چهارمین آزمون صلاحیت حرفه‌ای روانشناسان و مشاوران سازمان نظام روانشناسی و مشاوره جمهوری اسلامی ایران با حضور ۲۴ هزار و ۹۵۷ متقاضی امروز جمعه ۱۵ آبان ۱۴۰۵ برگزار شد.
خبرگزاری کار ایران
چهارمین آزمون صلاحیت حرفه‌ای روانشناسان و مشاوران سازمان نظام روانشناسی و مشاوره جمهوری اسلامی ایران با حضور ۲۴ هزار و ۹۵۷ متقاضی امروز جمعه ۱۵ آبان ۱۴۰۵ برگزار شد.
یک عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی ایران و فوق تخصص روانپزشکی گفت: با وجود افزایش شیوع اضطراب تا سطح اختلال، این مسئله در جامعه ما به شکلی عادی‌سازی سازی شده است و افراد اغلب تمایلی به درمان آن نشان نمی‌دهند. به نظر می‌رسد فرهنگ جامعه و ساختار خانواده‌ها نیز این سطح از اضطراب را به عنوان پدیده‌ای عادی می‌پذیرند.
رئیس سازمان نظام روانشناسی و مشاوره کشور می‌گوید بلاتکلیفی ناشی از شرایط نه جنگ و نه صلح می‌تواند اضطراب شدیدی ایجاد کند؛ اضطرابی که در بلندمدت ممکن است به فرسودگی روان‌شناختی و جسمانی بینجامد. به گفته او، برخی پیامدهای جسمانی این وضعیت به‌ویژه بیماری‌های اسکلتی‌ـ‌عضلانی، ممکن است یک تا دو سال بعد بروز کنند.
برخلاف سارقان عادی، افراد مبتلا به کلپتومانیا معمولا بلافاصله پس از دزدی، احساس شرم، پشیمانی، گناه، و عذاب وجدان شدید می‌کنند. این جنبه ناخواسته بودن رفتار را از نظر اراده آگاهانه تایید می‌کند.
مدیرکل بهزیستی استان قزوین با تأکید بر نقش آموزش و پیشگیری در ارتقای سلامت روان جامعه گفت: در قالب برنامه‌های آموزشی بهزیستی استان در حوزه نوجوانی، ازدواج و زندگی خانواده، بیش از ۴ هزار نفر مشارکت داشته‌اند و این مجموعه آمادگی دارد با همکاری دستگاه‌های اجرایی، زمینه ارتقای سلامت روان کارکنان، تقویت مهارت‌های فردی و اجتماعی و پیشگیری از فرسودگی شغلی را فراهم کند.
در بسیاری از مواقع، حل این مسائل بدون کمک تخصصی دشوار است و مراجعه به یک مرکز مشاوره خانواده می‌تواند مسیر بهتری برای شناخت مشکل و پیدا کردن راهکارهای مناسب ایجاد کند.
روانشناسان پیوند‌هایی شگفت‌انگیز میان سرعت گام‌برداشتن افراد و شخصیت، طرز فکر و حتی رویکرد آنها در قبال چالش‌های زندگی کشف کرده‌اند.
به گفته سخنگوی انجمن روانپزشکان ایران هنگامی که بحران‌ها پی‌درپی رخ می‌دهند و پایان هیچ‌کدام روشن نیست، افق برنامه‌ریزی کوتاه می‌شود. زندگی از مسیر «ساختن آینده» به سمت «اداره‌کردن امروز» حرکت می‌کند.
روانشناسان می‌گویند گفتگوهای درونی منفی می‌تواند بر شناخت ما از خودمان و حتی بر واکنش‌های مغز و بدن تاثیر بگذارد.
احساس خودکم‌بینی همیشه با صدای بلند فریاد نمی‌زند؛ گاهی در سکوت عادت‌های روزمره ما پنهان می‌شود.