پروژه هنری بداهه نوازی ایرانی به نام «مشق» در مسیر تولید
حسین دانشی، آهنگساز و نوازنده سنتور، پس از کنسرتهای بداههنوازی خود پروژه «مشق» را در دست تهیه دارد.
به گزارش ایلنا، حسین دانشی، آهنگساز و نوازنده سنتور در تازهترین فعالیت موسیقایی خود، پروژه «مشق» را در دست طراحی و اجرا دارد. او پس از کنسرتهای بداههنوازی خود این پروژه را در دست تهیه دارد.
حسین دانشی درباره چگونگی شکل گرفتن این پروژه گفت: «همیشه برای من این پرسش وجود داشته است که چرا در بسیاری از نقاط جهان حتی در ایران، دورهمیهای بداههنوازی با فرمتهایی مانند جز و بلوز شکل میگیرد، اما چنین تجربهای با محوریت ملودی، فضاپردازی و جهان صوتی ایرانی کمتر اتفاق میافتد؟ «مشق» از همین دغدغه شکل گرفت. تلاشی برای ساختن فضایی که در آن موسیقی ایرانی، بداههنوازی، گفتوگوی زنده میان هنرمندان و تجربه نزدیک شنیدن، در کنار هم قرار بگیرند. در این پروژه، هر اجرا بر اساس یک مسیر از پیش نوشتهشده پیش نمیرود. در هر برنامه، یک هنرمند مهمان در کنار من قرار خواهد داشت و موسیقی در لحظه ساخته میشود. بر پایه شنیدن، پاسخ دادن، سکوت، واکنش و همراهی. نکته قابل توجه چنین اجرایی این است که مخاطبین چشم در چشم یکدیگر را میبینند. در کنسرتهای معمول، به دلیل نوع چیدمان صندلی سالن چنین اتفاقی را شاهد نیستیم. »
وی ادامه داد: " بخش مهمی از ایدهی «مشق» فقط به موسیقی مربوط نمیشود، بلکه به شکل کنار هم بودن آدمها برمیگردد. پس از روزهایی که شاید شرایط، فاصله میان مردم را بیشتر کرد، ایده این پروژه به ذهنم رسید. مخاطبان در فضایی نزدیکتر، صمیمیتر و برابرتر کنار هم بنشینند و برای کنار هم بودن چه چیزی بهتر از موسیقی. به همین دلیل، در «مشق» جایگاهها و صندلها شمارهگذاری نشدهاند. هدف این است که جایگاه ویژهای وجود نداشته باشد و مخاطبان در فضایی برابر، نزدیک و انسانیتر تجربه یک اجرای موسیقایی را با هم شریک شوند. این حذف تمایز، بخشی از نگاه اصلی پروژه است. اینکه همه در یک اتفاق مشترک حضور دارند، نه در جایگاههایی جدا از هم. نزدیک بودن مخاطب به هنرمند، نبود فاصله رسمی صحنه و نشستن آدمها در کنار یکدیگر، فضایی صمیمی و زنده ایجاد میکند. فضایی که در آن اجرا فقط از سوی هنرمند به مخاطب منتقل نمیشود بلکه میان همه حاضران شکل میگیرد. »
دانشی در پایان عنوان کرد: " دو اجرای آزمایشی از «مشق» روی صحنه رفته و به نسخه نهایی مد نظر من نزدیک شده است. دوست دارم حداقل به مدت یک سال، هر ماه با حضور یک هنرمند مهمان روی صحنه برود. در هر قسمت، جهان صوتی تازهای وارد این گفتوگو میشود و در کنار سنتور، لوپاستیشن و هنرمند مهمان، من تجربهای متفاوت از بداههنوازی را ارائه کنم. این پروژه برای من فقط یک برنامه موسیقیایی نیست! تمرینی است برای شنیدن، برای پاسخ دادن، برای ساختن در لحظه و برای یادآوری اینکه موسیقی میتواند هیشمه آدمها را به هم نزدیک کند. تاریخ و زمان دقیقی برای شروع در ذهن ندارم و این پروژه باید مسیر درست خودش را برود اما تلاش میکنم در آینده نزدیک «مشق» روی صحنه برود.
