چگونه که از گرانی روزافزون دیوانه نشویم؟
گفتوگوی صادقانه درباره محدودیت مالی، بهتر از پنهانکردن فشارها یا مقایسه با خانوادههای دیگر است. در ضمن در گروههای خانوادگی و دوستانه، هر خبری ارزش فورواردکردن ندارد.
روزنامه خراسان در یادداشتی به بررسی تاثیر افزایش قیمت ها بر سلامت روان افراد جامعه پرداخت و نوشت: قیمتها را دنبال کنیم، اما زندگی را به آنها نسپاریم.
مصطفی صابری نویسنده این یادداشت ادامه داد:
- اگر میخواهید در شرایط دشوار اقتصادی از سلامت روانتان مراقبت کنید اولین قدم، پذیرفتن این واقعیت است که نگرانیتان بیدلیل نیست؛ اما این نگرانی به بررسی بیشتر قیمتها نیاز ندارد.
- یادمان باشد، ماامکان نجات اقتصاد کل کشور را نداریم اما برای پیشگیری از نگرانی خودمان میتوانیم اقدامی داشته باشیم. در این راستا میتوان زمان مشخصی در روز برای دنبالکردن اخبار اقتصادی تعیین کرد و در باقی ساعات، اعلان کانالها و گروههای خبری را بست. استفاده از چند منبع معتبر بهتر از چرخیدن میان دهها کانال و دنبالکردن پیشبینیهای تأییدنشده است.
- پیش از هر تصمیم مالی هم باید پرسید: آیا این تصمیم بر اساس نیاز و توان واقعی من گرفته میشود یا واکنشی به ترس از گرانتر شدن است؟
- برای خرید خانه، جهیزیه، درمان یا ازدواج میتوان چند سناریو با توجه به توان مالی خانواده نوشت و تصمیمها را به گامهای کوچکتر تقسیم کرد.
- گفتوگوی صادقانه درباره محدودیت مالی، بهتر از پنهانکردن فشارها یا مقایسه با خانوادههای دیگر است. در ضمن در گروههای خانوادگی و دوستانه، هر خبری ارزش فورواردکردن ندارد.
- انتشار مداوم خبر حتی درستش، پیشبینیهای بدون منبع و تصاویر نگرانکننده، اضطراب جمعی را بیشتر میکند. رسانهها هم میتوانند به جای تیترهای هراسافکن، درباره زمینه خبر، علت تغییر قیمت و محدودیت پیشبینیها توضیح بدهند و میان خبر اقتصادی و توصیه مالی تفاوت بگذارند.
- در پایان قرار نیست مردم از اقتصاد بیخبر بمانند یا مطالبه ثبات اقتصادی را کنار بگذارند. مسئله این است که نگرانی را از حوزه اثرگذاری جدا کنیم: مطالبهگری و تصمیمگیری آگاهانه ممکن است، اما چککردن لحظهای قیمتها، وقتی اقدام مشخصی به دنبال ندارد، فقط ذهن را فرسوده میکند.
