اسکندری در بزرگداشت آنتوان ژیرارد مطرح کرد:
ژیرارد؛ نقاشی که باطن اشیا را میکشید
اسکندری با اشاره به خاطرهای از ژیرارد درباره مرگ کارگردان «باد صبا» و دیدن پایان راه این کارگردان از طریق نقاشی طالعش گفت: این دریافتها به سبب کشفی بود که در وجود زیرارد اتفاق افتاده بود. معتقدم ژیرارد در این سیر و سلوک به یک منزلتی رسیده بود.
به گزارش خبرنگار ایلنا، ایرج اسکندری در همایش بزرگداشت ایوان اُتنین ژیرارد که در پنچاه و هفتمین نشست پژوهشی هنر در نگارخانه برگ برگزار میشد، اظهار کرد: از طریق این نشستها میتوان لایههای مفقوده هنر را از تاریخ شفاهی، مکتوب کرد و در اختیار آیندگان قرار دارد. ما به تاریخ خود افتخار میکنیم چراکه چیز دیگری نداریم.
او با اشاره به تاریخچه تاسیس دانشکده هنرهای تزئینی در سال 1309 ادامه داد: حضور ژیرارد در دانشکده هنرهای تزئینی در حدود سالهای 1342 مصادف بود با تشرف او به دین اسلام بود و باعث شد تا اندیشنه باطنی خود را تقویت کند و در آثار خود آن را بروز دهد.
این هنرمند آشنایی با فلسفه ایرانی و عرفان را باعث تنومندتر شدن ژیرارد دانست و گفت: او توانست از طریق عرفان ایرانی هنر خود را تعمیق بخشد همچنین آشنایی با نجوم و علم ستارهشناسی باعث قوام نقاشیهای زیرارد شد. با مرور روی دروههای کاری او ازجمله فیگوراتیو، طبیعت و ترکیببندیهای او میتوان به نشانههایی از تکاپوی زیرارد برای دریافت حقیقت وجود، رسید.
اسکندری معتقد است؛ ژیرارد در آثارش فهم خود از هستی را لحاظ میکند. توازن و ترکیببندیهای منسجم در کارهایش از توازن در کل هستی و انسجامی که ریشه در طبعیت دارد، حکایت میکند.
او افزود: ژیرارد در نگارههای خود با روشی ظریف و هنرمندانه معرفت خود که مبتنی بر سبقهای عرفانی است در قالب تصویر عرضه میکرد. آثار او بسان بیانیههای تصویری است که مبتنی بر علمی باطنی است در حقیقت به مدد ظواهر، حقایقی که اصطلاحا در خزائن غیب نهفته است را نشان میدهد.
او با اشاره به خاطرهای از ژیرارد درباره مرگ کارگردان «باد صبا» و دیدن پایان راه این کارگردان از طریق نقاشی طالعش گفت: این دریافتها به سبب کشفی بود که در وجود زیرارد اتفاق افتاده بود. معتقدم ژیرارد در این سیر و سلوک به منزلت رسیده بود.
این کارشناس هنری درباره آثار ژیرارد توضیح داد: آنچه از طبیعت ژیرارد به تصویر میکشید طبیعت واقع نیست بلکه آن چیزی که او در بطن طبیعت میبیند. او در تعالیمات خود در دانشگاهها روی این محورها همیشه تاکید داشت و آن را به دانشجویان خود آموزش میداد.
اسکندری خاطرنشان کرد: ژیرارد به نقاشان دوره اولیه رنسانس که هنوز سبقه مذهبی در آثار آنها دیده میشد، اعتقاد داشت. او آثار میکلآنژ، رافائل و ... را که در هنر رنسانس به جنبههای مادی گرایش داشتند خیلی اعتقاد نداشت و دوران جدید برای امپرسیونیست را اهمیتی قائل نبود اما آثار سورا تحلیل میکرد.
او با اشاره به اینکه مجموعه آثار ژیرارد دارای یک آهنگ موزون است، گفت: ژیرارد با همین نگرش به موسیقی ایرانی نگاه میکرد و آن را بسیار دوست داشت و با موزیسینها و شاعرانی مانند فروغ، سهراب، لطفی، شجریان، کیانی ارتباط برقرار کرده بود. او نظم و حقیقتی را که به دنبالش بود در این هنرها جستجو میکرد.