عضو هیئت علمی دانشگاه علامه طباطبایی:
گفتمان اعتدال در عرصه سیاست خارجی ما را به سمت گفتار واقع بینانه میبرد
افراط گرایی، خشونت طلبی، تندروی و بنیادگرایی و محافظه کاری عناصری است که با اعتدال گرایی قابل جمع نیست در مقابل ۴ معنای اساسی عقل گرایی، واقع گرایی، تحول طلبی و توسعه گرایی در کانون اعتدال قرار میگیرد.
عضو هیئت علمی دانشگاه علامه طباطبایی گفت:افراط گرایی، خشونت طلبی، تندروی و بنیادگرایی و محافظه کاری عناصری است که با اعتدال گرایی قابل جمع نیست در مقابل ۴ معنای اساسی عقل گرایی، واقع گرایی، تحول طلبی و توسعه گرایی در کانون اعتدال قرار میگیرد.
به گزارش خبرنگار ایلنا حسین سلیمی در همایش ملی تبیین مفهوم اعتدال که امروز در دو نوبت صبح و عصر در مرکز تحقیقات استراتژیک برگزار شد عنوان کرد: گروههای اصولگرا پس از انتخابات تلاش کردند اعتدال را اصولگرایی معتدل معرفی کنند اصلاح طلبان نیز سعی داشتند مفهوم اعتدال را به استخدام درآورده و بگویند همان اصلاح طلبی بیخیر است ضمن اینکه در این میان تکنوکراتها نیز تلاش داشتند اعتدال را نوعی تکنوکراسی بدانند اما تفسیر چهارم در سخنان روحانی و حلقه اول اطرافیان او دیده میشود که آن را رویکرد عقلایی معرفی کردند.
وی افزود: افراط گرایی، خشونت طلبی، تندروی و بنیادگرایی و محافظه کاری عناصری است که با اعتدال گرایی قابل جمع نیست در مقابل ۴ معنای اساسی عقل گرایی، واقع گرایی، تحول طلبی و توسعه گرایی در کانون اعتدال قرار میگیرد.
سلیمی افزود: این اولین باری است که در سیاست داخلی شاهد نهادینه شدن احزاب هستیم. به نظر میرسد که این اولین دورهای است که تجربه و دانش انباشته دیپلماتیک به خدمت نظام سیاسی در میآید ضمن اینکه برداشتی که از نظام بین المللی ارائه شده است به نسبت گذشته در مقابل نگاه افراطی واقع بینانهتر است.
سلیمی با بیان اینکه در اولین مواضع سیاست خارجی دولت جدید رویکردهای خوبی نسبت به جهان اسلامی دیده میشود گفت: مدتهاست که ما دولتهای محوری جهان اسلام را در سیاست خارجی خود فراموش کردهایم درحالی که همراهی با آنها ظریب امنیت ملی ما را افزایش میدهد و مزایای اقتصادی نیز دارد.
وی با تأکید برایکه گفتمان اعتدال در عرصه سیاست خارجی ما را به سمت گفتار واقع بیانه میبرد گفت: چنانچه در شرایط نوین تحول جهانی اعتدال بتواند همان کارکرد مفهوم فضیلت حد وسط را در تاریخ تمدن اسلامی بیابد و موجب پیوند میان تمدن اسلامی و فرآیندهای جهانی شود میتوان انتظار داشت که کارکرد تاریخی خود را ایفا نماید.