مردی ۴۵ساله است، شغل آزاد داره و از نظر جسمی کاملاً سالمه؛ نه اعتیاد داره، نه سیگار می‌کشه و نه مشکل خاصی از نظر سلامتی. اما اخیراً همه زندگیش رو از دست داده و به بحران مالی شدیدی خورده. الان مجبور شده بره سمت پرند زندگی کنه و حتی برای تأمین پول رهن خونه هم کم آورده. قبلاً حوالی ولیعصر زندگی می‌کرد. حالا می‌خواهد کلیه‌اش را بفروشد...
در تابستان ۱۴۰۳، دانش‌آموختگان آموزش عالی ۴۳٫۹ درصد از بیکاران کشور را تشکیل می‌دادند؛ در سال ۱۴۰۱ نیز ۳۷٫۸ درصد زنان ۱۵ تا ۲۴ساله نه شاغل بودند، نه تحصیل می‌کردند و نه در دوره‌های مهارتی حضور داشتند. این آمارها از دشواری تبدیل تحصیلات و مهارت‌آموزی به فرصت شغلی و استقلال اقتصادی حکایت دارند.
یک فعال صنفی بازنشستگان، با تأکید بر ناکافی بودن افزایش حقوق برای جبران هزینه‌های فزایندۀ زندگی، استفاده از خانه‌های پیش‌ساخته و احیای خانه‌های سازمانی با اجارۀ متناسب با درآمد را راهکاری مکمل برای تأمین مسکن کارگران و بازنشستگان مستأجر دانست.
تورم افسارگسیختۀ خوراکی‌ها و جهش نجومی اجاره‌بها، دغدغۀ زنان دستفروش و کارگران غیررسمی را از «تأمین معیشت» به تلاش روزمره برای «بقا» تنزل داده است.
بحران هزینه‌های زندگی، سرکوب دستمزدها و آینده‌ای مبهم، نیروی کار جوان و طبقۀ کارگر بریتانیا را برای یافتن حداقل‌های رفاهی به ترک کشور واداشته است.
دبیر اجرایی خانه کارگر آذربایجان شرقی با تشریح برنامه‌های هفته کارگر ۱۴۰۵، خواستار توجه فوری دولت به معیشت، امنیت شغلی و مشکلات واحدهای تولیدی شد.
کرونا شاید برای جوانان نسبت به میان‌سالان و بزرگ‌سالان از نظر سلامتی خطر کمتری داشته باشد، اما وقتی پای بیکاری و کاهش درآمد به میان می‌آید این بازهم جوانان هستند که بیشتر آسیب می‌بینند و فرصت‌هایشان را از دست می‌دهند.
