یادداشتی از منصور هدایتی؛
فرصتطلبان غیرقابل پیشبینیاند
حق و حقیقت از نظر این افراد به تناسب دوری و نزدیکی به قدرت، تعریف وارزیابی میشود.
به گزارش ایلنا از آذربایجانغربی متن یادداشت سیدمنصور هدایتی به شرح زیر است:
در میدان سیاسی و اجتماعی ایران افرادی همیشه بوده و هستند که در گیرودار مصاف حق و باطل یا بد و بدتر یا خوب و خوبتر به ظاهر خود را بیطرف معرفی کرده و برای سلب مسوولیت سیاسی و اجتماعی، دلیل حمایت یا مخالفت خود را با دیدگاههای مختلف، بطلان همه آنها دانسته و از موضعی بالا، فراگروه یا فراجناح سخن میگویند.
در واقع این شیوه روشی انتخاب شده برای عدم پرداخت هزینههای سیاسی و اجتماعی است؛ حاشیه امنی که برخی آگاهانه و از سر ترس یا منفعت انتخاب کرده تا هم از عواقب احتمالی خطر مصونیت یابند و هم منافع احتمالی را کسب کنند.
تظاهر به بیطرفی در منازعات و رقابتها و مبارزات و ادعای داشتن راه مستقیم، در واقع برگزیدن منفعت شخصی با توجه به فضای موجود در هر برهه زمانی است.
حق وحقیقت از نظر این افراد به تناسب دوری و نزدیکی به قدرت، تعریف وارزیابی میشود. دایره تغییر دیدگاه و فراز و نشیبهای این قشر بسیار فراخ و متضاد است.
افراد بی هویت سیاسی، غیر قابل پیشبینیاند چرا که این دسته از افراد دارای چارچوب فکری یا آرمانخواهی نیستند که عمل سیاسی اجتماعی و فرهنگی آنان را تعیین کند بلکه حب و بغض ها و منافع شخصی است که تعیین کننده موضع گیری ها آنان خواهد بود و بارها دیده شده بر سر اختلافات شخصی تمام خطوط و قوانین را بدون واهمه از ادعای دیدگاه خود زیر پا گذاشته اند.
این اشخاص فرصت طلب و نان به نرخ روز خور و بی ریشه می توانند در برخی عرصه ها خطرناک و مضرتر از حتی افراد مخالف بینش سیاسی شما اما شناسنامه دار باشند چرا که براساس محوریت منافع شخصی هر عملی از آنان ممکن الوقوع خواهد بود. به این ترتیب که شما ترجیح میدهید هم دم و دم خور یک مخالف خود اما ریشه دار و شناسنامه دار باشید تا این دست افراد بی هویت و فاقد تعادل.
در عرصه عمل سیاسی اجتماعی هرچه عرصه برافراد و نحله های باهویت بسته شود ، زمینه بروز و ظهور افراد و گروه های بی ریشه بیشتر فراهم می گرددو فرهنگ عمومی را به پرتگاه انحطاط می کشاند.
با نزدیک شدن به انتخابات ریاست جمهوری و همچنین تب و تاب انتخابات شورای اسلامی شهر و روستا و شکل گیری صف بندی های انتخاباتی، باز مانند گذشته با پدیده ظهور افرادی روبرو خواهیم شد که به ظاهر خود را مستقل از جریانهای شناسنامه دار معرفی کرده و در نفی و ضدیت با آن سخنپراکنی و قلمفرسایی میکنند، اما خود فاقد یک چارچوب مشخص و منظم فکری اند.
برخی از تازه بهدوران رسیده ها که از سطح و درک نازلی از بینش و دانش سیاسی برخوردارند و پیشینه قابل ارائه و عرضه ای ندارند، تلاش دارند تا با نفی و انکار طیف های شناسنامهدار، خود را مستقل و منتقد جریانها معرفی کنند، و در عین حال با مشامی تیز بوی قدرت را از دور استشمام کرده و بر آستان قدرت و ثروت سر میسایند و اساسا حق و باطل و درست و نادرست در فرهنگ آنان محلی از اعراب ندارد.
در واقع این گروه اجتماعی در تلاشاند با نفی دیگران خود را اثبات کنند و از این نفی و انکار، پیشینه و قدمتی دست و پا کنند و چهره خود را به نقد توام با نفی طیفهای شناسنامه دار بزک کنند. خود را فراجناحی میدانند اما موضعگیریهای آنان حکایت میکند که رو به طیف و جناحیاند که در تحلیل نهایی خود صاحب قدرت میدانند.
از آنجا که این گروه اجتماعی، غیرقابل پیشبینیاند و موضعگیریهای آنان حول محور منفعت شخصی شکل میگیرد، به هیچوجه قابل اعتنا واتکا نیستند و نمیتوان سرنوشت شهر، منطقه و کشوری یا حتی مسوولیت کوچکی را به آنان سپرد.
سیدمنصور هدایتی