دیدگاه شهریار زرشناس، ملاعبدالله یزدی را شخصیتی چندبعدی معرفی میکند که اندیشههایش نه تنها در حوزه تخصصی منطق و فلسفه، بلکه در حوزههای سیاسی، اجتماعی و حتی پاسخگویی به برخی بحرانهای معرفتی جهان معاصر نیز دارای اهمیت و کاربرد است.
رئیس هیأت امنای مجتمع خیریه دانشگاهی ابوعلیسینا با تأکید بر ضرورت توجه بیشتر به آیات قرآن کریم گفت: شناخت خداوند از مسیر مطالعه دقیقتر علوم و قرآن کریم امکانپذیر است و باید در آیات این کتاب آسمانی با نگاهی عمیقتر و نو به مفاهیم هستی و خلقت توجه کرد.
آیین بزرگداشت شیخ شهابالدین سهروردی، حکیم و بنیانگذار حکمت اشراق، به همت انجمن آثار و مفاخر فرهنگی و با سخنرانی جمعی از استادان برجسته دانشگاه، روز چهارشنبه هفتم مردادماه ۱۴۰۵ در فضای مجازی برگزار می شود.
در حوزه ادبیات داستانی معتقدم که در مقاطعی، داستان کوتاه فارسی آثار بسیار ارزشمندی تولید کردهایم، اما جریان رماننویسی ایران همچنان فاصله قابل توجهی با جریان رماننویسی جهان دارد.
در نشست نقد و بررسی کتاب «فوکو در ایران» کارشناسان معتقد بودند نقطه قوت کتاب خروج از چارچوبهای کلاسیک تاریخنویسی و از دوگانههای سنتی و مدرن است و یا خروج از دوگانههای دینی سکولار که اغلب بر خوانش تاریخ خوانشهای مدرنیستی تک خطی غایتگرایانه حاکم است.
نشست نقد و بررسی کتاب «فوکو در ایران» نوشته بهروز قمری تبریزی با حضور دکتر رضا نجفزاده، عضو هیأت علمی دانشگاه شهید بهشتی، دکتر محمد ملاعباسی، عضو هیأت علمی دانشگاه علامه طباطبائی، دکتر محمدرضا کلاهی، عضو هیأت علمی مؤسسه مطالعات فرهنگی و اجتماعی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری در خانه دانشگاه سازمان جهاد دانشگاهی تهران برگزار شد.
«تکنولوژیسم؛ غروب ایسمها»، تازهترین اثر به قلم حامد خداداد است که از آن میتوان به عنوان رمانی در مرز علم، فلسفه و آیندهپژوهشی یاد کرد. نویسنده بر این باو راست که انسان تنها با موفقیتهایش تعریف نمیشود؛ انتخابها، خطاها، رنجها و تردیدهایش نیز بخشی جداییناپذیر از هویت او هستند.
آیین بزرگداشت حکیم ملاصدرای شیرازی با عنوان «بازخوانی حکمت صدرایی در جهان امروز»، به همت انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، شنبه دوم خردادماه ۱۴۰۵ در فضای مجازی برگزار شد.
از سوی دبیرخانه دائمی همایشهای بزرگداشت حکیم ملاصدرا مهلت ارسال مقاله برای همایش بزرگداشت این حکیم تمدید شد.
ابراهیم اشک شیرین، پژوهشگر فلسفه میگوید: با قطعیت گفت که گروههای دانشگاهی، بیشتر مقلد مستشرقان غربیاند و گفتههای آنان را حقیقتی قطعی میدانند. این وضعیت بهویژه در گروههای تاریخ و جامعهشناسی دیده میشود؛ جایی که اغلب دیدگاههای سطحی و مغرضانه غربیها به شکلی ناقص تکرار میشود و همین باعث شده نتوانند از این چرخه تقلید نادرست بیرون بیایند.
