خبرگزاری کار ایران

چرا روسیه سوخو ۵۷ها را نزدیک مرزهای چین مستقر کرده است؟

چرا روسیه سوخو ۵۷ها را نزدیک مرزهای چین مستقر کرده است؟

در تحولی قابل توجه، تصاویر تازه ماهواره‌ای نشان می‌دهد که روسیه بخش عمده‌ای از جنگنده‌های پیشرفته رادارگریز خود از نوع سوخو ۵۷ را در یک پایگاه هوایی دورافتاده در شرق دور این کشور، در فاصله‌ای نسبتا نزدیک به مرز چین و هزاران کیلومتر دورتر از جبهه‌های نبرد اوکراین، مستقر کرده است.

به گزارش ایلنا به نقل از خبرگزاری فرانسه، این تصاویر حضور بی‌سابقه این جنگنده‌ها را در پایگاه «دزیومگی» در منطقه خاباروفسک نشان می‌دهد؛ جایی که در کنار آن‌ها جنگنده‌های سوخو ۳۵ و میگ ۳۱  نیز دیده می‌شوند. برآورد منابع باز حاکی است که حدود سه‌چهارم ناوگان سوخو ۵۷ روسیه ممکن است در همین پایگاه متمرکز شده باشد.

بر اساس گزارش‌ها، هم‌اکنون در این پایگاه ۱۵ فروند سوخو ۵۷، ۱۸ فروند سوخو ۳۵ اس، ۳ فروند میگ ۳۱ بی ام و دو بالگرد ام ۸ مستقر هستند.

ویژگی‌های جنگنده سوخو ۵۷

جنگنده سوخو ۵۷ از سال ۲۰۲۰ به‌صورت عملیاتی محدود وارد خدمت شده و تعداد تولید آن بین ۳۰ تا ۴۰ فروند برآورد می‌شود. این هواپیما پیشرفته‌ترین جنگنده نسل پنجم روسیه به شمار می‌رود.

طول آن ۲۰.۱ متر و فاصله دو سر بال‌ها ۱۴.۱ متر است و حداکثر وزن برخاست آن به ۳۵ تُن می‌رسد. این جنگنده به دو موتور توربینی ساتورن مجهز است که هر یک با پس‌سوز نیروی رانشی معادل ۱۴۲ کیلونیوتن تولید می‌کنند. قرار است این موتورها در آینده با موتور جدید جایگزین شوند.

حداکثر سرعت سوخو ۵۷ حدود ۲۵۰۰ کیلومتر در ساعت و برد آن ۳۵۰۰ کیلومتر است. شعاع عملیاتی آن حدود ۱۵۰۰ کیلومتر و سقف پرواز آن نزدیک به ۱۹ هزار و ۸۰۰ متر اعلام شده است. این جنگنده دارای محفظه‌های داخلی برای حمل تسلیحات است تا ویژگی رادارگریزی آن حفظ شود و تنها یک خلبان دارد.

روسیه اصلی‌ترین بهره‌بردار این جنگنده است و گزارش‌های تخصصی اخیر حاکی از آن است که الجزایر نخستین مشتری خارجی نسخه صادراتی آن شده است.

دلیل تمرکز این جنگنده‌ها در پایگاه دزیومگی

اگرچه برخی تحلیل‌ها انتقال این جنگنده‌ها را هشداری به چین یا اقدامی بازدارنده در برابر ژاپن دانسته‌اند، اما دیدگاه‌های دیگری دلایل کم‌تنش‌تری مطرح می‌کنند. به نوشته مجله آمریکایی «نشنال اینترست»، پایگاه دزیومگی در نزدیکی کارخانه مونتاژ سوخو ۵۷ در شهر کومسومولسک-نا-آموره قرار دارد. بنابراین ممکن است این جنگنده‌ها برای انجام به‌روزرسانی یا آزمایش‌های فنی در آنجا مستقر شده باشند.

در دسامبر گذشته، شرکت روس‌تک از توسعه موتور جدید خبر داد که قرار است جایگزین موتور فعلی شود؛ موضوعی که احتمال استقرار جنگنده‌ها برای ارتقا یا حفاظت را تقویت می‌کند.

از سوی دیگر، در ژوئن ۲۰۲۴ دست‌کم دو فروند سوخو ۵۷ در حمله پهپادی اوکراین به پایگاه آختبینسک آسیب دیدند. همچنین روسیه تجربه عملیات «شبکه عنکبوت» را در ذهن دارد که طی آن حدود یک‌سوم ناوگان بمب‌افکن‌های راهبردی این کشور آسیب دیدند. از این رو، انتقال گران‌قیمت‌ترین جنگنده‌های روسیه به دورترین نقطه از صحنه نبرد اوکراین و به منطقه‌ای با سامانه پدافند هوایی قدرتمند، اقدامی پیشگیرانه برای حفاظت از آن‌ها ارزیابی می‌شود.

هزینه‌های دفاعی این تصمیم

با وجود آنکه این اقدام می‌تواند امنیت ناوگان را افزایش دهد، اما به نوشته مجله نشنال اینترست، این وضعیت بازتاب نوعی «ناکامی راهبردی» نیز هست؛ چرا که سوخو ۵۷ تاکنون نتوانسته برتری هوایی قاطعی در اوکراین ایجاد کند و همچنین موفق به جذب مشتریان خارجی گسترده نشده است. برخی خریداران بالقوه نیز تمایلی به خرید جنگنده‌ای که در میدان نبرد به‌طور گسترده آزموده نشده، نشان نمی‌دهند.

بر اساس ارزیابی این نشریه، احتمال دارد ناوگان نسل پنجم روسیه همچنان در پایگاهی دورافتاده باقی بماند؛ دور از خط مقدم و دور از بازارهای جهانی.

انتهای پیام/
ارسال نظر
پیشنهاد امروز