رئیس سازمان دانشجویی حزب اسلامی کار:
شرایط امروز با دوم خرداد ۷۶ متفاوت است
امروز با یک جامعه خسته طرف هستیم و نه با یک جامعه تازه نفس/ جامعه در دهه هفتاد با توجه به گذر از دولت آقای هاشمی، نهاد ریاست جمهوری را نهادی موثر و قوی میدید.
رئیس سازمان دانشجویی حزب اسلامی کار، طی ایراد نطقی با موضوع «آینده اصلاح طلبی و رهیافت اصلاحات از پدیده دوم خرداد» در جمع اعضای کمیته سیاسی این سازمان گفت:. برای آینده بایستی از تجربه دوم خرداد و دوران اصلاحات درس آموخت و برای شناخت بهتر پدیده دوم خرداد نیز بایستی به بسترهای اجتماعی و سیاسی قبل از آن توجه کرد.
به گزارش ایلنا، مهدی جعفری با اشاره به وجوه عمومی، خصوصی، ایدئولوژیک و اجبار به عنوان فاکتورهای لازم برای ماندگاری یک سیستم سیاسی، گفت: کارآمدی وجه ایدئولوژیک یک نظام سیاسی را میتوان اساسیتر از وجوه دیگر دانست چراکه با زوال این وجه حکومتی، به مرور وجوه دیگر نیز متزلزل میشوند. اساسا حکومتهایی پایدار خواهند بود که قادر به ترمیم وجه ایدئولوژیک خود باشند و بتوانند ریشههای ایدئولوژیک یا همان مشروعیت سیاسی خود را بسته به مطالبات اجتماعی به روزرسانی کنند.
این فعال سیاسی جوان اصلاح طلب در خصوص شکل گیری پدیده دوم خرداد گفت: عملا توافقی نانوشته میان گروههای تحول خواه اجتماعی که عموما از طبقه متوسط جدید و قوام یافته در دوران سازندگی بودند و گروههایی از چپهای اسلامی پدید آمد که این را میتوان سرآغاز روند اصلاح طلبی جدید دانست. این امر منجر به ایجاد یک خیزش اجتماعی از پائین برای دخالت بیشتر سیاسی و مطالبه برای پذیرش نقش سیاسی در جامعه ایرانی و همچنین تلاش نخبگان سیاسی از بالا برای ترمیم و پویایی و تقویت مشروعیت نظام سیاسی ایران شد.
جعفری تصریح کرد: در چند سال منتهی به ۷۶ اقتصاد کشور با نرخ رشد بالا مواجه شد و طبیعتا میزان تورم بالا و در عین حال ایجاد و تقویت طبقه متوسط جدید را باعث میشد. اقشار آسیب دیده اقتصادی، طالب تغییر در روند مدیریتی و اقشار تقویت شده اقتصادی نیز خواستار حضور در سیاست کشور میشدند. فضای فرهنگی نیز نوعی تشنگی و عطشی را شاهد بود که با کوچکترین روزنههای بوجود آمده، تشنهتر شده و اشتیاق بسیاری برای تجربه آزادی فرهنگی و اجتماعی بیشتر را تجربه میکرد و این شرایط اقتصادی و فرهنگی توام شده بود با افزایش مطالبه سیاسی جامعه که در این فضا جریان سیاسیای موفق به جذب اقبال عمومی میشد که تغییر را به نحوی قابل قبول نمایندگی کند.
رئیس سازمان دانشجویی حزب اسلامی کار پس از مرور برخی از تاکتیکهای روانی و تبلیغاتی دو طرف رقیب در انتخابات ۷۶ گفت: بستر اجتماعی موجود در آن زمان به خودی خود جریانی با شعار تغییر را میپذیرفت و همانطور که مشخص است ترفندهای تبلیغاتی دو طرف نیز باعث تشدید اقبال اجتماعی به آقای خاتمی شد. عملا در این انتخابات آقای ناطق نوری بعنوان کاندیدای جریان حاکم و آقای خاتمی بعنوان کاندیدایی با آرایی متفاوت از گذشته شناخته شده بود و این امر نیز موجب افزایش آرای آقای خاتمی توسط آرایی با معنی «نه به گذشته» شد.
وی در ادامه به نقش ویژگیهای روانی و اجتماعی جامعه ایرانی در شکل گیری پدیده دوم خرداد اشاره کرد و گفت: مظلوم دوستی، چندپارگی فرهنگی، بیتناسبی توسعه سیاسی با توسعه اقتصادی، احساسی بودن جامعه، گرایش به قهرمان سازی و نخبه پروری، ظاهر بینی و... از جمله ویژگیهای روانی بودند که باعث شد در خرداد ۷۶ آقای خاتمی بواسطه تبلیغات کمتر و کم هزینهتر مظلوم شناخته شود و با حمایت ارگانهای رسمی مانند صدا و سیما از آقای ناطق نوری نیز این وجهه در آقای خاتمی تقویت میشد.
این فعال اصلاح طلب در ادامه گفت: جامعه ایرانی علاقه دارد خوبیهایی که در خود نمیبیند را در دیگران ببیند و در آن برهه از تاریخ خاتمی برای بخشی از جامعه در اینجایگاه قرار گرفت و نقش منجی را پیدا کرد. در عین حال تیب و ظاهر جذاب آقای خاتمی عامل موثری بر جذب اقبال عمومی شد که مسائلی مانند اینها باعث توفیق بیشتر آقای خاتمی شد که این ویژگیها را میتوانیم به نوعی نشات گرفته از خلق و خوی اجتماعی و فرهنگی جامعه ایرانی بدانیم.
عضو شورای مرکزی حزب اسلامی کار تصریح کرد: اگر از تفاوتهای سیاسی و اقتصادی دهه ۹۰ با دهه ۷۰ بگذریم، فضای اجتماعی امروز نیز با ۱۶ سال پیش متفاوت است و بسیار ساده انگارانه خواهد بود که امروز را بخواهیم به مانند دهه هفتاد تحلیل و ارزیابی کنیم. اساسا شرایط امروز با دوم خرداد ۷۶ متفاوت است. در حال حاضر شکاف میان جریان اصولگرای حاکم بیشتر شده است.بعضا ارزشهایی که از سوی این جریان به جامعه عرضه میشود به نحو مطلوبی توسط جامعه خریداری نمیشود.
جعفری ادامه داد: در حال حاضر گروههای مختلف اجتماعی بیاندامتر از گذشته شدهاند. در گذشته گروههای اجتماعی حتی در قالبهای سنتی توان بیشتری داشتند در صورتی که در حال حاضر هم گروههای اجتماعی کمتر شده و هم اینکه کم زورتر شدهاند. همچنین انسجام و ارتباط و هماهنگی میان گروههای مختلف اجتماعی نیز کاهش یافته است که میتوان از آن به بیاعتمادی اجتماعی تعبیر کرد. به نحوی که افراد جامعه نسبت به یکدیگر و گروههای اجتماعی نیز نسبت به گروههای دیگر بیاعتماد شدهاند و این مساله باعث میشود که در عین پررنگ بودن خاصیت تودهای در جامعه ایران اما ایجاد بسیج اجتماعی حول یک حرکت سیاسی دشوارتر گردد.
این فعال سیاسی معتقد است: در دهه هفتاد جامعه ایرانی پس از مدتها به عرصه تحولخواهی ورود کرد و به نوعی در این حوزه صاحب نفس بود. در حال حاضر این جامعه بدون آنکه استراحت کافی (گذشت زمان) را گذرانده باشد و اصطلاحاً خواب سیاسی خود را در مسیر حرکت سینوسی سیاسی بودنش تجربه کند نمیتواند بصورت ورزیده وارد کنش سیاسی جمعی شود. میتوان گفت که ما امروز با یک جامعه خسته طرف هستیم و نه با یک جامعه تازه نفس. همچنین بایستی توجه داشته باشیم که جامعه در دهه هفتاد با توجه به گذر از دولت آقای هاشمی، نهاد ریاست جمهوری را نهادی موثر و قوی میدید در حالیکه در حال حاضر با گذر از تجربه دولت آقای خاتمی و آقای احمدینژاد دولت را نهادی با تاثیر گذشته نمیبیند و به همین تناسب میل آن برای کنش سیاسی جهت تغییر آن و یا تاثیر در گزینش نفر بعدی راس این نهاد کاهش پیدا خواهد کرد.
وی ادامه داد:متاسفانه در حال حاضر با توجه به قطبی شدن فضای اجتماعی از منظر سیاسی و رادیکال شدن این فضا عرصه بر تندروهای دو طرف بیشتر باز است تا برای اصلاح طلبان.
عضو دفتر سیاسی حزب اسلامی کار افزود: باید واقعیت را آنطور که هست بپذیریم و تحلیل کنیم و برداشتمان را به دیگران نیز نشان دهیم. جامعه را باید واقع بینانه دید، نه آنطور که دوست داریم. باید از گذشته تجربه بیاموزیم و نقدهای عریان را روانه گذشته اصلاحات کنیم تا بتوانیم مسیر راه آینده را واقع بینانهتر و مطمئنتر ترسیم کنیم و در آن حرکت کنیم.