با اشاره به توقف چندین ساله ماده ۱۰ نوسازی؛
حیدری: دولت از كارگران نمره قبولی نمیگیرد
به دلیل كاهش تعداد نمایندگان جامعه كارگری در مجالس هشتم و نهم، صدای كارگران از تریبون مجلس به قدرت شنیده نمیشود.
یك كارشناس مسائل كارگری معتقد است به دلیل كاهش تعداد نمایندگان جامعه كارگری در مجالس هشتم و نهم، صدای كارگران از تریبون مجلس به قدرت شنیده نمیشود.
غلامرضا حیدری در این باره به ایلنا گفت: تعداد نمایندگان كارگران در مجلس هشتم و نهم با کاهش مواجه شده و در واقع میتوان اظهار داشت صدای نمایندگان کارگرای در مجلس به لحاظ تعداد نفرات با کسری مواجه شده است. هرچند نمایندگان مورد نظر تلاششان را انجام دادهاند اما در نهایت به آنچه جامعه کارگری انتظار داشت جامه عمل پوشانده نشد.
این فعالا كارگری ادامه داد: برای نمونه چند سالی است ماده ۱۰ قانون نوسازی صنایع هم در برنامههای توسعه و هم در بودجههای سنواتی لحاظ میشود ولی متاسفانه امکان اجرایی پیدا نمیکند و تعداد زیادی از کارگران که مشمول این قانون میشدند نتوانستهاند از این قانون بهره بردای کنند.
حیدری ادامه داد: نوشتن این قانون توسط مجلس انجام میشود و حتی دولت هم آن را در برنامه پنجم توسعه لحاظ کرده بود ولی الزامات اجرایی برای آن در نظر گرفته نشد و این یکی از خواسته های برحق و مهم جامعه کارگری بود که مورد توجه قرار نگرفت. و این نشان میدهد علی رغم تمام تلاشهایی که صورت گرفته است شاید آنطور که باید و شاید خواستههای کارگران مورد توجه قرار نگرفته اند.
این فعال کارگری اعلام کرد: در ارزیابی وضعیت کارگران باید مسائل و مشکلات آنها به لحاظ معیشت، امنیت شغلی، پایین یا بالا بودن نرخ بیکاری، وضعیت کارگران بیکار، کارگران بازنشسته و... مورد بررسی قرار گیرند.
حیدری در این باره توضیح داد: در دو دوره گذشته دولت نهم و دهم وضعیت کارگران بهتر نشده است و تمام شاخصها با افت مواجه شدهاند چه از لحاظ معیشتی، چه به لحاظ ثبات اقتصادی و پیش بینی آینده کارگران و ارزیابی آنها از وضعیت آیندهشان نشان دهنده آیندهای است که بیشتر گرایش به بدتر شدن وضعیت دارد و نه بهتر شدن با این اوصاف دولت فعلی از لحاظ توجه به وضعیت کارگران نمره قبولی نمیگیرد.
این فعال کارگری گفت ما با یک نرخ بیکاری بالا و قابل توجه مواجه شده ایم، آمارها ضد و نقیض اند و گاهی اوقات جابه جا کردن تعریف شاغل و بیکار باعث میشود که این نرخ پایینتر از ارقام واقعی نشان داده شود در حالی که آمار واقعی بالاتر از ارقامی است که سازمانـهای دست اندر کار ارائه میدهند. ما در نهایت نتوانستیم یک مقرری بیکاری را برای کارگران بیکار در نظر بگیریم تا جوانان و دیگر بیکاران جامعه یک حقوق حداقلی را در اختیار داشته باشند تا حداقل شرمنده خودشان نباشند.