یک روانشناس کودک: بازی مجازی نباید جای تجربه‌های واقعی کودکان را بگیرد
یک روانشناس کودک با بیان اینکه بازی‌های مجازی به تنهایی آسیب‌زا نیستند،گفت: مسئله زمانی ایجاد می‌شود که بازی و ارتباط مجازی جای تجربه‌های واقعی کودک، بازی با همسالان و تعامل چهره‌به‌چهره را بگیرد، چراکه بسیاری از مهارت‌های اجتماعی در همین تجربه‌های واقعی شکل می‌گیرند.
ثمین دوراندیش با اشاره به جذابیت بازی‌های مجازی برای کودکان، اظهار کرد: در فضای مجازی کودک با محیطی قابل پیش‌بینی مواجه است و معمولاً می‌تواند شخصیت بازی، سطح دشواری و حتی بسیاری از اتفاقات بازی را کنترل کند. همچنین پس از موفقیت، پاداش خود را خیلی سریع دریافت می‌کند، برای مثال امتیاز می‌گیرد یا با پیام موفقیت مواجه می‌شود، در حالی که در دنیای واقعی همیشه چنین بازخورد فوری و قابل پیش‌بینی وجود ندارد.
وی ادامه داد: در ارتباط با همسالان، کودک با انسانی مواجه است که افکار، احساسات و خواسته‌های خودش را دارد و ممکن است با نظر کودک مخالفت کند یا حتی او را از گروه کنار بگذارد. به همین دلیل کودکانی که خجالتی هستند یا از ارتباط با دیگران تجربه‌های ناخوشایندی داشته‌اند، ممکن است فضای مجازی را به دلیل احساس امنیت و کنترل بیشتر ترجیح دهند.
تجربه اختلاف و شکست؛ بخشی از یادگیری اجتماعی کودک
این روانشناس کودک با تأکید بر اهمیت بازی‌های واقعی، گفت: کودک در بازی با همسالان یاد می‌گیرد نوبت را رعایت کند، قوانین را بپذیرد، شکست، خشم و احساسات خود را کنترل کند و حتی در صورت اختلاف‌نظر، رابطه خود را حفظ و مسئله را حل کند.
دوراندیش خاطرنشان کرد: هدف، حذف بازی‌های دیجیتال از زندگی کودکان نیست؛ چراکه فناوری بخشی از زندگی امروز است و بازی‌های مجازی حتی می‌توانند به تقویت برخی توانایی‌ها و خلاقیت کودکان کمک کنند. مسئله این است که این تجربه‌ها در کنار تجربه‌های واقعی قرار بگیرند، نه اینکه جای آن‌ها را بگیرند.
وی بیان کرد: خانواده نیز در این زمینه نقش مهمی دارد و لازم است والدین بررسی کنند کودک در محیط خانه تا چه اندازه شنیده می‌شود، نظرش مورد توجه قرار می‌گیرد و در زمان اشتباه، به جای سرزنش و تحقیر، بازخورد سازنده دریافت می‌کند، چراکه گاهی مشکل اصلی فضای مجازی نیست، بلکه کودک برای دریافت احساس پذیرش و موفقیت به این فضا پناه می‌برد.
