر میرسد حضور او بیش از دلایل فنی، به دلیل محبوبیت بالا و جنبههای تبلیغاتی این ستاره جوان بارسا باشد. این در حالی بود که سرمربی اسپانیا پیش از بازی تأکید کرده بود تنها به تیم ملی فکر میکند و منافع باشگاهها (از جمله تقابل حساس بارسا و اتلتیکو در هفته پیشرو) برای او اولویتی ندارد.
نمایشی ناامیدکننده در نیمه اول
اسپانیا با زوج دفاعی جدید موسکرا و هویسن و بازگشت کارلوس سولر (پس از جام جهانی ۲۰۲۲) وارد زمین شد، اما نتوانست نبض بازی را در دست بگیرد. بازی تخت و بیروح میزبان، هیچ خطری برای شاگردان حسام حسن ایجاد نکرد. در مقابل، مصریها که بدون محمد صلاح اما با درخشش عمر مرموش (ستاره منچسترسیتی) بازی میکردند، به مرور زمان اعتمادبهنفس پیدا کردند. مرموش در دقیقه ۲۹ با ضربهای که به تیر دروازه اسپانیا برخورد کرد، جدیترین موقعیت نیمه اول را رقم زد.
تغییرات نیمه دوم و بنبست تاکتیکی
با شروع نیمه دوم، دلافوئنته با وارد کردن مهرههای کلیدی نظیر رودری، پدری، فرمین لوپز و ویکتور مونیوز سعی در تغییر جریان بازی داشت. با خروج یامال، هانسی فلیک نفس راحتی کشید، اما اسپانیا همچنان در گشودن دژ دفاعی مصر ناتوان بود. اگرچه فرمین و پدری موقعیتهایی روی دروازه شوبیر ایجاد کردند و ورود خوآن گارسیا برای نخستین بازی ملیاش هیجان را به سکوها بازگرداند، اما در نهایت دفاع منسجم مصر (که بازی را ۱۰ نفره به پایان برد) اجازه نداد حملات پراکنده اسپانیا به گل تبدیل شود. این تساوی نشان داد که تغییرات بیش از حد، میتواند حتی آمادهترین تیمها را نیز با بحران هویت روبهرو کند.
