ما همیشه فکر میکردیم کهکشان ما تا بینهایت ادامه دارد، اما جدیدترین دادههای فضایی نشان میدهد خانه آسمانی ما یک مرز بسیار مشخص و ناگهانی دارد که تا به حال از دیدرس قویترین تلسکوپها پنهان مانده بود.
ما همیشه فکر میکردیم کهکشان ما تا بینهایت ادامه دارد، اما جدیدترین دادههای فضایی نشان میدهد خانه آسمانی ما یک مرز بسیار مشخص و ناگهانی دارد که تا به حال از دیدرس قویترین تلسکوپها پنهان مانده بود.
پژوهشهای جدید نشان میدهد جهان نه در آیندهای بسیار دور، بلکه شاید تنها حدود ۳۳ میلیارد سال دیگر به پایان برسد؛ زمانی که در مقیاس کیهانی چندان طولانی نیست.
سالهاست این پرسش ذهن بشر را درگیر کرده که آیا ما در این جهان پهناور تنها هستیم یا نه. این سؤال از دل فلسفه و علم عبور کرده و حالا به یکی از جدیترین محورهای تحقیقات علمی تبدیل شده است. هر کشف تازه در فضا، میتواند یکقدم ما را به پاسخ این پرسش نزدیکتر کند.
دنبالهدار «PanSTARRS» روز ۲۶ آوریل به نزدیکترین فاصله خود تا زمین خواهد رسید.
«نیکول آیرز»، فضانورد ناسا، هنگام مشاهده پدیدهای موسوم به «اسپرایت» (نوعی صاعقه که در مزوسفر رخ میدهد) از مدار پایین زمین، تصویر شگفتانگیزی از آن ثبت کرده است.
«سونیتا ویلیامز»، فضانورد ناسا، هماکنون در ایستگاه فضایی بینالمللی مستقر است. دانشمندان ناسا اعلام کردهاند ویلیامز با نرخ نگرانکنندهای آسیب سلولی را تجربه میکند. طبق برنامهریزیهای انجامشده، ویلیامز قرار بود مدت کوتاهی در ایستگاه فضایی اقامت کند.