اسلامیپناه در گفتوگو با ایلنا:
محاصره یک کشور بدون قطعنامه شورای امنیت اصلا قابل توجیه نیست
یک حقوقدان گفت: محاصره زمانی توجیه دارد که بر اساس قطعنامه شورای امنیت باشد؛ یعنی شورای امنیت، ذیل فصل هفتم منشور سازمان ملل متحد، باید قطعنامهای صادر کند و اعلام کند که مثلاً این کشور به این دلیل و به این خاطر مخل امنیت جهانی است. در آن صورت ممکن است محاصره نظامی یا اقتصادی نیز در قطعنامه شورای امنیت ذکر شود. اما بدون قطعنامه شورای امنیت، اینکه کشوری، کشور دیگری را محاصره نظامی کند، اصلاً قابل توجیه نیست.
علی اسلامیپناه در گفتوگو با خبرنگار ایلنا، درباره محاصره دریایی ایران توسط آمریکا گفت: ایران باید در این مسئله، شورای امنیت را در جریان قرار دهد؛ کشورهای دارای حق وتو را در جریان قرار دهد؛ کشورهای دوست خود مانند روسیه و چین را در جریان قرار دهد تا حداقل اعتراض شدید خود را به اطلاع مجامع بینالمللی برساند و از همین الان در پی اقامه یک دعوای خاص باشد که این محاصره غیرقانونی و نامشروع است.
وی تاکید کرد: محاصره زمانی توجیه دارد که بر اساس قطعنامه شورای امنیت باشد؛ یعنی شورای امنیت، ذیل فصل هفتم منشور سازمان ملل متحد، باید قطعنامهای صادر کند و اعلام کند که مثلاً این کشور به این دلیل و به این خاطر مخل امنیت جهانی است. در آن صورت ممکن است محاصره نظامی یا اقتصادی نیز در قطعنامه شورای امنیت ذکر شود. اما بدون قطعنامه شورای امنیت، اینکه کشوری، کشور دیگری را محاصره نظامی کند، اصلاً قابل توجیه نیست.
حاکمیت ایران بر خلیج فارس بسیار بیشتر از سایر کشورها است
وی گفت: خلیج فارس یک آبراه اقتصادی بینالمللی، به معنای واقعی کلمه، مانند تنگه بابالمندب، تنگه جبلالطارق یا کانال پاناما نیست. آنجا دو دریای آزاد به هم متصل میشوند. اما اینجا یک دریای بسته، یک خلیج بسته است. نیمی از خلیج فارس کلاً در اختیار ایران است، زیرا از نظر ساحلی، وسیعترین بخش ساحلی خلیج فارس در اختیار ایران است. در واقع، با توجه به جزایر ایران، حاکمیت ایران بر خلیج فارس بسیار بیشتر از سایر کشورها است.
اسلامی پناه گفت: نیمی از ساحل این خلیج متعلق به ایران است. کما اینکه نام این خلیج هم در طول قرنها «خلیج فارس» بوده است. حالا این موضوع را به نوعی شیطنت رسانهای تبدیل کرده و آن را با نام جعلی «خلیج عربی» یا صرفاً «خلیج» مینامند. مسأله اخذ عوارض ایران از تنگه هرمز یک مسئله حادث و جدید است قانون الزام آور منع کننده ای در این زمینه وجود ندارد و استدلال ایران در فقدان قانون خاص استدلال معقولی است و اساسا این مسأله قابل مذاکره است.
وی درباره اینکه اقدامات دیپلماتیک ایران را چقدر کافی و مؤثر در سازمانهای بینالمللی میدانید؟، گفت: اتفاقاً در زمان جنگ، دیپلماسی نباید قطع شود. این دیپلماسی میتواند جنگ را حداقل حمایت کند و مکمل قواعد جنگی باشد.