چرا کارنامهها بررسی نمیشود؟
چرخه معیوب مربیانناکام در لیگبرتر ایران / مارادونا هم باشی، باید کنار بنشینی!
در فوتبال دنیا هرگز به یک مربی که چند با شکست میخورد تیم نمیدهند، مثل دیهگو مارادونا که اسم و رسم جهانی دارد، اما…
فوتبالایران همچنان راه خودش را میرود و آنچه جالب است اینکه همچنان اصرار دارد به مسیر اشتباه خود ادامه بدهد.
به گزارش خبرنگار ایلنا، فوتبالایران سالهاست مسیر اشتباهی را طی میکند و جالب اینکه مدیران و خانواده فوتبال ارادهای برای تغییر راه و روش خود ندارند و همچنان به مسیر اشتباه خود اصرار دارند. انگار در فوتبال کشورمان گوششنوایی وجود ندارد و هرگز میخآهنی در سنگ فرو نمیرود و دوستان ما هرگز انتقادات مطرح شده را نمیبیند یا اگر هم میبینند توجهی به آن نمیکنند و به راهکار کارشناسان عمل نمیکنند.
بحث، مربیان شاغل در لیگبرتر است. در شروع لیگ شاهد بودیم مهدی تارتار هدایت گسترشفولاد تبریز را بر عهده داشت و نتایج بسیار ضعیفی را کسب کرد و کار به جایی رسید که در نهایت عذر او را خواستند و تارتار مجبور شد این تیم تبریزی را ترک کند. هر چند اعلام شد تارتار به صورتتوافقی از این تیم جدا شده، اما چه کسی است که نمیداند او از گسترشفولاد اخراج شد و مدیرانباشگاه فقط احترام سرمربی اخراجیشان را حفظ کردند.
حالا و بعد از گذشت مدت زمان کوتاهی تارتار هدایت صبایقم را بر عهده گرفته؛ صبا که در نیمفصل او با صمد مرفاوی نتایج نسبتا خوبی را کسب کرده بود با تارتار قرار است به کجا برسد؟ هر چند تارتار با صبایقم شروع خوبی نداشت، اما سوال ما این است که تارتار در این مدتکوتاه به لحاظ فنی تا چه حدی پیشرفت کرده که هدایت یک تیم لیگبرتری را به او سپردهاند؟ تارتار چه کلاس مربیگری پیشرفتهای را در این مدت پشت سر گذاشته و به دانش خود افزوده که امروز او را روی نیمکت صبایقم میبینیم؟
به نظر میرسد ایراد اصلی متوجه مدیران صبا است یا باشگاههایی که به کارنامه، تخصص، تجربه و دانشمربیان اهمیتی نمیدهند و فقط به اسمها نگاه میکنند و هر مربی که بیکار و خانهنشین باشد را استخدام میکنند. از این دستمربیان در فوتبال ایران کم نیستند و میتوان نمونههای بسیار زیادی در گذشته را مثال زد که فقط و فقط به خاطر اسم و رسمی که دارند تیم میگرفتند و تخصص و دانش و کارنامه آنها کمتر مورد نظر مربیان قرار میگرفت.
چرخه معیوب مربیان همیشگی فوتبال ایران مسیر بسیار خطرناکی را در پیش گرفته است. در فوتبال دنیا هرگز به یک مربی که چند بار شکست میخورد تیم نمیدهند، مثل دیهگو مارادونا که اسم و رسم جهانی دارد، اما حتی دیگر در امارات هم به او تیم نمیدهند، اما در ایران انگار ملاک مدیران عدم موفقیت مربیان است و هر چه مربی ناکامتر باشد راحتتر به او تیم میدهند و اجازه نمیدهند یک عده مربی ناکام و شکستخورده بیکار بمانند و مدام در تیمهای مختلف جابه جا میشوند.
افرادی همچون تارتار، استیلی و… که هرگز کارنامه و دانشلازم را برای کار در سطحاول فوتبالایران را ندارند و همواره شکست میخورند، اما همچنان در سطح اول فوتبال کشورمان حضور دارند و تیم بعدی را قربانی میکنند. اگر مدیرانفوتبال ما تفکرشان را عوض کنند و تخصص، دانش و کارنامه را ملاک انتخاب خود قرار دهند بدون شک شرایط فوتبالایران به مراتب بهتر خواهد شد.
فوتبال ما با مربیان همیشه بازنده، دستاوردی جز همیشه باختن و به باخت عادتکردن نخواهد داشت و بهتر است دنبال مربیان برنده برویم تا شاید رویکرد فوتبالایران هم تغییر کند و تفکر برنده به فوتبالایران تزریق شود.