اکنون، وظیفه نخبگان، حاکمان و روشنفکران است که این سرمایه عظیم اجتماعی را قدر بدانند، آن را مستندسازی کنند و بر مدار آن، طرحی نو برای ایران فردا دراندازند. زیرا وحدت ملی، اگر به احترام تکثر آرا و عقاید نباشد، به پوستهای بیجان بدل میشود. جامعه، اگر نتواند نقد بیهزینه را تاب بیاورد، به انسداد و فرسایش میرسد. قدرت، اگر در برابر عظمت مردمش فروتنی نکند، از درون تهی خواهد شد.