محرومیتزدایی ارتباطی با نسل دوم تلفن همراه یک، شوخی است
مدتها است که توسعه ارتباطی مناطق محروم روستایی کشور در دستور کار وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات قرار گرفته است و از محل اعتبار USO، اجرای آن به اپراتورها سپرده شده است.
ایلنا، طبق قانون برنامه ششم توسعه، مقرر شده تا پایان این برنامه، تمام روستاهای بالای 20 خانوار کشور، به شبکه ملی اطلاعات متصل شوند. از همین رو وزارت ارتباطات، از طریق اپراتورها، با سرعت بیشتری در راستای محرومیتزدایی ارتباطی فعالیت کرده و به طور مستمر گزارشهایی از اقدامهای خود را منتشر میکنند.
آنطور که وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات خبر داده است، تا کنون بیش از 90 درصد روستاهای کشور به شبکۀ ملی اطلاعات متصل شدهاند و تا پایان دولت دوازدهم، تمام روستاهای بالای ۲۰خانوار تحت پوشش اینترنت قرار میگیرند.
اما مشخص نیست کیفیت این توسعۀ ارتباطات همراه در مناطق محروم روستایی توسط اپراتورها، در قیاس با نگاه جامع وزیر ارتباطات که حامی ورود فناوری نسل پنجم تلفنهمراه به کشور بوده، چگونه است.
آنطور که خبرگزاری صدا و سیما گزارش داده است، سیدعلی مرتضوی مدیرکل ارتباطات و فناوری اطلاعات خراسان شمالی در مصاحبهای در تاریخ 13 دی ماه 1399، از نصب و راه اندازی سایتهای تلفنهمراه با تکنولوژی نسل دوم در روستاهای قزل و مزرعه بچه دره علیا شهرستان راز و جرگلان خبر داده است.
به نظر میرسد با توجه به اهداف برنامه ششم توسعه و همچنین اهداف ایجاد اتصال به شبکه ملی اطلاعات برای دسترسی به خدمات دیجیتال از جلمه آموزشی، پزشکی، بانکی و ...، که وزارت ارتباطات به صورت خستگیناپذیر، در صدد اجرای آن تا قبل از پایان همین دولت است، نسل دوم تلفنهمراه که تنها بر پایه انتقال اطلاعات صوتی استوار است، نتواند اهداف این برنامه را محقق کند.
حال باید پرسید که راهاندازی سایت نسل دوم تلفنهمراه آن هم با تجهیزات قدیمی و مستهلک جمعآوری شده از مناطق برخوردار کشور، که عملاً برای فیچرفونهای قدیمی کارایی داشته و برای قابلیتهای متنوع گوشیهای هوشمند امروزی از جمله امور آموزشی مثل دسترسی به سامانه شاد هم کارایی ندارد، اجحاف در حق روستاها و کمکاری در این پروژۀ ملی که وزارت ارتباطات تمام توان خود را برای به سرانجام رساندن آن کرده است، نیست؟ آن هم در شرایطی که اعتبار احداث سایتهای اینترنت همراه (3G,4G) از سوی وزارت ارتباطات به اپراتورها تخصیص پیدا کرده و تحویل شبکۀ نسل دوم تلفنهمراه به روستاییان، اجحاف از طرف اپراتورها به حساب میآید و به نوعی غش در معامله است که نقشی در اتصال به شبکه ملی اطلاعات و دسترسی روستاییان به اینترنت ندارد.