خبرگزاری کار ایران

در بزرگداشت مازیار پرتو مطرح شد؛

داودی: پرتو، هویت واقعی سینما را به بعد از انقلاب منتقل کرد

داودی: پرتو، هویت واقعی سینما را به بعد از انقلاب منتقل کرد

صحبت کردن از مازیار پرتو مانند صحبت کردن درباره یکی از ارکان سینما است زیرا پرتو در استمرار سینمای ایران نقش اصلی داشت ضمن اینکه از جمله کسانی بود که سینمای قبل و بعد انقلاب را بهم وصل کرد.

ایلنا: بزرگداشت مازیار پرتو با حضور جمعی از سینماگران در خانه سینما برگزار شد.
به گزارش خبرنگار ایلنا ویشکا آسایش بازیگر سینما و(خواهر‌زاده) مازیار پرتو در حالیکه می‌گریست گفت: نبودن مازیار پرتو خیلی سخت است. او همیشه دوست داشت در چنین جمع صمیمی در کنار همکارانش باشد. برگزاری این بزرگداشت برای خانواده او اهمیت زیادی داشت جا دارد از عوامل برگزاری این بزرگداشت از طرف خانواده آن مرحوم تشکر کنم.
وی در ادامه افزود: ورود من به سینما با سریال امام علی(ع) بود که در آن سریال مازیار پرتو فیلمبردار بود. یادم می‌آید او از ابتدا به من می‌گفت اگر می‌خواهی وارد این حرفه شوی باید دیسیپلین داشته باشی که خودش هم همین طور بود.
آسایش افزود: پرتو بداخلاق بود اما در عین حال بسیار مهربان و دوست داشتنی بود.
متوسلانی: رفتن پرتو را باور ندارم
محمد متوسلانی کار گردان سینمای ایران و از دوستان پرتو نیز گفت: یکی از اعضای ماندگار سینمای ایران مازیار پرتو بود که آثار او تا به امروز هم ماندگار باقی مانده است.
وی با بیان اینکه هرگز تصور نمی‌کنم دوستانی که عمری را با آن‌ها سپری کرده‌ام فوت کرده باشند، افزود: غیبت پرتو را نمی‌توانم تصور کنم مانند دوست عزیزم گرشا که روزهای خاطره انگیزی باهم داشتیم.
متوسلانی خاطرنشان کرد: کسانی که با پرتو کار کرده‌اند به خوبی می‌دانند که او تا چه اندازه به کارش عشق می‌ورزید و احساس مسئولیت داشت.
وی با بیان اینکه اولین همکاری‌اش با پرتو در فیلم «غارتگران» بود، گفت: کارکردن با او برایم لذت بخش بود زیرا در کارش نظم داشت و احساس مسئولیت می‌کرد و‌‌ همان اندازه که با کارگردان و عوامل همراهی داشت به‌‌ همان اندازه هم برای تهیه کننده وقت می‌گذاشت تا آنجا که‌گاه باعثمی‌شد به کار خودش لطمه وارد شود اما با این حال حاضر نبود از احساسش دور شود.
متوسلانی با بیان اینکه یاد او همیشه با ما است و فقدانش تاسف برانگیز است، گفت: همه می‌رویم و تنها آثاری می‌ماند که ما از خود باقی می‌گذاریم و مازیار پرتو آثاری را از خود برجای گذاشت که یادش همیشه برای ما گرامی خواهد بود.
داوودی: پرتو در استمرار سینمای ایران نقش اصلی داشت
ابوالحسن داوودی نیز با بیان اینکه بدرقه کردن عزیزانی که چند دهه با آن‌ها کار کرده‌ایم کار بسیار سختی است، گفت: اینکه جمعی از دوستان در کنار هم بنشینند و یاد عزیزی را گرامی دارند که سالیان گذشته کار کرده است مایه مباهات است.
وی در ادامه افزود: صحبت کردن از مازیار پرتو مانند صحبت کردن درباره یکی از ارکان سینما است زیرا پرتو در استمرار سینمای ایران نقش اصلی داشت ضمن اینکه از جمله کسانی بود که سینمای قبل و بعد انقلاب را بهم وصل کرد.
داوودی خاطرنشان کرد: در سینما معدود آدم‌هایی را داشتیم که توانستند هویت سینما را به سینمای بعد از انقلاب منتقل کنند که از مهم‌ترین و شاخص‌ترین آن‌ها مازیار پرتو بود.
وی خاطرنشان کرد: تجربه کار من با پرتو به ۲۵ سال قبل در فیلم «سفر جادویی» در سال ۶۸ برمی گردد ضمن اینکه نقطه عطف اساسی در کارم و آموختن حرفه‌ای در سینما محسوب می‌شود و پرتو من را با بخش خصوصی و ماهیت سینما آشنا کرد.
این کارگردان با اشاره به اینکه پرتو اهتمام به حفظ موجودیت سینمای ایران داشت گفت: پرتو کمک می‌کرد تا فیلم استمرار پیدا کند و جایی که کارگردان نمی‌دانست باید چکار کند او را راهنمایی می‌کرد.
وی افزود: یادم می‌آید در ابتدای کارم در فیلمی باید یک پلان با ۸۰ سیاهی لشکر می‌گرفتم و در آن سکانس نمی‌دانستم باید چکار کنم. پرتو بدون اینکه کسی متوجه شود آن پلان را جمع کرد و درواقع من دستیار کارگردان شده بودم در آنجا درس بزرگی از او گرفتم.
داوودی همچنین گفت: مازیار پرتو بداخلاق بود اما در پشت آن قلب بسیار مهربانی داشت که اجازه نمی‌داد تا تجربیاتش را به رخ کسی بکشد. او معتقد بود اگر فیلم قصه درستی داشته باشد تماشاگر به جزئیات توجه نمی‌کند زیرا درگیر قصه می‌شود.
وی با بیان اینکه پرتو توانایی و تسلط خوبی بر مونتاژ داخل دوربین داشت گفت: فیلمبرداران شاخصی در ایران داریم اما ویژگی که پرتو داشت تنها مختص به خود او بود اینکه هویت کارش بر اساس شرایط تغییر می‌کرد.
داوودی همچنین گفت: پرتو بسیار سریع‌تر و پرتحرک‌تر از یک کارگردان ۲۵ ساله بود و بهترین قاب بندی‌ها و نور‌ها را برای تماشاگر بوجود می‌آورد اما متاسفانه به او به اندازه‌ای که لیاقتش بود ارج داده نشد. امیدوارم اسم و یاد او در تاریخ سینمای ایران باقی بماند.
کلاری: بخش قابل توجهی از سنگینی بار سینمای ایران بر دوش مازیار پرتو بود
محمود کلاری نیز گفت: درباره مازیار پرتو صحبت کردن سخت است. اولین خاطره من از سینما با دیدن کار پرتو شکل گرفت. ۱۷ ساله بودم که در کنار خیابانی پرتو را با سه پایه و دوربین دیدم که از بهروز وثوقی که کتش را روی شانه‌اش انداخته بود فیلم می‌گرفت البته برای من جالب‌تر کسی بود که در پشت دوربین قرار گرفته بود.
وی ادامه داد: بعد‌ها با خواندن تیتراژ فیلم‌های قیصر و طوقی متوجه شدم فیلمبرداری این دو فیلم با مازیار پرتو بوده است و تسلط او در تدوین و فیلمبرداری آنجا به من معرفی شد.
کلاری همچنین گفت: بنده معتقدم پرتو در سینمای ایران دارای تالیفبود. اگر به پلان‌های راه آهن، کشتارگاه و درگیری‌های داخل حمام در فیلم قیصر توجه کرده باشید این‌ها همه برگرفته از دوربین‌های دست پرتو و برگرفته از ذهن بصری او بوده است.
وی ادامه داد: او تبحر خاصی در کنترل عدسی‌ها داشت ضمن اینکه نگاه بسیار مدرن و بی‌قاعده‌ای در کارش داشت. وجه مولف پرتو در صحنه وی ژوآل است ضمن اینکه تلفیقی از دو نوع شکل مدرن و کلاسیک در کارش داشت.
کلاری با بیان اینکه پرتو ۳ فیلم را کارگردانی کرده بود اما به اندازه مونتاژ و فیلمبرداری جلوه نکرد، گفت: چیزی که در کار او غیر قابل تردید است اینکه در برخی سکانس‌ها از جزئیات به کلیات می‌پرداخت و در برخی سکانس‌ها از کلیات به جزئیات می‌پرداخت.
وی خاطرنشان کرد: پرتو در اوایل دهه ۵۰ اولین فیلمبرداری بود که به سمت فیلمبرداری رنگی رفت. اینکه تجربیات اولیه او چگونه به پختگی رسید مهم است که ادامه آن به سمت ساخت امام علی(ع)، روز واقعه و کفش‌های میرزانوروز پیش رفت و در این میان رنگ چه نقشی را ایفا می‌کرد که این امر نشانه پویای ذهن او بود.
کلاری همچنین گفت: پرتو حتی به این نکته توجه داشت که فیلم‌های معاصر چگونه رنگ آمیزی داشته باشند و فیلم‌های تاریخی با توجه به سبقه زمانیشان از ویژگی‌های مربوط به زمانه خودشان برخوردار باشند.
وی در ادامه خاطرنشان کرد: پرتو در خانواده فرهنگی رشد کرده بود خانواده‌ای که با مبانی فرهنگ بیگانه نبودند. تاثیر غیرقابل تردید پرتو در ارتقاء سطح زیبایی‌شناسی سینمای ایران باورنکردنی است. با ورود قیصر و طوقی فیلم‌های ایران از فرم معمولی خارج شد و روندی متکی بر قابلیت‌های کار با نور را پیدا کرد.
کلاری با بیان اینکه در دوربین رودست پرتو نمونه استثنایی بود گفت: یادم می‌آید دوربین‌های رودست در دهه ۸۰ در فرنگ مد شده بود درحالیکه این تکنیک را پرتو خیلی قبل‌تر به ایران آورده بود.
وی در ادامه گفت: بخش قابل توجهی از سنگینی بار سینمای ایران بر دوش مازیار پرتو بود امیدوارم بتوانیم بخشی از این سنگینی را در آن سرای از دوش او برداریم.
در این مراسم افرادی همچون: ابوالحسن داوودی، محمود کلاری، ویشکا آسایش، بهروز اثباتی، علی اکبر ثقفی و عزیز ساعتی حضور داشتند.

ارسال نظر
پیشنهاد امروز