رییس جامعه اقامتگاه های بومگردی در گفتگو با ایلنا مطرح کرد؛
در جنگ به کمک مردم شتافتیم حالا دولت باید کمکمان کند/ بومگردیها به مشوقهای بیمهای، مالیاتی و بانکی نیاز دارند
چهار هزار اقامتگاه بومگردی در روستاها، مناطق مرزی و دورافتاده ایران، این روزها نه فقط با رکود گردشگری بلکه با خطر خاموش شدن کامل چراغهایشان روبهرو هستند؛ اقامتگاههایی که در سالهای اخیر به یکی از مهمترین منابع اشتغال و درآمد جوامع محلی تبدیل شدند و حالا در سایه بحران اقتصادی نفسهایشان به شماره افتاده است.
به گزارش خبرنگار ایلنا، یاور عبیری، رییس جامعه حرفهای اقامتگاههای بومگردی ایران در گفتوگویی با ایلنا گفت؛ سفر از سبد خانوار ایرانی حذف شده و صنعت گردشگری در آستانه نابودی قرار دارد؛ صنعتی که به گفته او، حتی در روزهای بحران و جنگ نیز درهای خود را رایگان به روی مردم باز کرد اما از دولت، بانکها و نهادهای مسئول هیچ حمایت موثری نمیبیند.
او معتقد است اگر دولت برای بیمه، مالیات، وامها و حتی احیای تبلیغات اینترنتی بومگردیها چارهای نیندیشد، بخش بزرگی از گردشگری روستایی ایران فرو خواهد پاشید.
مهمترین تهدید فعلی برای بقای کسبوکارهای گردشگری در شرایط بحران کنونی چیست و فوریترین حمایت موردنیاز شما کدام است؟
مهمترین تهدید تورمی است که بر اقتصاد مردم سایه افکنده است. به دلیل همین مشکل گردشگری و سفر از سفره مردم حذف شده است. خصوصا الان که در شرایط جنگی هستیم مردم اگر پولی هم داشته باشند تمام آن را برای خورد و خوراک و مایحتاج ضروری خود صرف میکنند. صنف گردشگری الان در حال نابودی است. اما دولت میتواند در همین شرایط با سفر کارت و از طریق ارگانهای دولتی کارمندان را به سفر ترغیب کند تا صنعت گردشگری از بحران خارج شود. مدلی که ما در اقامتگاههای بومگردی در سمنان مطرح و آغاز کردیم این بود که یکسری از ارگانها که در جنگ با مشکل مواجه نشدهاند اقامتگاههای بومگردی را به مدت سه تا شش ماه با تخفیف برای پرسنل خود رزرو کنند.
آیا بستههای حمایتی فعلی دولت (مالیات، بیمه، تسهیلات، انرژی، صادرات و …) متناسب با ماهیت کسبوکارهای گردشگری هستند و اگر نه، چه اصلاحاتی باید انجام شود؟
در موضوع مشوقهای بیمهای و مالیاتی ما تا الان هیچ چیزی ندیدیم واقعا. اگرچه تنفس در موضوع بیمه و مالیات میتواند به فعالان گردشگری بویژه مالکان اقامتگاههای بومگردی که همکاران خود را بیمه کردهاند کمک زیادی تا بازگشت شرایط عادی و احیای کسب و کارهای گردشگری کند. اما نکته مهمتر آن است که باید اصلا بخشودگی بیمه و مالیات در بخشهای گردشگری بویژه اقامتگاههای بومگردی اعمال شود. بومگردیها در جنگ تاسیسات گردشگری را بصورت رایگان در اختیار مردم قرار دادند. الان نوبت دولت است که همانطور که ما به مردم کمک کردیم آنها نیز به ما کمک کنند که متاسفانه تا الان هیچ چیزی ندیدیم.
اختلالات زیرساختی مانند اینترنت، محدودیتهای صادراتی، مشکلات حملونقل و نوسانات ارزی چه اثری بر ارائه خدمات، فروش و بازار گردشگری و صنایع وابسته گذاشتهاند؟
وضعیت ارز به گونهای شده است که اصلا صحبتی درباره آن باقی نمیماند. البته در بحث آژانسها و تورهای ورودی موثر است. با این حال الان شرایط کشور به گونهای است که دیگر توریستی در کشور نمیبینیم که بگوییم نوسان ارز روی آنها تاثیر دارد. محدودیت اینترنت و قطعی آن هم به شدت خدمات گردشگری در اقامتگاههای بومگردی را تحت تاثیر قرار داد. یکی از ابزارهای موثر در تبلیغات بومگردیها چه قبول داشته باشیم چه نه، همین صفحات اینستاگرام بود. بیشتر فعالان بومگردی در روستاهای دور افتاده با پیجهای ایستاگرامی میتوانستند خودشان را به جهان معرفی کنند که از چند ماه قبل با قطع اینترنت و قبل از آن هم فیلتر شدن اینستاگرام، کسب و کار بومگردیها در روستاهای دورافتاده را به شدت با رکود مواجه کرد. در این شرایط بومگردیها دیگر نمیتوانند کار خود را تبلیغ کنند و یکی از کمکهای دولت میتواند رفع محدودیت اینترنت و رفع فیلترینگ در بخش بومگردی باشد که تاثیر زیادی در جلوگیری از نابودی این بخش از گردشگری کشور دارد.
در شرایط «نه جنگ، نه صلح» و تداوم بیثباتی اقتصادی، فعالان گردشگری چه راهکارهایی برای تابآوری، حفظ بازار و جلوگیری از تعطیلی پیشنهاد میکنند؟
متاسفانه الان اصلا امکان برنامه ریزی سفر وجود ندارد. اصلا نمیتوانیم برنامه ریزی کنیم. دولت باید کاری کند که از این شرایط خارج شویم.
برای حفظ اشتغال فعالان حوزه گردشگری و صنایع وابسته و جلوگیری از خروج نیروی انسانی از این حوزه، چه حمایتهای فوری و بلندمدتی باید در اولویت قرار گیرد؟
در کوتاه مدت سازمان تامین اجتماعی باید موضوع بیمه کارکنان بخش گردشگری را حل و فصل کند. باید حداقل برای شش ماه تنفس یا بخشودگی در بیمه و مالیات فراهم شود و شرایط پرداخت بیمه فعالان گردشگری هم تقسیط شود. موضوع امهال بازپرداخت وامهای بانکی که فعالان بومگردی عمدتا از آنها استفاده کردهاند نیز بحث بسیار مهمی است که متاسفانه بانکها هیچگونه همراهی در این خصوص ندارند. یعنی واقعا بانکها برای خودشان نوعی خودمختاری دارند و تلاشی برای امهال وامهای بانکی فعالان بخش گردشگری نکردهاند.
به نظر شما اتاق بازرگانی ایران، وزارت میراث فرهنگی، مجلس شورای اسلامی و سایر نهادهای مسئول در شرایط فعلی باید روی کدام اقدام راهبردی تمرکز کنند تا گردشگری و صنایع وابسته دچار فروپاشی نشود؟
اتاق بازرگانی ایران میتواند بستههای حمایتی خود را به گونهای تدوین کند که بسیاری از شرکتها یا کارخانجات زیرمجموعه اتاقهای بازرگانی کشور که در جنگ آسیب ندیده اند، بتوانند با تخفیفهای ویژه تختهای بومگردیها را برای پرسنل خود به مدت سه تا شش ماه خریداری کنند و در اختیار پرسنل بگذارند تا سفر به تدریج شکل بگیرد و اقامتگاههای بومگردی هم بتوانند از رکود فعالیتی خارج شوند.
