مسکو زیر آتش؛ آیا اوکراین ابتکار عمل را از روسیه پس گرفته است؟
حملات اوکراین به عمق خاک روسیه، از مسکو تا کریمه، بار دیگر نگاهها را به توان تهاجمی کییف معطوف کرده است. اما آیا این عملیاتها نشانه تغییر موازنه جنگ است یا صرفاً بخشی از یک نبرد فرسایشی طولانی؟
به گزارش ایلنا به نقل از ارمنیوز، در حالیکه جنگ روسیه و اوکراین وارد سالی دیگر از درگیری شده، کییف در هفتههای اخیر نشانههایی از بازگشت به موضع تهاجمی از خود نشان داده است. حملات پهپادی و موشکی به اهدافی در عمق خاک روسیه، از جمله اطراف مسکو و شبهجزیره کریمه، بار دیگر توجهها را به توانایی اوکراین برای ضربه زدن به پشت جبهه روسیه جلب کرده است.
مسکو دیگر دور از جنگ نیست
طی هفتههای گذشته، حملات اوکراین به مناطق اطراف پایتخت روسیه افزایش یافته و سامانههای پدافندی این کشور چندین بار برای مقابله با پهپادها و موشکهای مهاجم فعال شدهاند. همزمان گزارشهایی از کشته شدن یکی از فرماندهان ارشد مسئول تأمین تسلیحات ارتش روسیه در حومه مسکو منتشر شده؛ رخدادی که هرچند اوکراین مسئولیت آن را نپذیرفته، اما گمانهزنیها درباره نقش کییف را افزایش داده است.
به باور ناظران، این حملات بیش از آنکه دستاورد نظامی مستقیم داشته باشند، با هدف انتقال هزینههای جنگ به داخل روسیه و ایجاد فشار روانی بر مسکو انجام میشوند.
کریمه؛ هدف ثابت حملات اوکراین
در جبهه جنوبی نیز اوکراین فشار بر زیرساختهای نظامی روسیه در کریمه را افزایش داده است. تأسیسات نفتی، مراکز راداری، سامانههای پدافندی و مسیرهای پشتیبانی نیروهای روسی از جمله اهداف حملات اخیر بودهاند.
کییف امیدوار است با مختل کردن شبکه پشتیبانی روسیه در کریمه، توان عملیاتی نیروهای این کشور در جنوب اوکراین را کاهش دهد و هزینه حفظ این منطقه را برای مسکو بالا ببرد.
پیشرویهای محدود اما معنادار
گزارشهای غربی از پیشرویهای محدود ارتش اوکراین در برخی محورهای نبرد حکایت دارند؛ هرچند کارشناسان تأکید میکنند این دستاوردها بیشتر در مناطق مورد مناقشه و موسوم به «مناطق خاکستری» حاصل شده و هنوز نمیتوان از یک تغییر اساسی در موازنه میدانی سخن گفت.
با این حال، تداوم این پیشرویها پس از ماهها رکود در جبههها، برای کییف یک موفقیت نسبی به شمار میرود و میتواند روحیه نیروهای اوکراینی را تقویت کند.
تغییر تاکتیک، نه تغییر معادلات جنگ
به نظر میرسد اوکراین در ماههای اخیر بیش از گذشته بر عملیاتهای ویژه، حملات دوربرد و هدف قرار دادن زیرساختهای حساس روسیه تمرکز کرده است؛ راهبردی که به جای تهاجم گسترده زمینی، بر فرسایش تدریجی توان نظامی و اقتصادی مسکو تکیه دارد.
این رویکرد همچنین به اوکراین امکان میدهد خود را همچنان بازیگری فعال در میدان نبرد نشان دهد؛ آن هم در شرایطی که جنگ وارد مرحلهای طولانی و پیچیده شده است.
جنگ همچنان فرسایشی است
با وجود تحرکات اخیر اوکراین، بسیاری از تحلیلگران معتقدند هنوز نشانهای از تغییر بنیادین در روند جنگ دیده نمیشود. روسیه همچنان بخشهای وسیعی از مناطق اشغالی را در اختیار دارد و هر دو طرف تلاش میکنند با وارد کردن هزینههای بیشتر به طرف مقابل، موقعیت خود را برای آینده تقویت کنند.
در چنین شرایطی، حملات اوکراین به مسکو و کریمه را باید بخشی از جنگ فرسایشی دانست؛ جنگی که هنوز فاصله زیادی تا تعیین تکلیف نهایی دارد و سرنوشت آن بیش از هر چیز به توان دو طرف در ادامه نبرد و میزان حمایتهای غرب از کییف وابسته خواهد بود.
