خبرگزاری کار ایران

متن پیام تسلیت مودبیان و اسکندی درباره باقر صحرارودی

متن پیام تسلیت مودبیان و اسکندی درباره باقر صحرارودی

«باقر صحرارودی» آدم بی‌ریایی بود، پاک و زلال همچون کودکان، همیشه خنده برلب، شیرین و شیرین کار، طنز را خوب می‌فهمید.

داریوش مودبیان؛ کارگردان و بازیگر تئا‌تر و سینما و محمد اسکندری(بازیگر تئا‌تر) به مناسب درگذشت باقر صحرارودی به صورت جداگانه متنی را منتشر کردند.

به گزارش خبرنگار ایلنا؛ این دو متن در مراسم تشییع باقر صحرارودی در خانه سینما قرائت شد.

متن پیام و سخنرانیداریوش مودبیانبدین شرح است:
به نام خدایی که جان آفرید
سخن گفتن از زبان آفرید
درود بر همه شما، خانواده، یاران، دوستان و دوستداران باقر صحرارودی، که برای آخرین دیدار و وداع با او در اینجا گردهم آمده‌اید. مقدمتان گرامی باد!
باور دارم و باور کنید که «باقر صحرارودی» آدم بی‌ریایی بود، پاک و زلال همچون کودکان، همیشه خنده برلب، شیرین و شیرین کار، طنز را خوب می‌فهمید و آن را در بهترین شکل، نیکو‌ترین شیوه و فاخر‌ترین معنایش در گفتار و رفتارش، همیشه و در همه حال نشان می‌داد.
باور دارم و باور کنید که باقر صحرارودی در همه جا و در همه احوال به خوش کردن حال دیگران، دل خوش می‌کرد، واینک نیز گرچه از میان ما رفته، با آن چشمان ریز اما نافذ و براقش که همیشه هم برق شادی در آن می‌درخشید به ما می‌نگرد و باور کنید که غم ما را نمی‌خواهد و نمی‌پسندد چرا که همیشه غمخوار همهٔ ما بود.
باور دارم و باور کنید که باقر صحرارودی، همیشه ودر همه احوال بی‌ادعا بود و همیشه با سخنان شیرین و با ملاحتی وصف ناپذیر مدعیان خودرا به نرمی کنار می‌زد تا جای را نه برای خود که برای دیگران باز کند. هیچگاه اهل گله و گله گزاری نبود، گرچه بر او جفا بسیار رفت، هرگز در مقام جفاکار قرار نگرفت که خصلت خوب اهالی دریا دل جنوب را داشت. همیشه امیدوار به آینده‌ای بهتر بود، آینده‌ای بهتر و روشن برای همه.
باور کنید، از خود و خویش شرمسارم که قدر و قیمت او را ندانستم و به خوبی نشناختم، اما باور دارم که وی مرا و شما را نیز با بزرگ منشی‌ای که داشت، با نرمخویی که در دل دریایی‌اش موج می‌زد، می‌بخشاید. می‌دانم و سخت بر این باورم که اینک تنها از ما می‌خواهد که به پاس دوستیش که بسیار بود وبی هیچ چشم داشتی، قدر یکدیگر را بدانیم و از یکدیگر وانمانیم…
که همیشه این چند بیت از حضرت مولانا را در محافل دوستانه زمزمه می‌کرد:
بیا تا قدر یکدیگر بدانیم که ناگه ز یکدیگر نمانیم
کریمیان جان فدای دوست کردند سگی بگذار ما هم مرد مانیم
غرض‌ها تیره دارد دوستی را غرض‌ها را چرا از دل نرانیم
گهی خوشدل شوی از من که می‌رم چرا مرده پرست و خصم جانیم
کنون پندار مردم آشتی کن که در تسلیم ما چون مردگانیم
چو برگورم بخواهی بوسه دادن رخم را بوسه ده کاکنون همانیم

متن پیاممحمد اسکندریبازیگر تا‌تر که توسط مهدی میامی قرائت شد؛ بدین شرح است:
بار دیگر خبر رسید باد خزان شاخه‌ای به یغما برد آری هنرمندی گرامی و عزیز به دیار باقی شتافت
او در آثار فراوانی به نقش آفرینی پرداخت و نامش را در آثار بزرگانی چون فرخ غفاری، ابراهیم گلستان، پرویز صیاد و ناصر تقوایی و دیگران به ثبت رساند این تلاش پیگیر از عشق او به انسان و هنر پدید می‌آید.
باقر در شهرستان فسا، از توابع استان فارس در خانواده‌ای کوچک و نه چندان متمکن متولد شد، او که بدون هیچ جشن تولدی دوران کودکی و جوانی‌اش را سپری می‌کرد سرانجام بار سفر بست و به تهران آمد. تا در دانشگاه معتبر پایتخت به تحصیل مشغول شود. چنان که در زمره دانش آموختگان ممتاز فارغ التحصیل شد، و در ادامه، در مقام تهیه کننده به استخدام تلویزیون ملی ایران در آمد.
باقر یکی از سر سپردگان عشق به تئا‌تر بود، از این رو، طرحی نو در افکند، که تا آن زمان بعنوان برنامه‌ای برای تلوزیون جایش خالی بود. مجله تئا‌تر تهیه برنامه‌ای بس دشوار و جانکاه، ‌او یک تنه از پس همه دشمنی‌ها ماهی یک بار، به مدت سه ساعت به بخش برنامه‌ای دست می‌زد که نه تنها تئا‌تر تهران بلکه تئا‌تر شهرستان‌ها را پوشش می‌داد. بی‌شک کسانی که دستی بر آتش دارند. از دشواری کار با خبرند، ‌و این تنها باقر بود که مملو از شور و شر عشق از هیچ دشواری نمی‌هراسید باقر برخاسته از خاکی بود که در آن سرشتش را به شعر و شعور و هنر آغشته بودند. بی‌هیچ آرامشی بی‌وقفه دستی بر برده جنگ خوش نوای عشق داشت. من اما او را از سالیانی شناختم که حضورش را در عرصه هنر به ثبت رسانده بود. او در سازمان گروه نمایشی پدیده به سرپرستی پرویز صیاد در زمینه بازیگری فعال بود. و من از پس فعالیتی چند ساله در سالهای ۵۰ خورشیدی سرنوشت هنریم بااین گروه نمایشی پیوند خورد. و همین بس که آشنایی و دوستی من با این عزیز هنرمند تا پایان زندگی‌اش تداوم داشت. بی‌شک باقر صحرارودی همچون هنرمندان دلسوخته و قدرناشناخته این سر زمین در اذهان علا قمندانش هرگز فراموش نمی‌شود دوست من به یقین یکی از استثنائات ژانر کمدی محسوب خواهد شد. بازیگری که در این عرصه تن به لودگی نسپرد و باهمه سکوت و بی‌توجهی اربابان هنر، دست از شور و شر عشق نکشید از راهی دور با اندوهی سنگین بر پیکر پاکش درودمی فرستم و امید بقا بازماندگانش را آرزو دارم.

ارسال نظر
پیشنهاد امروز