زیدآبادی درباره تحولات اخیر:
ببینیم چه پیش میآید!
یک فعال سیاسی با اشاره به تحولات ۲۴ ساعت گذشته، دو سناریوی گسترش جنگ یا تسریع مذاکرات را پیش روی منطقه دانست و در عین حال تأکید کرد که دولت بنیامین نتانیاهو و حامیانش در آمریکا مسئول اصلی جنگهای اخیر و بخش عمده بیثباتیهای سه دهه گذشته خاورمیانه هستند؛ زیرا با تخریب روند صلح و مخالفت با تشکیل کشور فلسطین، زمینه تداوم بحرانهای منطقه را فراهم کردهاند.
به گزارش ایلنا، احمد زیدآبادی در کانال تلگرامی خود نوشت:
ببینیم چه پیش میآید!
آنچه در ۲۴ ساعت گذشته رخ داده است، آغاز دور تازهای از درگیریهای گسترده در سطح جنگهای ۱۲ روزه و جنگ ۴۰ روزه و یا حتی فراتر از آن است؟ یا اینکه به صورت کاتالیزوری برای سرعت گرفتن مذاکرات و بنبستشکنی از آن عمل خواهد کرد؟
مورد اول، واقعاً چیزی برای این منطقه باقی نخواهد گذاشت. مورد دوم اما به نظر میرسد طرفداران بسیاری در دنیا دارد. مشکل ولی این است که آن معدود طرفهای خواهان نابودی منطقه، در جایی لانه کردهاند که ظاهراً حتی ترامپ هم قادر به کشیدن مهار آنها نیست!
با این حساب چارهای نداریم جز اینکه بگوییم "ببینیم چه پیش میآید!"
این فعال سیاسی در ادامه در یادداشتی دیگر نوشت:
به من خرده میگیرند که چرا تهدیدهای ۴۷ سالهٔ جمهوریاسلامی برای "نابودی اسرائیل" را به خلاف سالهای گذشته در این مقطع نادیده میگیرم و مسئولیت جنگهای اخیر را متوجه دولت نتانیاهو و حامیان آن در آمریکا میدانم.
واقعیت این است که به رغم "رتوریک" سیاسی و رسانهای در ایران، هیچ خطر و تهدید فوری و واقعی از جانب کشور ما متوجه اسرائیل و آمریکا نبود و جنگ بر اساس یک نقشهٔ خطرناک برای سلطهٔ اسرائیل بر کل خاورمیانه سازماندهی و اجرا شد.
به جز این، جناح راست اسرائیل به رهبری نتانیاهو بدون شک و تردید، مسبب اصلی تمام بیثباتیها و جنگها در بیش از سه دههٔ اخیر در خاورمیانه است.
استراتژی این جناح از سال ۱۹۹۳ تا کنون، بیاثر کردن و نابودی پیمان اسلو به قصد نقض فرمول "زمین در برابر صلح" و جلوگیری از تشکیل کشوری برای فلسطینیها در کرانهٔ باختری بوده است.
اگر نتانیاهو به جای تلاش برای تخریب پیمان اسلو، با آن همراهی نشان میداد، هم مسئلهٔ فلسطین حل میشد و هم هیچکدام از جنگها و بحرانهای مرتبط با این مسئله در محیط پیرامون بدین صورت پیش نمیآمد.
بنابراین تا زمانی که دولت حاکم بر اسرائیل به حق فلسطینیها بر اساس قطعنامههای شورای امنیت سازمان ملل اعتراف و اذعان نکند، مسئول اصلی تمام بحرانهای ناشی از این حقکشی در تمام منطقه خواهد بود و سایر موضوعات جنبهٔ فرعی خواهد داشت.
کسانی که نمیخواهند این واقعیت عریان را ببینند، چشم بر حقیقت میبندند. کسانی هم که چشم بر حقیقت میبندند طبیعی است که طاقت داوری منصفانهٔ دیگران را ندارند!
