وزیر دولت خاتمی: امیدوارم پزشکیان دور بعد هم رئیس جمهور شود

ابتدای کار امیدواری زیادی به ایشان وجود داشت. متأسفانه از همان نخستین روز آغاز فعالیت‌شان، درگیری‌ها شروع شد؛ چه درگیری‌های تروریستی و چه جنگی که بعدها اتفاق افتاد، در کنار فشارهای اقتصادی بیشتر و مسائل دیگر. از همان زمان نیز متأسفانه تندروی‌هایی که ایشان را مورد حمله و تهاجم قرار می‌دادند، جریان داشت و می‌توان گفت که حتی یک روز هم نتوانستند نفس راحتی بکشند.

*اگر بخواهم به زبان خودم و با همان نگاه معلمی نمره بدهم، می‌توانم نمره‌ای حدود ۱۳.۵ تا ۱۴ به ایشان بدهم. اما اگر بخواهم میزان تحمل ایشان در برابر فشارها و سختی‌ها را نمره بدهم، باید نمره ۱۹ یا ۲۰ به ایشان بدهم زیرا تحمل بسیار خوبی دارند.

* اینکه این نفوذ در چه سطح و چه اندازه‌ای وجود دارد، نمی‌دانم. برای پاسخ دقیق‌تر به این پرسش، باید اطلاعات امنیتی و اطلاعاتی بیشتری در اختیار داشت. بااین‌حال کاملاً آشکار است که چنین اتفاقی در کشور رخ داده و نفوذ در سطوح بالا نیز وجود داشته است.

البته این صرفاً برداشت شخصی من است که این جریان در ایجاد چنددستگی میان مردم و دامن زدن به اختلاف و تفرقه، کاملاً مؤثر عمل می‌کند. اخیراً اظهاراتی از یکی از روحانیون دیدم که فکر می‌کنم آقای پناهیان بود. ایشان گفته بودند که برخی از افرادی که شعارهای بسیار تند سر می‌دادند، دستگیر شدند و مشخص شد که عامل دشمن بوده‌اند و حتی بهایی بوده‌اند و با دشمن همکاری می‌کرده‌اند، موضوعی است که مطرح شده است.

* آغاز این تحرکات میدانی و تجمعات خیابانی  با حمایت از نظام و دولت بود و با مرگ بر آمریکا و اسرائیل شکل گرفت اما اکنون به شعارهای «مرگ بر این و آن» و حمله به برخی مسئولان رسیده است.

رهبری چندین بار در پیام‌های خود بر اتحاد و همبستگی تأکید کرده‌اند، اما به نظر می‌رسد این تأکیدها صرفاً در حد ابراز علاقه و اظهار ارادت به رهبری باقی مانده؛ درحالی‌که برخی افراد هر کاری را که بخواهند، برخلاف همان دیدگاه رهبری انجام می‌دهند.

منظورم این نیست که تمام افرادی که در خیابان این شعارها را سر می‌دهند، نفوذی هستند؛ اما افرادی وجود دارند که در این جریان نفوذ کرده‌اند و همین مسئله باید مورد توجه قرار گیرد. باز هم می‌خواهم تأکید کنم که باید نسبت به این موضوع حساس بود؛ اینکه چگونه شعارها از «مرگ بر آمریکا» به مرگ بر پزشکیان و عراقچی و این وضعیت رسیده است.

*آموزش‌وپرورش به بودجه کلانی نیاز دارد؛ از این جهت در دولت‌ها نیز جایگاه چندان برجسته‌ای ندارد؛ مگر اینکه رئیس دولت به‌طور ویژه به آن توجه کند. برای مثال، آقای خاتمی، نه بخاطر اینکه ایشان من را انتخاب کرده بودند، اما توجه ویژه‌ای به آموزش‌وپرورش داشتند. حتی در آن دوره، ریاست شورای عالی آموزش‌وپرورش را طبق قانون بر عهده گرفتند و شخصاً در جلسات شرکت می‌کردند.

*آقای پزشکیان در زمینه ساخت مدرسه تحرکی ایجاد کرده‌اند و کار در این زمینه سخت‌افزاری پیش می‌رود اما در حوزه نرم‌افزاری و از نظر آنچه باید در آموزش‌وپرورش اتفاق بیفتد، وضعیت متفاوت است. من نمی‌توانم درباره افراد قضاوت قطعی کنم، اما به قول معروف، «رنگ رخساره خبر می‌دهد از سر درون».

*شما در مدرسه معلمی دارید که ۲۰ یا ۲۵ سال سابقه دارد؛ سپس فردی با پنج یا شش سال سابقه، که یا نماینده مجلس او را معرفی کرده یا مدیر مربوطه با او آشنایی داشته، به ریاست منصوب می‌شود. طبیعی است که آن معلم از این وضعیت دلگیر شود و به‌راحتی نتواند با چنین مدیری همکاری کند.

* بهترین رئیس‌جمهور پس از انقلاب اسلامی سید محمد خاتمی و  بهترین وزیر آموزش‌وپرورش آقای محمدعلی نجفی بود. دکتر نجفی در آموزش‌وپرورش از محبوبیت خوبی برخوردارند. دوره وزارت ایشان نیز طولانی بود و حدود ۹ سال وزیر بودند. ایشان توانستند بسیاری از طرح‌هایی را که مدنظر داشتند، اجرایی کنند.

*مظلوم‌ترین سیاستمداران چهار دهه اخیر آقای بهشتی و آقای خاتمی و آقای روحانی  بودند. آقای روحانی گام بسیار خوبی برداشتند تا کشور دچار جنگ و مسائل مشابه نشود، اما همان‌طور که می‌دانید، افرادی مانع شدند.

*بزرگ‌ترین اشتباه راهبردی سال‌های اخیر برهم زدن برجام.

* امیدوارم رئیس‌جمهور دوره بعد هم آقای پزشکیان باشد. امیدوارم خسته نشوند، تحت فشار قرار نگیرند و بتوانند کارها را به سرانجام برسانند. امیدوارم در دوره بعد نیز حضور داشته باشند، زیرا اکنون تجربه‌های بیشتری به دست آورده‌اند. البته باید دید نامزدهای دیگر چه کسانی هستند اما با توجه به چشم‌انداز موجود، فکر می‌کنم باید کمک کرد تا آقای پزشکیان به کار خود ادامه دهند.