آغاز پایش زیستگاههای وزغ تالشی در حوزه دریای کاسپین
گروه خزندگان و دوزیستان دفتر حفاظت و مدیریت حیات وحش سازمان حفاظت محیط زیست برنامه پایش زیستگاه ها و آماربرداری از وزغ تالشی را در دستور کار قرار داد.
به گزارش ایلنا به نقل از پایگاه اطلاعرسانی سازمان حفاظت محیط زیست، گروه خزندگان و دوزیستان دفتر حفاظت و مدیریت حیات وحش سازمان حفاظت محیط زیست همگام با برنامه های حفاظت و مدیریت گونه های جانوری در معرض تهدید و انقراض در برنامه جامع کشوری، با افزایش برودت هوا و آغاز فصل مهاجرت تولید مثلی وزغ تالشی، برنامه پایش زیستگاه ها و آماربرداری از وزغ تالشی را در دستور کار قرار داد.
این گونه دوزیست با نام علمی Bufo eichwaldi به عنوان سنگین وزنترین گونه دوزیست ایران بومزاد جنگلهای هیرکانی است. این جانور بدنی پهن و مکعبی شکل به طول تقریبی ۱۲۲ میلی متر دارد. پراکنش وزغ تالشی در تمامی دامنه شمالی رشته کوه البرز از شرق مازندران تا قسمتهایی از غرب استان اردبیل گسترده است. این گونه به جز ایران در قسمتهای جنوبی کشور همسایه جمهوری آذربایجان نیز پراکنش دارد و به عبارتی ۹۰ درصد پراکنش جهانی آن در ایران است اما متاسفانه در سالهای اخیر به دلیل جنگل زدایی، توسعه مراکز گردشگری در دریاچههای مرتفع جنگلی، آلودگیها و تلفات جادهای جمعیت آن رو به افول است.
گروه تخصصی دوزیستان دفتر حفاظت و مدیریت حیات وحش سازمان حفاظت محیط زیست با هدف تدوین برنامه جامع حفاظت از وزغ تالشی، بررسی وضعیت زیستی و زیستگاهی گونه، آماربرداری و پایش زیستگاهها و شناسایی زیستگاههای جدید را با شروع فصل مهاجرت وزغها در سال ۱۴۰۰ آغاز کرده است.
در برنامه مزبور، در بازدید از زیستگاه جدید شناسایی شده استانهای مازندران و گیلان توسط کارشناسان اداره شهرستان نوشهر واقع در زون جنگلی صلاح الدین کلا (منطقه حفاظت شده البرز مرکزی شمالی) در حدفاصل پارک جنگلی سیسنگان و ونوش در دریاچه طبیعی دشت ممرز، به دلیلعدم دسترسی آسان وضعیت مطلوبی از وزغها در حال جفتیابی مشاهده شد. اما در دریاچه عباس آباد بهشهر به دلیل تردد خودروها به سمت دریاچه تلفات جادهای مشاهده شد. بازدید و آماربرداری از دریاچه شورمست، آویدر و الیمالات و آب بندانهای مرتفع هیرکانی نیز انجام شد.
بنابه گزارش پایگاه اطلاع رسانی سازمان حفاظت محیط زیست، امید میرود با تدوین برنامه عمل این گونه و شناسایی تهدیدات پیش رو و اجرای برنامههای کوتاه مدت، میان مدت و بلند مدت با همکاری سمن ها، مشارکت جوامع محلی و مدیران مراکز گردشگری به زودی شاهد بهبود روند جمعیتی آن در زیستگاههای از دست رفته باشیم.